apomakria

Αλλοφροσύνη

2011-06-21T08:28:00.011+01:00

Δεν περίμενα πως θα ειχα να γραψω εδω μεσα περι τους 6 μήνες! Αλλα φαίνεται πως ο,τι διαβαζω με εκδικείται, αφου όπως εγραφε η Βαμβουνάκη " ο πιο αιφνίδιος επισκεπτης της ζωης σου ειναι ο εαυτος σου"...
Θεωρώ πως αυτα που βιώνουμε απο περυσι με αποκορύφωμα την ιλαροτραγωδία των τελευταιων εβδομάδων, με αποκορύφωμα του απορυφώματος την ΑΦΥΠΝΙΣΗ των Ελλήνων επιτέλους, σε σημειο να τη θεωρουν ανωτερη του Μαη του ΄68, ειναι απιστευτα και απερίγραπτα. Επειδη μιλανε μόνα τους κι εμεις δεν φτανουμε να τα περιγραψουμε. Μου λειψατε, αλλα δεν εχω κατι συγκλονιστικο να γραψω. Κατι που να αξιζει δημοσιοποίησης. Κρειτον το σιγάν σε τετοιες περιπτωσεις. Ειμαι εδω παντως- και όσοι διαβαζετε το σινεμπλόγκι cinepivates, με "βλεπετε" κι εκει υποθετω. Η Τέχνη ειναι το μονιμο καταφύγιο και ορμητήριό μου. Συγχωρήστε μου την απουσια. Δεν ειναι αδιαφορια, είναι "ξεραϊλα" διανοητική λόγω κλονισμού απ΄την επαφη με την πραγματικότητα. Οταν θα με ξαναδαγκωσει η έμπνευση, θα το αντιληφθείτε!
Σας φιλώ.

auburn Kate

( dazzled and confused... MARINA BYCHKOVA )

Ευχές

2010-12-22T10:19:00.009+01:00

Καλά Χριστουγεννα παιδάκια!

auburn Kate

Φαρμακείο

2010-11-18T11:04:00.005+01:00

Η πνευματική ξηρασία συνεχίζεται δυστυχώς. Γιαυτό λαμβάνω δραστικά μέτρα. Να προσέχετε τους νευρώνες σας, ειναι πολύτιμοι.

auburn Kate

( τι να διαβάζει άραγε; FRANZ EYBL-Girl Reading )

Ballcracker...

2010-10-26T13:18:00.011+01:00

Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα σου βγάζει ξινή την εξυπνακίστικη συμπεριφορά.Δείτε το παρακάτω εμπνευσμένο βιντεάκι κι ελπίζω οτι θα σκάσετε στα γέλια.

Κλικhttp://www.dailymotion.com/video/Xf5idq_rhys-ifans-vs-the-voodoo-mama_fun

auburn Kate

Τα ξένα κόλλυβα

2010-09-21T09:10:00.047+01:00

" I don't want to get over
you. I guess I
could take
a sleeping pill and not
have to
go through what i
go through. I guess I
should
take Prozac, right,
and just smile all
night at
somebody new,
Somebody not too
bright but sweet
and kind who would
try to get you off
my mind. I
could leave this agony behind which
is just what
I' do If I wanted to,
but I don't want to
get
over you cause I
don't want to get over love.
i could listen to my
therapist, pretend
you don't
exist and not have
to dream of what i
dream of; I
could listen to all my
friends and go out
again
and pretend it's
enough, or I could
make a career
of being blue-- I could
dress in black and
read
Camus, smoke clove
cigarettes and drink
vermouth
like I was 17 that
would be a scream
but I don't
want to get over you."

THE MAGNETIC FIELDS-I don't want to get over you

[...]" Η θρασύδειλη νοημοσύνη που λυμαίνεται την τρέχουσα ζωή, έχει έτοιμη τη δραστική λύση." Ξέχασέ την! Δεν είσαι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος". Συνεπώς, αρκεί να τρέξεις να δανειστείς μυαλό και καρδιά από τους άλλους για να σωθείς"[...]

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ-'Ιμερος και Κλινοπάλη

Κατά παράδοξο τρόπο, οι όντες έξω απ΄τον "χορό", συμβουλεύουν ακριβώς όσα περιγράφει παραπάνω ο Παπαγιώργης, έτσι δεν είναι; Την επόμενη φορά που κάποιος καλοπροαίρετος δεν αντιλέγω, σας αρχίσει το κήρυγμα, παραπέμψετε τον σ'αυτο το ,εκπληκτικών στίχων, άσμα των Μαγνητικών Πεδίων. Μάλλον κάτι υποδηλώνει γιαυτούς, το οτι τ'ονομά τους το εμπνεύστηκαν από ομότιτλο βιβλίο του Αντρέ Μπρετόν. Ας είμαστε ρεαλιστές-ας επιδιώκουμε το αδύνατο.

auburn Kate

(η θάλασσα της αγάπης...,MARK RYDEN-Wound )

Η τεχνολογία android μας έλειπε

2010-08-30T08:31:00.064+01:00

Τα highlights του Αυγούστου: 'Οχι διακοπές κοντά στη θάλασσα όπως ονειρεύομαι εδώ και χρόνια. 'Οχι διακοπές. Κοροϊδία του εαυτού , με παρέα τον Διαβολοπουλημένο Φάουστ, μισητούς και εντελως αντιφατικούς φορολογικούς νόμους και διαδικτυακή κουβέντα με φίλους, ή "φίλους"...
Φύλλο κυριακάτικης εφημερίδας: δύο σελίδες ξέχειλες απ΄την παρουσίαση της πρόσφατης οικολογικής καταστροφής σε Πακιστάν, Κίνα και Ρωσία. Τα "ακραία καιρικά φαινόμενα" που ολοένα πληθαίνουν, με βασική αιτία ΄την ανθρώπινη ΜΑΛΑΚΙΑ και ΑΠΛΗΣΤΗ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑ.
Επόμενες δύο σελίδες, παρουσίαση με εντυπωσιακές φωτογραφίες, των νέων "εκλαϊκευμένων" Blackberry συσκευών. Πλέον, και οι απλοί, πτωχοί κταναλωτές( όχι όμως τόσο πτωχοί ώστε να μην μπορούν να τις αποκτήσουν) θα έχουν στη διάθεσή τους τη συσκευή που μέχρι πρότινος αγοραζαν συνήθως τα μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων, κάποιες εκ των οποίων ίσως ευθύνονται για το οικολογικό μπάχαλο ... 'Ετσι; Τώρα και οι απλοι καταναλωτές, θα σερφαρουν στο διαδίκτυο γρηγορότερα απ΄όσο κατουράνε. Μεγαλεία κυρίες και κύριοι. Κι αυτό είναι μόνο ένα δείγμα των ασύλληπτων επιτευγμάτων της τεχνολογίας. Ρούχα, παπούτσια, βρακιά, τσάντες, ακόμη και τροφές για τα αγαπημένα μας κατοικίδια, διάβασα πως παρασκευάζονται βάσει των προτιμήσεων του εκάστοτε πελάτη. Σε συνεργασία με τον πελάτη.
Είχε φανταστεί ποτέ ο 'Αλντους Χάξλεϋ τέτοια εξέλιξη; Ο Ιούλιος Βερν; Πόσο μπροστά είμαστε κυρίες και κύριοι; Με πόσα GB οδεύουμε προς το χέιλος της αβύσσου; Η' μάλλον, κοντεύουμε ήδη, να πέσουμε μέσα στο αδηφάγο στόμα της. Κάτι μας συγκρατεί. Περιμένουμε να φορτώσει η σελίδα μας στην υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, για να ενημερωθούμε περί των "6 νέων ενημερώσεων" και των "10 αιτημάτων φιλίας".
θα πεθάνουμε απ΄την πείνα και τη δίψα, για την ακρίβεια θα σκοτωθούμε μεταξύ μας εξαιτίας τους, αλλα εμείς απύρετοι, θα ψοφήσουμε τουλάχιστον με στυλ. Θα φοράμε τα customer co-created ρουχα μας, και θα διαδώσουμε το συμβάν του αφανισμού μας σε ελάχιστο χρονο.

"Ειμαι σε απόγνωση. Πλημμύρισε η γειτονιά μου.

Εχασα τα πάντα εκτός απ΄το κινητό μου.

'Εχω να φάω 3 μέρες. Περιμένω 2 ώρες στην ουρά για νερό." ΑΦΑΙΡΕΣΗ

ΣΧΟΛΙΑ: 2 ΑΥΤΟ ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ 20 ΑΤΟΜΑ

..............

auburn Kate

(μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος, JOHN COLLIER-The water Nymph )

Απολογητικό υπόμνημα

2010-07-20T10:03:00.018+01:00

Δεν με κατάπιε η γή, αν αναρωτιέστε. Απλώς έχω στερέψει, μάλλον λογω υπερβολικής ζέστης και νιώθω να με καταπίνει μία αδράνεια. Μικροί νιγμοί έρχονται να ταράξουν το τομάρι μου προερχόμενοι από πανηλιθίους που νομίζουν πως επειδή κάποιοι τους πληρώνουν, εξισου σκυλάδες και ηλίθιοι, με τα μούτρα τους, μπορούν και να μας ζαλίζουν τον ερωτα με αηδίες περί χορηγών, τηλεπικοινωνιακών προϊοντων, φιλανθρωπικών αγορών μετ' επιστροφής και άλλα τινά κωμικοτραγικά. Ελπίζω οτι το συντομοτερο δυνατό, έμπνευσης θελούσης, θα επανέλθω.
Σας εύχομαι να κάνετε πολλά μπλούμ (κι ας λέει ένα φιλαράκι όταν του το αναφέρω, αστειευόμενος:" καλέ τι μπλούμ! gay είμαι να κάνω μπλούμ;!") να προσέχετε τους εαυτούς σας , τους αγαπημένους σας και που δίνετε τα ναί και τα όχι σας.

auburn kate

(σε καμιά περίπτωση μην χορεύετε στο σκοπό των άλλων, αλλά μόνο στον δικό σας..., JOHN WILLIAM GODWARD-The Tambourine Girl )

Σταυροδρόμι

2010-06-30T08:32:00.025+01:00

Πόσες φορές σε μία ζωή έχουμε/έχετε την ευτυχία να επικοινωνήσετε με κάποιον λατρεμένο, ο οποίος απουσιάζει δυστυχώς απ΄την καθημερινότητά σας; Κι ας τη στοιχειώνει αφόρητα με την απουσία του. Γιατί κι η απουσία είναι μία μορφή παρουσίας... Ποσες φορές επικοινωνείτε ακριβώς τη στιγμή που το σκεφτήκατε;
Δεν εχω να πω τίποτα για το παρακάτω τραγούδι. 'Οποιος αγαπάει/ποθεί μεχρι απόγνωσης/ ερωτεύεται/απελπίζεται με όλα τα προηγούμενα θα καταλάβει, είμαι σίγουρη.

Pavlov's Dog- Julia

auburn kate

( αν ήξεραν πόσο δημοφιλείς θα γίνονταν με το θάνατό τους.., lord FREDERICK LEIGHTON-The Reconciliation of The Montagues and the Capulets )

Το νησί

2010-05-21T08:31:00.038+01:00

'Οσοι μπαίνετε σ'αυτο το μπλόγκι, ίσως έχετε υποψιαστεί ή καταλάβει τη μανία μου εμ τη ζωγραφική, κυρίως αυτή που χρονολογείται πριν τον 20ο αιώνα, εκτός απο μερικές εξαιρέσεις(βλ. Elizabeth Peyton, Terry Rogers, Βαγγέλης Ρήνας).
Είμαι ευτυχής πραγματικά επειδή μέσα στην απερίγραπτη μαυρίλα, απελπισία, ζόφο και γενικά όλη την άθλια διάθεσή μου εξαιτίας της σκατοκατάστασης, made by Δ.Ν.Τ. υπάρχουν ακτίνες φωτός που διαπερνούν , κατορθώνουν να διαπεράσουν τα πάντα. 'Οταν βέβαια έχεις κανείς την ευαισθησία και την προδιάθεση να τις δεί. Ας μην κοροϊδευόμαστε, αν έχεις ενσωματωθεί ΠΛΗΡΩΣ στο καθημερινό κολαστήριο, φοβάμαι πως δεν υπάρχει ελπίδα για σε...
Πρέπει απαραιτήτως ν'ακολουθείς τη συμβουλή του κυρίου Οδυσσέα( όχι του Κυριακόπουλου!): "Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ' τη Γη ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς πάνω της"(ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ).

Απολαύστε παρακαλώ σας , τους παρακάτω πίνακες. Κι εύχομαι να ουρλιάξετε κυριολεκτικά απ΄την ομορφιά που θα χαϊδέψει τα μάτια σας. Ασχέτως ερμηνειών που μπορεί να επιδέχονται, πιστέυω πως αποτελούν τον ιδανικό προορισμό "διακοπών". Ο δημιουργός τους είναι ο Zhao Kailin , καλλιτέχνης απ΄την Κίνα.

Ευχαριστώ θερμότατα τον καλλιτέχνη εκ Θεσσαλονίκης Γιώργο Μπογιατζίδη, του οποίου ο ενθουσιασμός για τον συγκεκριμένο ζωγράφο με "παρέσυραν" να τον ανακαλύψω.
Η καλύτερη απάντηση στην κωλοκρίση που μας επέβαλαν ειναι να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ με ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ και ΑΡΧΕΣ.

Enjoy

auburn Kate

Ουδέν σχόλιον

2010-05-06T08:53:00.020+01:00

'Οποιος νομίζει ότι αυτό που συνέβη χτες ειναι το τελος , πλανάται. Οποιος κλαψουρίζει, και αναφέρομαι στους 300 εκλεγμένους από εμάς, ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΕΣ, πάνω απ΄τα πτώματα των 3 ανθρώπων είναι τουλάχιστον υποκριτής. Δεν θέλω να πω τίποτα για τον απλούστατο λόγο ότι κάθε φορά αναλωνόμαστε σε κουβέντες διαδικτυακές ή μη, για τα σκατά που συμβαίνουν και όταν έρχεται η κρισιμη στιγμή, παθαίνουμε όλοι ΑΜΝΗΣΙΑ.
Κάτι ακουσα περί πρόωρων εκλογών... Μάααλιστα. θα φύγει ο Κωπηλάτης, για να επιστρέψει ο Ραφηνιώτης; Ειμαστε σοβαροί; Συνειδητοποιούμε τι ακριβώς γίνεται; Ο Κωπηλάτης, ψηφίζει το απόγευμα το μνημόνιο που υπεγραφη με τον Ευρωπ.Ένωση και το Δ(ο)Ν(η)Τ(ή) με τη διαδικασία του κετεπείγοντος, όπως πληροφορήθηκα. ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙΤΕ ΠΩΣ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΡΕΙΕΣ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠ΄ΤΙΣ ΜΟΛΟΤΩΦ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΠΝΟΓΟΝΑ;
'Οταν έρχεται αυτή η γαμημενη ώρα της αποφασης, η ώρα που δίνουμε την ψήφο μας, το αναφαίρετο δικαίωμα μας, το πιό δυνατό μας όπλο, και μπλα μπλα, μπλα, ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗ ΔΙΝΟΥΜΕ. Οι κλάψες εκ των υστέρων, όταν ήδη έχουμε εξουσιοδοτήσει τους ξεφτίλες να χορεύουν στην πλάτη μας, μονο στρουθοκαμηλισμός και αποποίηση της ευθύνης μας ως λαού μου φαίνεται. ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΦΩΝΑΞΑΤΕ ΧΤΕΣ "ΚΛΕΦΤΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ", ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΕΙΧΑΤΕ ΨΗΦΙΣΕΙ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ;
Δεν μπορώ να γραψω άλλο. Είμαστε δέσμιοι της μαλακίας μας, η οποία γι άλλη μιά φορά θα εκφραστεί, αν συμβεί αυτο που προβλέπουν οι "μάντεις". Ειμαι σίγουρη. Πάρτε το χαμπάρι, οσο συντηρούμε το "καραγκιόζ μπερντέ", αυτή την εναλλαγή της ξεφτίλας, τίποτα δεν μας σώζει. Ποιό είναι το αποτέλεσμα της χθεσινής ογκώδους ,απ΄οτι εκτίμησαν, διαδήλωσης; Πείτε μου. θα ανακαλέσει ο λυσσασμένος τα μέτρα; ΟΧΙ. Αυτό κάτι πρέπει να μας λέει. Ειμαστε άξιοι και δέσμιοι των σκατοεπιλογών μας. Τέλος.

auburn Kate
( μπορει η ομορφιά να λειτουργήσει πυροσβεστικά; Sir FRANK DICKSEE- Startled )

Ο ομοκρέβατος

2010-04-08T08:00:00.035+01:00

Το περιστατικό που θα σας αφηγηθώ, είναι πέρα γιά πέρα αληθινό.Το τονίζω , ώστε όταν με το καλό φτάσετε στο τέλος της ανάγνωσης, να ξεκαθαρίσετε αν ο τρόμος που τυχόν σας ρούφηξε την ψυχή, έχει σχέση μόνο με το συμβάν καθαυτό, ή και με το ότι συνεβη δίπλα μας, τι δίπλα μας, εν Ελλάδι του 2010.
Κάποιος, φιλόζωος, και μάλλον θαρραλέος φιλόζωος, είχε αγοράσει ένα βόα-μωρό, από pet- shop. Αρχικα το φιδόπουλο διέμενε στο σπίτι του κυρίου μεν, αλλα εντός μίας ωραιότατης γυάλας. 'Οταν αρχισε να μεγαλώνει, ο εν λόγω κυριούλης αποφάσισε να του παραχωρήσει χώρο στο κλινάρι του- μαλιστα αγαπητά μου παιδιά, ο φιλόζωος και το φιδόπουλο μοιράζονταν πλέον το ίδιο κρεβάτι. Κάποια στιγμή, ο φιλοζωος παρατήρησε ότι ενώ αρχικά το φίδι κοιμόταν κουλουριασμένο πάνω στο στρώμα, εσχάτως είχε την τάση ν' απλώνεται, να προεκτείνεται και να υιοθετεί την στάση του σώματος του ίδιου. Δηλαδή, αν αυτος κοιμόταν φερειπείν σαν έμβρυο, ετσι κοιμόταν και το φίδι...
Ο ιδιοκτήτης απευθύνθηκε στον κτηνίατρο, ο οποίος του είπε επί λέξει: "ΞΕΦΟΡΤΩΣΟΥ ΤΟΝ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ! " "μα γιατί;" ρώτησε έκπληκτος ο νεαρός.
"Γιατι φίλε μου αυτός ετοιμάζεται να σε καταβροχθίσει"...

auburn kate

Υ.Γ. Δεν μπορώ να σας μεταδώσω την ανατριχίλα που με διαπέρασε ενώ "έβλεπα" στην οθόνη του μυαλού μου, όχι μόνο αυτο που μου αφηγήθηκαν, αλλά και πιθανή εξέλιξή του. Δηλαδή φανταστείτε το φιδόπουλο να υποψιαζόταν, τις οίδε με ποιά διαίσθηση, την πρόθεσή του ιδιοκτήτη του να το σουτάρει, και να τον προλάβαινε. Χρειάζεται να πω με ποιόν ακριβώς τροπο;

αυτό το "σμαράγδι" ας μην το αναζητήσει ποτέ κανείς...

Απόψε, δύο σ' ένα

2010-03-30T08:49:00.022+01:00

Τι είναι προτιμότερο; Να μην πράττεις και να μετανιώνεις που έχασες την ευκαιρία, ή να πράττεις και να λιώνεις απ΄τις τυψεις; 'Οταν αυτό που έπραξες, χωράει τύψεις...
Η εν πολλαις αμαρτίαις περιπεσούσα πανσέληνος.

auburn kate

( η μετανοούσα, GEORGE de la TOUR-Repenting Magdalene και

η πράττουσα, RAY CESAR- Sleeping by day )

Αποστροφή

2010-03-19T09:28:00.038+01:00

Ηταν ο Ζαχόπουλος, μετά ακολούθησε η Θώδη, και τώρα είναι αυτο το ον, το αξιοθρήνητο, το ξέκωλο. Δηλαδή δεν υπαρχει αλλο ζήτημα που να απασχολεί την Ψωροκώσταινα , όπως ας πούμε ότι αυτό που εκτελεί η κυρία στο περιώνυμο dvd ,εκουσίως (κι αυτα τα περι εκμετάλλευσης εγώ τ' ακούω βερεσέ) θα μας το κάνει ο κύριος ποδηλατης μαζί με το υπουργικό συμβούλιο, παρά τη θέλησή μας. Τι είπατε; Τον ψήφισαν; Ναι, αλλα αν θυμάστε κύριοι και κυρίες ψηφοφόροι, άλλα έλεγε το παιντί, προ εκλογών, και άλλα μας ρίχνει κατακέφαλα τώρα. Και μάλιστα με την σαδιστική τακτική των προ- ανακοινώσεων, ώστε να κόψει αντιδράσεις και κλίμα.
Επειδή τα έχω πάρει αγρίως και αν το ανοιξω θα μιλήσω πολύ χυδαία, σταματώ εδω και σας χαρίζω ως αντίδοτο 3 πράγματα: την τραγουδαρα των Kings of Leon- Closer , πιστέψτε με υπαρχει...βαμπιρικός λόγος για να το ακουσετε, το μαγικο κατά τη γνώμη μου, βιβλίο, του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν Το Παιχνίδι του Αγγέλου, σας ξορκίζω να το διαβάσετε για ν' ανατριχιάσετε πατόκορφα, και γνήσια και όχι με σαμπάνιες... Και τέλος τον παρακάτω πίνακα, που λατρεύω, ψάχνω τον δημιουργό του εδώ και χρόνια, και κοσμεί το εξώφυλλο μιάς άλλης βιβλιάρας, αυτή της Αν Ράντκλιφ- Ο Ιταλός(το εξομολογήριο του Μαύρου Αναχωρητή).
Αρνούμαι να συνεχίσω την εκ πλαγιου διαφήμιση αυτής της ξανθόψειρας, φυσικής όπως διατείνεται. Και που'σαι κυρα Ιουλία- όταν ευκαιρίσεις και μολις ξεμπουκώσεις το στόμα σου, ανοιξε και κανένα βιβλίο, μήπως και μάθεις να αρθρώνεις μία πρόταση σε 2 λεπτά και όχι σε μισή ώρα( όσοι είδαν την εξομολόγηση της μωράς παρθένας στην γνωστή σκουπιδοπαρουσιάστρια, καταλαβαίνουν τι εννοώ.Αν δεν σιχτίρισαν κλείνοντας τη συσκευή στο πρωτο λεπτό βέβαια). Και όχι , για να προλάβω τυχόν αντίλογο, δεν είδα ουτε το dvd, ούτε το πλάσαρισμά του απ΄την κυρία ή την αυλή της.Απλώς ειχα την ατυχία σε χτεσινοβραδυνό ζάπινγκ να πέσω πάνω σε απόσπασμα της εξομολόγησης της "εξαπατηθείσας", που προβλήθηκε στο γνωστό κωλοκάναλο- διαφημιστή της.

Αν υποψιαστω οτι το παραπάνω αποτελεί δείγμα καταστρατήγησης αυτών που μόλις αρνήθηκα, θα πετάνω.

auburn kate
( όταν πέφτεις, είναι ευλογία να υπάρχει κάποιος να σε κρατήσει, )

Ολοταχώς στην κουνελότρυπα

2010-03-02T09:42:00.045+01:00

Ανέκαθεν πίστευα πως το να εχεις γεννηθεί το μήνα που πέθανε η Βιρτζίνια Γουλφ και η Ντάϊαν 'Αρμπους (τις οποίες υποδύθηκε-κατά διαβολική σύμπτωση- η ίδια ηθοποιός) δεν προμηνύει κάτι φωτεινό και χαρούμενο. Και σας το λεει αυτό καποια που θαυμάζει και τις δύο.
Απόδειξη της κατήφειας είναι το οτι για την Ελλάδα, ο Μαρτης είναι μήνας των φορολογικών δηλώσεων, κακό χρόνο να' χουν, και φέτος μαλλον θα επαληθευτεί πλήρως το προσωνύμιο "γδάρτης"... Λίγο τον ποδηλατη και τους συν αυτώ, ν'ακούσετε, θα καταλαβετε γιατί.
Το μόνο θετικό σημάδι για μενα, είναι η επερχόμενη προβολή της Αλίκης , δια σκηνοθετικής χειρός Τιμ Μπάρτον.
Οι καθ' εξιν ονειρευτές, οι έχοντες "λοξή" ματιά και σκέψη, οι μη επαναπαυόμενοι στις απαντήσεις αλλά που σκαλίζουν επίμονα για ερωτήματα, και πάνω απ΄όλα αυτοί που έχουν την αχαλίνωτη φαντασία δεύτερο σπίτι τους, παρακαλούνται να ετοιμάσουν υποδοχή.
Ας προσέχουν μόνο τον αυταρχικο Λαγό-ακόλουθο της Βασίλισσας, που ψάχνει εναγωνλιως τα γάντια του. Και δύο φορές, να φυλάγονται απ΄την ίδια τη Βασίλισσα, η οποία έχει μία μανία πρώτα να καταδικάζει σ' αποκεφαλισμό τους πάντες, και μετά να τους κρίνει...

auburn Kate

Υ.Γ.: Θα συνιστούσα στον κύριο Επόπτη 'Ολι Ρεν, να παρακολουθησει επειγόντως την ταινία, ή ακομη καλύτερα να διαβασει το βιβλιο, δεδομένου ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται κατά την αργκό της Κοινότητας, στα PIIGS. Εκεί θα δει πως η Αλίκη συναντά, μεταξύ άλλων, και ένα μικρό γουρούνι το οποίο κλαίει σαν μανιακό και φτερνιζεται. Και ησυχάζει μόνο όταν σταματάνε όλοι να το πιλατεύουν και τ'αφήνουν να πάει χοροπηδηχτό προς το δάσος.
Το πιάσατε το νόημα αγαπητέ; 'Αει σιχτίρ(ια) και αφήστε μας ήσυχα εμάς τα "γουρούνια".

"off with their heads!"

Το χρέος

2010-02-12T09:02:00.073+01:00

Πριν πολλά χρόνια, ξεφύλλιζε αφηρημένα ένα απ' αυτά τα γυαλιστερά περιοδικά. Σκόνταψε πάνω σ' έναν πολυτελή ξενώνα κρυμμένο στην παλιά πόλη της Ρόδου. Η Ανατολή με τη λαγνεία της ντυμένη όλες τις σύγχρονες ανέσεις της Δύσης. Ζήλεψε αφόρητα, κυρίως γιαυτό που φαντάστηκε διαβάζοντας το άρθρο. 'Ενα σαράκι την έτρωγε έκτοτε- να γράψει μία ιστορία σαν μέλι που θα φούντωνε τον πόθο για ανέμελη ζωή μέσα στην ψυχή όποιων τη διαβαζαν. Μιά ιστορία που θα ξεχείλιζε ερωτισμό. Χωρίς προβλήματα επιβίωσης, υπαρξιακά διλήμματα ή διχασμούς. Θα ήταν το μανιφέστο της ασθησιακής απενοχοποίησης.
Θανάσιμα ωραία νεαρή, λυγερόκορμη, που θα είχε διαβάσει τα πάντα ,με χόμπι να μαδαέι εποικοδομητικά διογκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς. Και να κουρσεύει όποιο κορμί τη λαχταρούσε χωρίς δυνατότητα διαφυγής.
Ονειρευόταν μια ιστορία με φινέτσα, στυλ και ανείπωτη καύλα, σαν αυτή που διαπερνάει μιά ροκ συλαυλία, ή δυό γυμνά κορμιά, φλογισμένα απ΄την ίδια επιθυμία, που συζητούν δίπλα- δίπλα ένα καλοκαιρινό απομεσήμερο, και χαϊδεύονται, χωρίς όμως να είναι τα χάδια το πρωτεύον εκείνη τη στιγμή. Κ ι εσύ ο παρατηρητής, να παρακαλάς να συμβεί μεταξύ τους αυτό που αναβάλουν και σε βασανίζουν.
Πολλά χρόνια , μετά η ιστορία έσπασε σε πολλά κομμάτια, μεταμφιέστηκε, τα πρόσωπα εναλλάσσονταν, ήταν μυριάδες, αλλά όλα είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικο- φόρτιζαν κα ιτην πιό ταπεινή ή ασήμαντη πράξη με ποιότητα, με βάθος. Σαν αυτό που είχαν ο Γκέοργκ και η Κρίστα-Μαρία Ζίλαντ, και δεν είχε και σπάραζε, ο νεκρός εν ζωή αξιωματικός της Στάζι.
Μιά μέρα διαβασε την άποψη της κυρίας Γέλινεκ για τους ανθρώπους που επιθυμούν να γράφουν επειδή δεν μπορούν να ζήσουν... Και θυμήθηκε ότι κι ο Ουάιλντ ειχε γραψει κατι παρόμοιο. Κοίταξε τη βιβλιοθήκη της, αμέτρητες σελίδες την κοιτούσαν κυριολεκτικά αφ' υψηλού, αφού ήταν καρφωμένη στον τοίχο. Κοίταξε και τη φάτσα της στον καθρέφτη.Ναι , είχε δίκιο εκείνη η κωλόγρια με το ανακριτικό βλέμμα, η ηλικία φαίνεται στα μάτια. Κι ας μικροδειχνεις σκανδαλωδώς. Η κούραση , η έλλειψη αγάπης , η έλλειψη γενικώς, φαίνεται στα μάτια. Κοίταξε και τη φωτογραφία της αγάπης της που κουβαλούσε πάντα μαζί της, χειλάκι λαχταριστό πετροκέρασο κι ένα βλέμμα όλο καλοσύνη. Ένιωσε την απόγνωση να της ξεριζώνει την καρδιά.
Η Τέχνη, μπορεί να είναι διαρκέστερη και άφθαρτη αλλά δεν μπορεί ν'αναπληρώσει το άγγιγμα, την αγκαλιά, τον παροξυσμό και τη λαχτάρα που νιώθεις ότνα σε περιβάλλει σάρκα, η λατρεμένη σάρκα.
Πως το έλεγε εκείνο το σλόγκαν; "Καλύτερα ένα φρικτό τέλος, παρά μιά φρίκη δίχως τέλος".

Δεν άφησε ούτε διαθήκη ούτε απολογητικό σημείωμα. Μόνο το τελευταίο χειρόγραφό της. Οι ευρώντες θ'αποζημιώνονταν σίγουρα.
Μετά από μιά δύο μέρες, η αδελφή της περασε επιτέλους να τη δει, και για πρώτη φορά χρησιμοποίησε το εφεδρικο κλειδί που της είχε δώσει. Δεν ήξερε καλά καλά κι ίδια γιατι εκείνη τη μερα αποφασισε να μπει ακάλεστη. Τη βρήκε με τα μάτια ορθάνοιχτα να αιωρείται στο μονόζυγο της κάσας της πόρτας. Σαν τη Τζάνετ τη σβερκοτσακισμένη. Το cd ειχε κολλήσει στο run των Snow Patrol.
Σαν υπνωτισμενη, σα να παρακολουθουσε ένα έργο τρόμου, έψαξε με τα μάτια για κάποια εξήγηση. Πάνω στο γραφείο της νεκρής είδε τυπωμένο ένα μυθιστόρημα, το δικο της.
'Ενα στρείδι στο βυθό ήταν ο τίτλος του. Στην επόμενη σελίδα διάβασε την ακόλουθη φράση:
Γι αυτόν που μου είπε εκείνο το, γεμάτο αποδοχή, επιτέλους.

auburn Kate

( να μπορουσαν να ζωντανεψουν οι ζωγραφιές, ELIZABETH PEYTON-Ben drawing )

Η όγδοη μέρα της δημιουργίας

2010-01-27T10:04:00.031+01:00

Μου το εστειλαν με mail. Ετσι, επειδη η ενημερωση για την προέλευσή μας, είναι πάντα διδακτική... Τα σχόλια, δικά σας.

Εν αρχή ο Θεός γέμισε τη γη με μπρόκολο, κουνουπίδι και σπανάκι,πράσινα, κίτρινα και κόκκινα λαχανικά όλων των ειδών, ώστε ο άνδρας και η γυναίκα να ζήσουν υγιεινά και παντοτινά.Ο σατανάς όμως δημιούργησε τα Haagen Dazs και τα διάφορα cookies.Και ρώτησε: «Λίγη ακόμη σάλτσα βύσσινου;»και ο άνδρας απήντησε: «Ευχαρίστως!»και η γυναίκα πρόσθεσε: «Παρακαλώ για μένα άλλη μια ζεστή βάφλα με σαντιγύ!».Και έτσι πήραν και οι δύο από 5 κιλά .Και ο Θεός δημιούργησε το γιαούρτι, ώστε να διατηρήσει η γυναίκα το σώμα της όπως άρεσε στον άνδρα.Και ο σατανάς δημιούργησε από το σιτάρι το άσπρο αλεύρικαι από το ζαχαροκάλαμο τη ζάχαρη και τα συνδύασε.Και η γυναίκα άλλαξε νούμερο στην ένδυσή της και πήγε από το 38 στο 46.Και έτσι είπε ο Κύριος: «Δοκίμασε το φρέσκο μαρούλι μου!»Και ο σατανάς εφεύρε το ντρέσσιγκ και το σκορδόψωμο ως συνοδευτικά.Και οι άνδρες και οι γυναίκες μετά από αυτή την απόλαυσηάνοιξαν τις ζώνες τους κατά τουλάχιστον μία τρύπα.Ο Κύριος όμως είπε: «Σας έδωσα φρέσκα λαχανικά και ελαιόλαδο, στοοποίο να μαγειρεύετε υγιεινά!»Και ο σατανάς συνόδεψε τα φαγητά αυτά με δεύτερο πιάτο,από νόστιμες μπουκίτσες από ψωμάκια, τυράκια camembert, αστακό σεβούτυρο μυρωδάτο και φιλετάκια κοτόπουλου.Και οι τιμές χοληστερίνης του ανθρώπου ανέβηκαν στα ουράνια.Ετσι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο αθλητικά παπούτσια, ώστε να χάσειμερικά κιλά με την άθληση..Και ο σατανάς δημιούργησε την δορυφορική τηλεόραση και τα DVD μαζί μετα τηλεχειριστήρια, για να μην κουράζεται ο άνθρωπος με το ζάπινγκ.Και οι άνδρες και οι γυναίκες γελούσαν και έκλαιγαν μπροστά την οθόνηκαι άρχισαν να φοράνε ελαστικές φόρμες αδυνατίσματος.Ετσι ο Θεός δημιούργησε την πατάτα, φτωχή σε λίπος και κάλιο καιγεμάτη θρεπτικές ουσίες.Και ο σατανάς αφαίρεσε την φλούδα και έκοψε το εσωτερικό της σε πατατάκια,τα οποία τηγάνησε και τα κάλυψε με πολύ αλάτι..Και ο άνθρωπος πήρε μερικά κιλά ακόμη...Ο Θεός όμως έφερε το άπαχο κρέας, ώστε τα τέκνα του να χορταίνουνπρολαμβάνοντας λιγότερες θερμίδες.Και ο σατανάς έφερε τα Goodys και το τσίζμπουργκερ των 99 λεπτών.Και ρώτησε ο σατανάς: «Θέλεις και τηγανητές πατάτες;»Και είπε ο άνθρωπος: «Βεβαίως, μια μεγάλη μερίδα με μαγιονέζα!».Kαι σχολίασε ο σατανάς: «Ετσι μπράβο!»Και ο άνθρωπος έπαθε έμφραγμα.Και ο Θεός αναστέναξε και δημιούργησε το τετραπλό μπαϊ-πάς της καρδιάς.Και τότε ο σατανάς είπε 'είπαμε να παίζουμε τίμια'......
Και δημιούργησε το ΙΚΑ.

auburn kate

( όπως έλεγε και ο Διαβολος- Αλ Πατσίνο στο "the Devil's Advocate": "ειναι απών νοικοκύρης"..., RAPHAEL-The Separation of land and water )

Ποθούγεννα

2010-01-05T09:06:00.209+01:00

Το dvd άρχισε να γρυλίζει-έκανε έναν ανησυχητικά γνώριμο θόρυβο, που της υπενθύμιζε ότι το παράκανε πάλι. Τime out βρε λυσσάρα, time out. Το' κλεισε νευριασμένη και κατέφυγε σε έτερη συσκευή. Ιδού κυρίες και κύριοι η επαλήθευση της έρευνας σχετικά με το μεγάλο ενεργειακό αποτύπωμα των εργένηδων- όταν σε ροκανίζει η μοναξιά, πάλι, τα προβλήματα, πάλι, καταφεύγεις στον υλικό πολιτισμό για να βρεις έναν καλοστεκούμενο εγωϊσμό.
Εν προκειμένω, ντιβιντιάδα μεχρι τελικής πτωσεως. Δεν ήταν η Μιρέλλα, ήταν ο Ρομάν με τον καθολικό καρκίνο και το περίεργο μείγμα φόβου, σκληρότητας και διάθεσης προσφοράς. 'Ηταν η Στέλλα, στιλάτη , πανέξυπνη και πανωραία που θωπεύει τα χρηματοκιβώτια κι αυτά της παραδίνονται μεσα σε 4 λεπτά ακριβώς. 'Ηταν ο Σαμ, που εχει αρχίσει ν' ασφυκτιά ολομόναχος σ'ενα σεληνιακό σταθμό, παρέα με τον Γκερτυ 3000, κι ανακαλύπτει την επαύριο ενός δυστυχήματος, πως ζει δανεική ζωή, με δανεικες αναμνήσεις, όντας ο κλώνος του εαυτου του.

Το σώμα της αρνιόταν την περιττή τροφή εδω και βδομάδες. Αυτή, που ανησυχούσε μήπως η σοκολάτα παρει το σχήμα του σώματός της, είχε χάσει 2 κιλά, φαινόταν πιο αδύνατη απο ποτέ. Πονούσε. Της έλειπε αφόρητα. Ειχε άδεια μιάς βδομάδας κι αυτές τις μερες που της ανήκαν, είχε αφηνιάσει. Εβλεπε ταινιες στο dvd, σαν μανιακή. Οποια παλιάς ή νέας εσοδείας της είχε ξεφύγει, τώρα της άλλαζε τα φώτα. Σιγά-σιγά τα κενά στο σινέ παζλ ξαναγέμιζαν, αυτό που δεν γέμιζε ήταν το μεσα της. Συχνά τέλειωνε 3 τη νύχτα ο μαραθώνιος προβολών. 'Εσβηνε τη συσκευή, σωριαζόταν με ό,τι φορούσε εκεινη τη στιγμή στο κρεβάτι και ξυπνούσε στις 11 το πρωί, πονώντας σ' ολο της το κορμί απ΄την πολύωρη καθήλωση μπροστά στο σινεμά μισής μερίδας. Δεν την ένοιαζε - ειχε τοσες ταινίες ακόμη να δει, τόσα να διαβάσει, και δύο κολλητές να βλέπουν μέσα απ΄τις χαραμάδες της πολυπραγμοσύνης, αυτο που ήταν πραγματικά- μία ηλίθια που κέρδισε σ' εναν διαγωνισμό διηγήματος, και ο μοναδικός άνθρωπος που πέθαινε να το μοιραστει μαζί του, ήταν απών.
Κοίταξε το εξώφυλλο το βιβλίου για πολλοστή φορά. Ξαναδιάβασε σα να ήταν άλλη, το διήγημά της, και την έπιασε το σύνδρομο του αγοραφοβικού. 'Η μήπως του πλεγματικού; Μήπως ήταν άλλη Πικραμένου αυτή που ανέφερε το εξώφυλλο; Ο εαυτός της, κάθισε απέναντί της και ετοιμάστηκε να της αστράψει σφαλιάρα: "εχει κι αλλη γράψει ακριβώς την ίδια ιστορία ρε βούρλο; Αφόυ εσύ εχεις το χειρογραφο. Ούτε την επιτυχία δεν εκτιμάς πιά! "
Χάϊδεψε τα γράμματα του τίτλου αφηρημένα, και θυμηθηκε την τελευταία φορά που ιδωθήκαν και χάιδευε τα θεϊκά δάχτυλά του. Κοίταξε το τηλέφωνό της, έψαξε να βρει τον αριθμό του και μόλις σκουντούφλησε πάνω του, παρέλυσε.
"Μη μου τηλεφωνήσεις σε ικετευω! Θα σε πάρω εγώ. Αν το κάνεις θα μας βγει σε κακό, στο λέω. Μην το κάνεις." Η παρακλησή του, ντυμένη με μια ανίκητη βραχνάδα, ειχε βρει απάντηση: "τοτε γιατι μου το' δωσες ρε γαμωτο; Δοκιμάζεις διαβητικό με κρίση υπογλυκαιμίας, βαζοντας κατω απ΄τη μυτη του παγωτό; Λέγεεεεε! ", του είχε αρπαξει τα χέρια , και του μιλούσε με οργισμένο ψίθυρο. Πριν προλάβει να τον αγκαλιάσει, μπήκε φουριόζος στο γραφείο[ γραφειο ήταν αυτο, ή στρατόπεδο συγκεντρωσης pc και κουτσομπολιού;] ένας συνάδελφός του. Τον ήθελε για κάτι επείγον του είπε. Φυσικά- τα συναισθήματα να περιμένουν το διάλλειμα.
Μετά από ένα βιαστικό φιλί είχε φύγει απο κει μέσα σαν δαρμένη .Και τώρα, μετά από τόσες βδομάδες, ένιωθε ακριβώς το ίδιο. Αυτος ο τρισκατάρατος σταθμός, έπαιζε για πολλοστη φορά το Here without you. Θυμήθηκε να σιχτιρίσει το φίλο της που έφτιαξε το playlist.

Εσύ, αγαπητέ αναγνώστη, πες με το χερι στην καρδιά , πόσο μπορουμε να υποκρινόμαστε τους υπεραπασχολημένους, δημιουργικούς γητευτες της μοίρας μας; Οσοι εχουν την συνήθεια να συνομιλουν με τον εαυτό τους, ξερουν πολύ καλά με ποιο πρόσωπο θα κοιμηθουν και με ποιο θα ξυπνήσουν. Η Μιρέλλα το ήξερε- σπανίως έχανε τον εαυτό της απ΄τα μάτια της. Ξανακοίταξε τη φωτογραφία που του είχε βγάλει με το κινητο πριν 2 μήνες. Βούρκωσε καθώς ένα ανύπαρκτο χεράκι είχε χωθεί στην οθόνη και του πείραζε το τσουλούφι. Τα μαλλιά στη βαση του σβερκου του, το μικρό προγουλάκι που νόμιζε, ο βλαμμένος, οτι δε φαίνεται αλλα αυτό αποτυπώθηκε.
"Μωρό μου όμορφο, όμορφο."
Το dvd δεν μίλησε φυσικά όλη αυτη τη ώρα. Σε καποιον αλλο χωρόχρονο, όπου τα αντικείμενα θα μας συναγωνίζονταν σε νοημοσυνη ίσως της έλεγε: " δες και πραξε αναλόγως. Μυαλό εχεις, το θαρρος παρτο απ΄αυτους τους ταλαίπωρους που σου δείχνω τοσες ώρες".
Του έγραψε ένα βιαστικο μήνυμα: "σε 1 ώρα θα' μαι στο σταθμό του Θησείου. Σταματα τις μαλακίες και έλα. Πρέπει να συζητησουμε γαμωτο σου. Αν εννοεις οσα μου λες, ελα. Θα' χεις μαι ζωη μετα για να μετανιώσεις βρε γλυκό μου..." Το ενα της ματι και χέρι έλεγχε την αποστολή, το άλλο έψαχνε τι να φορέσει. Ενιωθε να ξυπναει ο δαίμονας μεσα της. Διαλεξε το στενο βελουτε παντελόνι της. Ας βασανίζουμε λιγο τον αυτοκρατορα Χάρη, να δει τι χάνει. Ας τον ζεματισουμε λίγο. Τόσο που τον αγαπούσε, ήταν ικανή για σχεδόν τα πάντα.
Ξανακοίταξε το κινητό της, καμία απάντηση. Τι κάνει ο ψύχραιμα σκεπτόμενος άνθρωπος; Ο ψύχραιμα σκεπτόμενος άνθρωπος, δεν χαράσσει πορεία αναρρίχησης όταν οι πληροφορίες για τις καιρικές συνθηκες είναι ελλειπείς. Καθεται στ' αυγα του ξανατσεκάρει.
'Ηταν η Μιρέλλα ψύχραιμη; Αυτή ήδη, πριν κλειδώσει την εξώπορτα, είχε διακτινιστεί στην αποβάθρα του σταθμού και καθόταν ανυπόμονη κρατώντας σφιχτά το βιβλίο. Τίποτ' αλλο δεν είχε σημασία, όσο το να μοιραστεί με τη λατρεια της το κατόρθωμα.
Καθόταν σ' εναν απ΄τους μεταλλικούς παγκους ,και κρύωνε. Κι ας ήταν κουκουλωμένη. Σηκώθηκε κι αρχισε να βηματίζει περα-δώθε. Ευχόταν να επαληθευτεί, για μία γαμημένη φορά, όποια λογοτεχνικη ή κινηματογραφικη ατακα είχε λατρεψει .Οποια ευνοϊκη σεκάνς την είχε κανει να ευγνωμονήσει τη ζωή, ευχοταν να βγει αληθινη απόψε. να της κανουν το χατηρι οι νεράϊδες και να της τον φερουν μπροστά της. Τώρα. Κοιταξε το ρολόι της, κοίταξε γύρω της. Εκτός από δύο μικρά που δεν είχαν βαλει γλώσσα μεσα απ΄την ώρα που καθισαν, κι εναν τύπο που έβηχε σαν φυματικος λίγο πιό πέρα, ουδείς άλλος είχε αποφασίσει να κανει θεραπεία σύσφιξης δέρματος στον κατεψυγμένο σταθμό του Θησείου. Για τις 8.30 του είχε πει, ήταν ήδη 9 παρά, κι άρχισαν να τη ζώνουν τα φίδια. Τα άλλα, τα ύπουλα, όχι εκεινα με το νευρικο κεφαλι: "που στο διάολο είναι παλι;μια φορά να έρθω και να με περιμενει αυτος! "
Ηταν ηλίθια έτσι; Ποιός ξερει σε τι κατάσταση ειχε διαβάσει ο άλλος το μήνυμα, θα θυμήθηκε το μουλαρι που έχει τ' όνομά του, και θα' παιρνε ο διάολος κι αυτήν και την παρόρμησή της.
Η μεγαλύτερη πληγή των ανθρώπων ειναι η φαντασία τους.
Χαμήλωσε το κεφαλι της και κοίταζε σαν χαμενη το εξώφυλλο, τα χερια της, το τίποτα. Η Μιρέλλα Πικραμένου, ήταν μία εκ των 12 φερέλπιδων, που πρόσφεραν τον συγγραφικό τους οβολό στον διαγωνισμο διηγήματος της athens voice με τίτλο: Zoo Hotel. Τα τετράποδα, πτηνα και έρποντα ήταν οι πρωταγωνιστές. Που να' ξεραν οι υπολοιποι πόσο χαλια ένιωθε η κυρια συγγραφέας εκεινη την ώρα, και πως ούτε ο δεκάψυχος γάτος που γέννησε η κεφάλα της η ξερή , ούτε ολοκληρη η Κιβωτός του Νώε , δεν μπορούσαν να τη γιάνουν.

Είδε δύο χέρια με απίστευρα μακριά δάχτυλα να κρατάνε σφιχτά τα δικά της, και δύο καφέ μποτάκια να φιλάνε γονατιστά τις μύτες των δικών της. Δε χρειάστηκε να σηκώσει το βλεμμα της- τυφλά, σα να προσπαθούσε να κανει δρόμο σε κατασκότεινο δωματιο, είπε απο μεσα της " σ' ευχαριστώ Θεέ μου" και απ' εξω της " ζουζούνι μου" και χώθηκε στη αγκαλιά του. Ενιωθε τα χειλακια του να φιλάνε τα μαλλιά της κι ένα "ηρέμησε βρε Μιρέλλα μου, κούλαρε, κατσε μια στιγμη ρε καλό μου".
Ξανακάθισε, με το κεφαλι της να κοιτάζει τα παπούτσια του, συνεχίζοντας να κραταει το χερι του. Εκατσε διπλα της και δεν αφησε τα χερια της.
"Εισαι καλά; Τι έκανες; Πες μου τι έκανες". Τον κοιταξε αχόρταγα. "Ειμαι μια χαρα. Ειμαι ο πιο ευτυχισμενος άνθρωπος του κόσμου. Για πρωτη φορα καποιος με λεφτά αναγνωρισε την πένα μου κι εγώ δεν έχω διπλα μου τον άνθρωπο που αγαπω για να του το πώ."
"Ε, τωρα τι κανεις βρε καλο μου;" σκανταλιαρικο ύφος, βραχναδα και μετά γέλιο. Εκεινη συνεχισε παραβλεποντας το χιούμορ. "Ειμαι τέλεια σου λέω- έχω φαναστικούς οργασμους, δυνατους. Αλλα όχι μαζι σου. Θα' δινα και τη ζωή μου για να εχω αυτους τους απιθανους οργασμους μαζι σου λατρεια μου, όχι με τη Μιρέλλα." Μιλαγε με σπασμενη, λαχανιασμενη φωνη και την ακουγε σιωπηλος και πανεμορφος.
Πως κατάφερε και δεν ούρλιαξε τα λογια της, ήταν απορίας άξιο , δεδομενης της συσωρευμενης λαχταρας της.
"Μιρέλλα μου... εγώ... σε παρακαλώ..." Παντα καταφερνε(;) να την καλμάρει μ'αυτή τη βραχνά παρακλητικη φωνή. Αντρες. Ανέκαθεν πίστευε ότι όλη η φιλολογία περι γυναικείων καπριτσιων και ναζιών, ήταν στην ουσία ψυχολογική προβολή ανδρικών ιδιοτήτων πάνω στα θηλυκά...
Καθόντουσαν ακόμη δίπλα -δίπλα, με τα χέρια τους πλεγμενα και τις καρδιες τους να συναγωνίζονται πια θα σπασει πιο γρήγορα.
Ακούγεται το σφυριχτο ποδοβολητο του συρμού. Σηκώνεται, τον αγκαλιάζει και του λεει ψιθυριστά στ'αυτι " σ' αγαπαω μωρο μου, μπορεις να θυμασαι πόσο , σε παρακαλώ;"

Ο αναγνωστης ,ίσως θυμηθει οικεία καλά από αναλογες σκηνες επανασυνδέσεων, παθιασμενων συνευρεύσεων και λοιπών ψυχοτρόπων περιστατικών. Ενα είναι βέβαιο πάντως. Πως εκεινο το βραδυ της 20ης Δεκεμβριου, παραμονες Χριστουγέννων με ψοφόκρυο, ο σταθμός του Θησείου κατέγραψε στα μαρμαρα και τα μεταλλικά του στοιχεία, αναφιλητά, φιλιά και απόγνωση.
Ποία ήταν η έκβαση τηης συνάντησης των δύο μοιραίων, ουδείς γνωριζει. Μάλιστα ο Χάρης, μεσα στην αναμπουμπούλα των συναισθηματων, ξεχασε το αντίτυπο του βιβλίου που του χαρισε η Μιρέλλα, πάνω στο παγκάκι. Γιαυτό έχετε το νου σας- αν δείτε ένα βιβλιο λεπτού σχετικά σχήματος, με μιά τραπεζαρία στο εξώφυλλο και με συνδαιτημόνες γατιά, καμηλοπαρδαλεις, γαλοπούλες και σκυλους, να ξερετε πως αυτό είναι.
'Οποιος το βρει, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζι μου. Ειναι πάρα πολύ σημαντικό για μένα ξερετε. Αν αγαπήσατε ποτέ σας, θα καταλάβετε. θα βεβαιωθείτε πως ειναι αυτο, κι απ΄την αφιερωση που υπαρχει στη σελίδα του τίτλου :
".... if I lay her, if I just lay here,
whould you lie with me, and just forget the world?
M. "

auburn kate

( Ζωή ειναι αυτό που περναει όταν εμείς περιμένουμε, JOHN EVERETT MILLAIS- Waiting )

...Εν ανθρώποις οχεία...

2009-12-14T10:17:00.050+01:00

Ανησυχώ που τέτοιο καιρό παλι, περυσι έσπαγα το κεφάλι μου για να γράψω ένα αριστούργημα μπλογκικού(sic) λόγου, και αφάνιζα όποια σοκολάτα με πλησίαζε στα 10 εκατοστά, απ΄το στόμα μου. Ανησυχώ επίσης που όσο περνάνε τα χρόνια, με εκνευρίζει τα μέγιστα ο δεντροστολισμός. Σας ομιλεί ενα ον διαλυμένο απο το δίωρο κρέμασμα όποιου σκατολοϊδιού έχει επινοήσει ο άνθρωπος για να στολίσει τα άμοιρα(αληθινά) δεντράκια ή τις προτιμώμενες απο εμένα τουλάχιστον, ψεύτικα εντυπωσιακες απομιμήσεις τους. Οχι, δεν εβαλα το Γιουσουρουμ της κοκογουστιας πανω στα κλαδια, αλλα ό,τι δωρακι μικρουτσικο σε κοκκινο και χρυσο υπαρχει, αφιονισμενους Αγιους Βασίληδες που εχουν σφηνώσει στην καμιναδα φορτωμένοι με το σακούλι τους ( η καμιναδα περιλαμβανεται στη σύνθεση και κρεμεται, για να εξηγουμαστε δηλαδή), τριγωνακια που θυμιζουν χριστουγεννιατικα ζαχαρωτά και σε κανουν την ώρα που εχεις αρχίσει να εκνευρίζεσαι και θες να τα εκσφενδονίσεις στο κεφαλι του πρώτου ατυχου, να σκεφτεσαι εκεινο το σιροπιασμένο γλυκο που ειδες στο ένθετο της κυριακατικης εφημεριδας(ατιμε Παρλιάρο μ' εχεις καταστρέψει) και να γαληνεύεις προσωρινά,τα κρέμασα! Δηλαδή μεχρι να ζαλιστει το ματι σου απ΄την πληθωρα παιχνιδιων προς κρέμασμα και την ανυπαρξία μαγικων ικανοτήτων για να τα βαλεις ολα μονομιάς εκει που τους αξίζει. Θυμηθειτε παρακαλώ τον καθηγητή του Χαρι Πότερ στο τρίτο έργο της σειράς, αυτο με τον υπεροχο νονο του- μαγο, Θεό Γκαρυ 'Ολντμαν, τον καθηγητη που ειχε καταληφθει απ΄τον Βόλντεμορντ και μεταμορφωνόταν σε λύκο κάθε που γέμιζε το φεγγάρι. Αυτον εννοώ- τον τυπο που όταν εφυγε απ ΄τη Σχολή, πακεταριζε ολα τα υπαρχοντά του, με μια κίνηση του ραβδιού του.
Δε γινοταν να εχω αυτο το ρημαδι το ραβδι να ξεμπερδέψω με το δέντρο μια ώρα αρχύτερα;
Ανησυχω επισης που καθε χρονο αυξανονται τα σπίτια που θυμιζουν κρουαζιεροπλοια φωτισμένα, ή ακόμη χειροτερα ταβέρνες σε ελληνικο νησί ανήμερα γιορτης του τοπικου Αγίου... ολη η κακογουστιά- κατα τη γνώμη μου πάντα-μη βαράτε, εκδηλώνεται τα Χριστούγεννα. Τι ωραίο παραδειγμα προς αποφυγη φωτορεπορταζ θα έκαναν , σκεφτομαι.
Επισης , δεν καταλαβαινω πως συνδεονται τα Χριστούγεννα με ολα τα ξεκωλα που εχουν για εξώφυλλο Δεκεμβρίου τα ελληνικα "ανδρικα" περιοδικά, δηλαδη τα Χριστούγεννα βγαζουμε τα ματια μας για όλη τη χρονιά; Για την επερχόμενη εννοώ. Γιατι για την τρέχουσα , μαλλον γαμηθηκαμε τα προηγουμενα Χριστούγεννα...
Ανησυχω επίσης που τα λεγόμενα "μαύρα πρόβατα" , επιβιώνουν ιδιαιτερα στα ζεστά μαντριά των πολυκατοικιών, όπου οταν οι μισοί ένοικοι εχουν μπει στην στολιστική πριζα ήδη απ΄τις αρχές του μήνα, σε βλεπουν και σε ρωτούν με ένα μισολυπημένο, μισοσκανταλιάρικο, περιπαιχτικό ύφος: ".μωρε..... γιατι δε στολίσατε εσείς ακόμη;" Οπότε εσύ, αν εχεις σηκωθεί με τη τσίμπλα στο ματι και πετυχαίνεις την ατάκα πουρνο-πουρνό στο ασανσέρ, είναι πολυ πιθανό να τους απαντήσεις με κανένα συγκαλλυμένο μπινελίκι, παντα με το χαμογελο της καλής γειτονίας...
Απ΄οτι ξερω υπαρχουν ανθρωποι που πληρώνονται αδρά, για να σου στολίσουν το δέντρο. Ποιος θα συνεφέρει τους ηλιθίους που τους πληρώνουν δεν ξέρω.
Ανησυχώ, ή καλύτερα μου εχουν γίνει τα νεύρα κορδελάκια, με τις πανηλίθιες διαφημίσεις, που μπαίνουν αναμεσα στις τραγουδαρες που ακούω και θελω να σπασω το ραδιόφωνο. ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ ΠΙΑ ΒΡΕ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ ΤΕΛΑΛΗΔΕΣ, ΜΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ ΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΧΙΟΥΜΟΡ ΜΕ ΤΑ ΒΛΑΚΩΔΗ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΑΣ;
Εν πασει περιπτώσει, φέτος δε γουστάρω. Η' μαλλον γουσταρω αλλα ο εαυτος μου και καποια συμβάντα, δε μ' αφήνουν ν' αγιάσω.
Αφιερωμενο εξαιρετικά στους πασης φύσεως στερημένους, καλικατζάρους στην ψυχή και διαόλου κάλτσες, το "γλυπτό" που ακολουθεί. Η υποψια που θα σας γεννηθεί, δικαιώνεται- ναι, αυτό που φανταστήκατε κρατάει.

auburn kate

( το φάρμακο δια πάσαν νοσον, σε χριστουγεννιάτικο αμπαλάζ απ΄τον Paul Mccarthy )

Γαβ γαβ

2009-11-24T09:37:00.154+01:00

Επιγραφη τοποθετημένη πάνω από την πίσω πινακίδα αριθμού κυκλοφορίας, σε φορτηγό-μακρυνάρι:"Ο,ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΝΑ ΤΟ ΔΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΣΕΝΑ"...
Πόση εμπιστοσύνη στη δεισιδαιμονία του άλλου, και στην εξακολουθητική μιζέρια που την θρέφει, μπορείς να έχεις, για να κοτσάρεις τέτοια ατάκα[υπαρκτή, σας διαβεβαιώ] στο αυτοκίνητό σου; Το οποίο ειναι φορτηγάρα, άρα δυσκίνητο, το οποίο εκτελεί μεταφορές, άρα κάνει συχνές και διαρκείας στάσεις, άρα κατά πάσα πιθανότητα όλο και καποιος ατυχής οδηγός βρίσκεται καρφωμένος πίσω του, και νιωθει σα να συμμετέχει στην περιφορά του επιταφίου, και σίγουρα θα 'χει το γαμοσταυρίδι στην άκρη της γλώσσας του. Ερωτώ, τολμάει να το ξεστομίσει; Αν έχει νιάνιαρα που τον περιμένουν να τα θρέψει ως άλλοι νεοσσοί, 4 πιστωτικές κάρτες, 1 στεγαστικό δανειο και μιά τουλάχιστον σοβαρή ασθένεια να τον τρώει για πρωινό,μεσημεριανό και βραδυνό, τολμά ν'αναφωνήσει στο φορτηγατζή: "άντε ρε κοτάρα, γαμώ τα λάστιχά σου γαμώ, προχώρα, καροτσάκι θα μας πας;"
Γιατί , άντε και το ξεστομίζει-ποίες θα είναι οι συνέπειες,
ερωτώ. Ας υποθέσουμε οτι ο/η φουρκισμένος οδηγός, φωνάζει στον φορτηγατζή ένα μεγαλοπρεπές και ελληνικότατο "άντε γαμήσου ρεεεε". Κατά την προαναφερθείσα λογική της συγκαλυμμένης κατάρας, ό,τι σκεφτείς εσύ γιαυτόν, θα στο ρίξει ο Θεός στην κεφάλα. Εν προκειμένω όμως, κακό είναι αυτό; Διότι, αν έχεις να γαμηθείς απ΄την εποχή της οικουμενικής κυβέρνησης και νομίζεις ότι Σεξ είναι παραμεθόριος περιοχή της ελληνικής επικράτειας, κακό είναι να το πάθεις; 'Οχι, σας ρωτάω.
Αν όμως του πεις "ρε καραγκιόζη, σήμερα θέλουμε να φτάσουμε στη δουλειά ρεεεε, όχι του χρόνου", τοτε είναι πολύ πιθανό να έκλεισες θέση για παραμονή πρωτοχρονιάς μέσα σε όχημα... Και καλά να είναι τετράτροχο, αν ειναι κανενα ποδηλατο ή μηχανή ξέσκεπη;
Εάν τώρα ο οδηγός του αυτοκινήτου-ιπποπόταμου, τυγχάνει θηλυκού γένους, κι εσύ εισαι άντρας, τσαντισμένος κα πολλά βαρύς να 'ούμε, και φωνάξεις[προαιρετικά συνοδευτικά: προγούλι και στομάχι μεχρι το παρμπρίζ, κινητο κολλημένο στ'αυτί και ύφος μεγαλοπαράγοντα, τσιγαρο στο αλλο χέρι]: "άντε μωρή να πλύνεις κανα πιάτο που μου θες και τιμόνι", είναι επίσης πολύ πιθανό, κατά τη λογική της κατάρας, να δαπανήσεις το υπόλοιπο του βίου σου σε μία κουζινα 1χ2, με στοίβες πιάτων βρωμερών, να περιμένουν να τα χουφτώσεις και χωρις ζεστό νερό να τα πλύνεις... Α! και χωρίς γάντια για να προστατέυσεις το δέρμα των χεριών σου που θα γίνει σαν την πλισέ φούστα της παρέλασης.
Εκτός αν είσαι γυναίκα οδηγός μεν, με γλώσσα-κόφτη δε, σαν την κυρια που σε αναλογη προτροπή άντρα οδηγού, απάντησε: " δε χρειάζεται, εχω ενα μαλάκα σαν εσένα να μου τα πλένει"[επίσης, αληθώς ειπωμένο].

Τα παραπάνω ήταν μία φεμινιστικοφιλολογικολαογραφική προσέγγισις των αποφθεγμάτων λαϊκής σοφίας που απαντούμε την σήμερον :-)))))

Υστερόγραφο 1: Προς κυρίους εξυπνάκηδες οδηγούς της ΕΘΕΛ[ δεν έχω παρατηρήσει τόσο εκτεταμμένη γαϊδουροποίηση στους οδηγους των υπολοιπων μέσων μαζικής μεταφοράς]: Ο Ν.3730/08(ΦΕΚ 262,Α') απαγορεύει ΑΠΟΛΥΤΩς το κάπνισμα εντός των μεσων μαζικής μεταφοράς. Δεν κάνει καμιά εξαίρεση , ούτε αυτός ούτε και η υπουργική απόφαση 88202/09 που εκδόθηκε σ'εφαρμογή του, και καλά, για ταλαίπωρους/βαρυμαγκες/θεριακλήδες οδηγούς, οι οποίοι: " έχω τη μεση μου απο χτες κυρία , είμαι με φάρμακα, εγώ παράνομα δουλεύω τώρα"/ "γιατί καπνίζω; ψαχνεις κάτι; γιατί ετσι θέλω"/ "σ' ενοχλεί; άμα σ'ενοχλεί..."
Η τακτικη που ακολουθούν αρκετοί από σας, περιγραφόμενη ως ανάβω τσιγάρο κι αν μ'αντιληφθεί/μου την πει καποιος επιβάτης, το σβήνω πετώντας το απ΄το παράθυρο, παριστάνοντας τη μετανοούσα Μαγδαληνή, ή το ανάβω και το κρατάω με το αριστερό χέρι χαμηλωμένο, χωρίς να κρατάω παραλληλα το τιμόνι, για να μη φαίνεται ότι καπνίζω, υποδηλώνει ή οτι ειστε παθολογικά ηλίθιοι, ή παραβατικοί εκ πεποιθήσεως ή κουτοπόνηροι μπουρτζόβλαχοι. Για τον απλούστατο διττό λογο: 1) ο καπνός που αναδύεται σας καρφώνει, 2) ο παρατηρητικος επιβατης , βλεπει το καπνιστό είδωλό σας ή στο παρμπριζ μπροστα σας ή στο τζαμι της πορτας ακριβως απέναντί σας.
Υστερόγραφο 2: Μπορει κάποιος να μου λύσει την απορία, αν ο Γιωργάκης με την eco-friendly κυβέρνησή του εφαρμόζει πολιτική Καραμανλή , αλλά με λιγότερα λιπαρά;
Υστερόγραφο 3: Προς υπαλλήλους γραμματείας ραδιοφωνικών σταθμών, οι οποίες λόγω άνωθεν απόφασης;, από ψώνιο; λόγω παλι άνωθεν απροθυμίας πρόσληψης άλλου καταλληλοτερου; παριστάνουν τις ραδιοφωνικές παραγωγούς ή εν πάσει περιπτώσει, συμπαρουσιάζουν εκπομπές: σας έχει πει κανεις κυράδες μου, οτι αν νιαουρίζετε και παπαγαλίζετε τις μαλακίες που ψαρεύετε στο διαδίκτυο, θα φέρετε νούμερα στο σταθμό; Αποτελεί δική σας έμπνευση ή εκτέλεση ανωθεν εντολής, να μην αντιδρατε εντονα σε κάθε ηλιθιότητα με ενιοτε σεξιστικό υπονοούμενο ,που ξεστομίζει ο άρρεν συμπαρουσιαστής σας; Αλλα να του λέτε όλο ναζι: "πόσα ξερεις Τάδε μου, πόσα μαθαίνω δίπλα σου";
Μήπως η πατρική συμβουλή που όπως εχω πληροφορηθεί έδιναν στους στρατευμένους, να "κόψουν την πρωινή", έχει στοιχειώσει τις ονειρώξεις σας, γιαυτο συμβάλλοντας στην αξιοποίηση της ανδρικής πρωινης libido, δεν τους τα χώνετε για να μην ευνουχιστουν ψυχολογικώς οι ομόφυλοί τους, που τυχόν ακούνε εκεινη την ώρα;
Αντε και στο διάολο με την εμετική μετριοπάθειά σας.
Υστερόγραφο 4:Προτείνω στους επιχειρηματίες κινηματογραφικων αιθουσών, να κανουν με συνοπτικες διδικασιες το εισιτήριο, ένα στρογγυλότατο δεκάευρω πλεόν, ώστε να μην ξαναπατησει κανενας σινεφίλ στα μαγαζια τους.Με 9 ευρώ εισιτηριο όπως ισχυει σήμερα, αγαπητοι κυριοι και κυρίες, και με άντε, λεω εγώ 3 τουλαχιστον ταινιες τις οποιες καιγεσαι να δεις καθε μήνα, αμέσως εχουμε 27 ευρώπουλα που πανε και δεν ξανάρχονται. Ενας άνθρωπος φραγκοφονιάς λεγόμενος και μπακαλοειδους λογικής, θα σας πει οτι με 27 ευρώ βλεπει τις ίδιες ταινίες[μετα απο 1 χρονο] το σύνολο 13,5 στο dvd. Δεδομένης της τιμης ενοικίασης των νεων ταινιών σε 2 ευρώ συνήθως. Αν θελει να δει και 14η ταινία θα παρακαλεσει εναν κολλητο του να τη δουν μαζι για να την πληρωσουν εξ ημισίας! Και ολο αυτο βεβαια το κανει στο σπιτι του, με ΗΣΥΧΙΑ, με θαλπωρη και χωρις το καθε κνόδαλο /κωλόπαιδο που έρχεται να βήξει σα να κατάπιε πινέζες, η να κουτσομπολέψει στον κινηματογράφο.

Τα υστερόγραφα μας τελείωσαν. ΄Ηγγικεν η ώρα των προτάσεων. Σας θερμοπαρακαλώ, (ξανα)δείτε το Portrait of a lady, με την εκθαμβωτικη Νικόλ Κιντμαν ως Ιζαμπελ Αρτσερ και το τεκνό Μαρτιν Ντόνοβαν, ως τον μονιμως ασθενικό,πάμπλουτο ξαδελφό της Ραλφ, που συμμεριζεται απολύτως τα όνειρα της, και την λατρευει μεχρι θανάτου, κυριολεκτικά.
Οι τελευταίες σκηνες οπου η Ιζαμπελ συνειδητοποιει ποιος υπηρξε ο αφανης αγγελός της δια βίου εμπράκτως, και η εκφραση της αγαπης της γιαυτον επιτελους, ειναι νομιζω απ΄τις πιο όμορφες ερωτικού περιεχομένου.
Οι ξενερωτοι μαλακες που πιστεύουν οτι η αποσταση και τα εμποδια σβήνουν το παθος, πλανωνται. Οι άνθρωποι που γουσταρουν να ειναι μαζί, που ο ενας εχει κανει καταληψη στο μυαλό και την καρδια του αλλου, βρισκουν παντα τον τον τρόπο, ΠΑΝΤΑ, να ειναι μαζί, έστω και προσωρινά.

auburn Kate
(ο κύριος και η κυρία .τι περιμενατε; τους υποψηφιους για την αρχηγια της ΝΔ;)

Solaris

2009-11-03T09:31:00.055+01:00

Στον μπλε πλανήτη, όλες σου οι επιθυμιες, για την ακριβεια ολη η κρυφή ψυχή σου, που ανασαίνει μυστικά, πραγματοποιούνται με τρόπο αβάσταχτο. Δεν το πιστευεις οτι ξαφνικα εκει που κοιμασαι γυμνος τυλιγμενος με διαστημοκουβέρτα, ένα απαλό χέρι, της νεκρης συζύγου σου που λατρευεις, αρχιζει να σου χαιδευει τα μαλλιά, τους ώμους.
Ολες σου οι λαχτάρες, οι φόβοι, προβαλλονται σαν σε τεράστιο απόκοσμο καθρέφτη, που αντανακλά ό,τι ορέγεσαι. Παρά τα επιφαινόμενα, ευτυχισμενοι δεν είναι οι κατοικοι αυτου του πλανήτη- το απίστευτο του πράγματος, η ζωή τους που εχει ήδη παρει μία άλλη τροπή, συχνα άθελα τους, η διαφορετικη φάση στην οποία βρισκονται, και κυριως το γεγονός ότι έμαθαν(;) να ζουν με τη απώλεια, καθιστά την υλοποίηση του ονείρου τους, εφιαλτη.

Ημουν προσφατα στον μπλε πλανήτη. Στην καρδια του ήταν κατακόκκινος, με χρυσες ανταυγιες να τον διαπερνουν περιοδικά. καθομουν δίπλα σου αγαπη μου, και δεν το πίστευα. Δεν εχω κοιμηθει απ΄τη βραδια της επιστροφης μου στη γη. Συνέχεια σκεφτομαι πως δεν σε φίλησα αρκετά, δε χάϊδεψα τα υπεροχα δάχτυλά σου αρκετά. Δεν αποτύπωσα μεσα μου επαρκως αυτη την υπεροχη μυρωδιά που σε τύλιγε και καθοταν πανω μου σε καθε σου κίνηση. Αυτη η μη πράξη, μου τρώει την ψυχή τοσες μερες καρδιά μου, θελω να γυρίσει ο χρονος πίσω, να ξαναδώ τον πλανητη της επιθυμιάς μου, θελω μια ακομη ευκαιρια.'Οχι- γράψε λάθος, θελω κι άλλο χρόνο στο παρόν, μαζί σου.

Εσεις που με διαβαζετε, που κάνετε τον κοπο να ασχολείστε με τις ασυναρτησίες μου θέλω να μου κανετε μία μεγάλη χάρη: ΠΟΤΕ να μην χάσετε την ευκαιρία να λατρεψετε καποιον , να του πειτε ποσο τον αγαπατε, να τον ποθησετε, επειδη ξερετε πως είναι εκ των προτερων καταδικασμενο. Μ'ακούτε; Κι όταν δειτε κι εσεις τον μπλε πλανητη, που στο βαθος του είναι κόκκινος, όταν νιώσετε τι σημαινει να εισακούονται οι παρακλήσεις σας, και να μην το αντέχετε, τότε να έρθετε να καθησουμε μαζί στον καναπέ της ευόδωσης.
Πιό τυρρανικό απ΄τη διαψευση είναι η επαλήθευση που δεν γίνεται πιστευτή. Που δεν την αντεχεις και ο φόβος σου τη διώχνει. Μεχρι να εμφανιστεί ένας οργισμένος Θεός και να σου αστραψει μία σφαλιάρα αγανάκτησης- επειδή είσαι αχάριστα φοβικός.
Συγγνωμη, δεν μπορω να γραψω άλλο.

auburn Kate

( ειμαι παντού , όπου πατήσεις, όσο παταει η γάτα )

Τμήμα απολεσθέντων

2009-10-19T08:06:00.056+01:00

Η μέρα που το Κενό θα καταλάβει το μέσα μου, πλησιάζει. Το νιώθω στα λόγια σου, στις αποχρώσεις της βραχνάδας σου, στο πόσο ζηλότυπα προσπαθώ να κρατήσω τον ήχο που αγαπώ πιο πολύ απ΄ όλους, μόνο για μένα. Κάθε βράδυ κάνω έκκληση στην καλή μου νεράϊδα, να γυρίσει το χρόνο πίσω. Και τότε Οκτώβρης ήταν- θυμάσαι αγάπη μου όμορφη;
Ελιωσα το cd του Οίστρου χτες. Κι έψαχνα να βρω τις λέξεις για να σου πω τι ακριβώς σημαίνει να πετάς, να παθιάζεσαι, να ενθουσιάζεσαι με κάτι, κι αυτό το κατι να μην μπορείς να το μοιραστείς με τον άνθρωπο που λατρεύεις, επειδή δεν είναι δίπλα σου. Επειδή δεν θα είναι πιά δίπλα σου. Και το κάτι, μενει αεπίδοτο να σου ζεματάει τα δάχτυλα.
Κανένα βιβλίο, καμιά μουσική, κανένα εργο Τέχνης γενικώς, όσο θεϊκά κι αν είναι φτιαγμένο, δεν μπορεί να σε γλυτώσει απ΄τον εαυτό σου. Τον μαγκούφη εαυτό σου. Απλώς σε κρύβει προσωρινά πίσω από βελούδινες κουρτίνες, σε μακιγιάρει μ' εκτυφλωτικά χρώματα για να στραβωθεί το σαρκοβόρο τέρας της Μοναξιάς, και να ξεφύγεις για λίγο.
Μισώ όλο τον κόσμο που μπαίνει ανάμεσά μας. Μισώ το Θεό που δε βλέπει . Η' μάλλον, που καλοβλέπει πόση χαρά μου έδινες και θυμήθηκε. Και τώρα μου παίρνει τη χαρά πίσω.
Είσαι η καρδιά μου, και βλέπω αυτή την καρδιά να φεύγει. Συνεπώς σου μιλάει ένας νεκρός άνθρωπος.
Αν αυτή η πραγματολογική αντίφαση σου προκαλεί θυμηδία, απελπίζομαι ακόμη περισσότερο γιατί το να νιώσεις μέχρι τα τρίσβαθά σου πόσο υποφέρω, γίνεται ακατόρθωτο.

Απλώς sit and wonder , ποιά θα ήταν η εξέλιξη της πραγματικότητάς μας, αν εκεινο το βραδυ, επόμενη των εκλογών, είχα κλείσει τ' αυτιά μου στη φωνούλα μέσα μου και δεν σου μιλούσα λατρεία μου. Αν είχα παρακούσει και δεν είχα πράξει.
Λέει ο Ααρών στο Τίτος Ανδρόνικος του Σαίξπηρ: " πάρτε το απόφαση, πως αν δεν μπορείτε να' χετε κάτι όπως θα το θέλατε, αναγκαστικά θα το' χετε οπως μπορείτε"...
Μάρτυς μου το βιβλιοβασίλειό μου, ότι θα τηρήσω αυτή τη ρήση κατά γράμμα.

auburn kate

( εγώ, αν ήμουν άντρας, ELIZABETH PEYTON-Jarvis )

Η τραγουδάρα που αναφέρεται παραπάνω στο link, είναι των Verve(Οίστρος)- το πρώτο κομμάτι απ' το τελευταίο τους άλμπουμ FORTH. Αν μιλάμε για κομματάρες κι όχι για μαλακίες. Respect...
Aκούστε το και θα καταλάβετε.

Το νησί των Mακάρων

2009-10-08T08:43:00.063+01:00

Ειχα πει,τρομαρα μου, πως θα ανεβαζα μετεκλογικο-απολογιστικό ποστ. Το σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα, έβλεπα ακομη οταν το σκεφτόμουν τη γομαρόφατσα του Ανικανότερου στους δρόμους, θυμόμουν την απίστευτη-ψυχογενούς φύσεως- αναγουλα που μ' επιασε ενω πηγαινα στις 4 τη νύχτα στο εκλογικό τμήμα, το μούδιασμα στα δάχτυλα και την αγωνια μου μηπως δεν μπορω να γραψω, να σφραγίσω φακελους, να σηκώσω την καλπη(!!), να φτιαξω την αίθουσα για να θυμιζει εκλογικο τμήμα και όχι σύναξη καρεκλών, χαρτών και επιγραμμάτων απο πενταχρονα, καρφιτσωμένα στους τοίχους, τύπου: " δεν μιλάω ποτέ αν δε ζητήσω πρώτα την αδεια απ΄τη δασκάλα".
Μετά βούτηξα στον εφιαλτη, λούστηκα απαραιτήτως έναν ογδονταχρονο, ισχυρογνωμονα παππού, ο οποιος ειχε κλειστει μαζι μου στο παραβαν, διοτι ο δικαστικος αντιπροσωπος εχει και καθηκοντα προσκοπου αμα λάχει, και οφειλει να συνδραμει τους ανημπορους στην ασκηση του εκλογικου τους δικαιώματος, και επί μιση ώρα διαβαζε αλλα αντι αλλων στο ψηφοδελτιο, επεμενε εναλλάξ, οτι "μα εγω θελω να ειμαι σιγουρος ότι ψηφισα αυτον που ξερω.Πες μου τι δουλεια κανει ο Αλογοσκούφης"!! και "τον εαυτο μου θελω να ψηφίσω"!!
Ο πρωην υπουργος Δικαιοσύνης με την πρεμουρα που τον διεκρινε να νομιμοποιήσει τις καμερες παντού, ξεχασε να θεσπισει την βιντεοσκόπηση της εκλογικης κωμωδίας. Το τι γελιο εριξαν τα μελη της εφορευτικης επιτροπης ενω ακουγαν τη στιχομυθία δύο ποδιων με τζιν και μπαλαρίνες και δύο με μαυρα παπουτσια και μία μαγκουρα, δεν μπορω να σας το μεταφερω.
Οπως επισης δεν μπορω να σας μεταφερω τα νευρα μου οταν ήδη με πυρακτωμενα νευρα απ ΄την κουραση και το τριήμερο ξενύχτι(πολυ γραψιμο μιλαμε, πολυ ομως, καθε φορα κακο χρονο να'χουν οι υποψήφιοι, γραφουμε στα βιβλια πρακτικων ΟΛΑ τα ονοματα, αυτη τη φορα ήταν λιγοι.Μονο 495 στην Α' Αθηνών, επι 4 φορές...) δέχτηκα εναν τύπο ο οποιος ειχε μεινει στην εποχη του εκλογικου βιβλιαρίου και επεμενε με ύφος "ειμαι ο κυριαρχος λαός γαμαω και δέρνω να 'ούμε", να ψηφισει με αυτό. Το κλου ποιο ήταν; Ο κυριουλης ειχε μαζι του και άδεια οδήγησης η οποια γινοταν δεκτη ως νομιμοποιητικό έγγραφο ταυτότητας, και μου λέει όλο σαδισμό: "χαιρομαι που σας εκνεύρισα".... Περιττο να σας πω οτι κατίσχυσε η ψυχραιμία και δεν τον χαστουκισα αλλα μονο τον απείλισα πως θα δώσω εντολη να τον συλλαβουν για παρακώλυση της ψηφοφορίας. Αλλα κατα τα ειωθότα, οι αστυνομικοι την στιγμη που τους χρειαζόμουν ήταν αφαντοι.
Εκλογικο τμήμα των celebrities- Μπακογιαννη, ολα τα μελη της εφορευτικης βγηκαν εξω να διαπιστωσουν ιδιοις όμασσι ποσο ψηλη είναι επιτέλους η κορη του Μητσοτάκουλα, Αβραμόπουλος γαλαντομος και πολυ ηλιοκαμμένος,Παυλόπουλος, Πιπιλή μικροσκοπικη που επεμενε να μας προμηθευσει με σάντουιτς. Υλοποιησε την απειλη της, μια σακουλα τιγκαρισμενη με σαντουιτς απ΄το Εverest εφτασε μετα απο καμιά ώρα.
Το πιο συγκινητικο; Μια κυρια ηλικιωμένη ,τυφλη και αναπηρη οπως μου είπε, που ηθελε να ψηφίσει και δεν αντεχε να ανεβει στο δευτερο όροφο παλι. Ημουν στο ισόγειο, πρωτη αίθουσα του σχολειου, και ολοι οι εχοντες κινητικα προβληματα ερχοντουσαν να ψηφισουν στο δικο μου τμημα. Ο πιο μαλακας; Ο τύπος που μου το επαιξε και τυπολατρης και την ώρα που τελικα εριχνε το φακελο, μου λεει:" πρεπει να πω ψήφισα". Ευτυχως που κρατηθηκα, σκεπτομενη τα φραγκα, και δεν του αντιγύρισα:" το ψόφισα θα ήταν πιο ενδεδειγμένο για σας".
Και το πιο γλυκο; Μια πανύψηλη μαμα με ενα μωρακι 4 μηνών στην αγκαλιά της. Η μικρη με κοιταζε τοσο αφοπλιστικα ήρεμη με τις ματάρες της, ενα πανεμορφο πλασμα, που μου ερχοταν να τη παρω αγκαλιά. Αλλα κρατηθηκα.
Τώρα ηρεμησα.Θα ξεσκισω τα βιβλια που μολις αγορασα, τρέμε Ντικενς και Κόλινς(Ο Γουίλκυ όχι η Τζάκυ) και θα απολαυσω τους φιλους και την λατρεία μου.
Φίλους σαν αυτον εδώ. Γαλαζοαίματος κατά δήλωσή του, με φοβερό χιούμορ, και οταν εχει οίστρο, με πολυλογία που θα ζήλευε ο Ροίδης αν εκανε επιθεώρηση σε καθαρεύουσα. Μην πτοηθείτε απ΄την αλαζονική ποζα στη φωτό. Είναι εντελως παραπλανητική. Αν δεν δείτε το Χρήστο με φακιόλι φτιαγμενο απο χαρτί υγείας στο κεφαλι, δεν έχετε δει τίποτα.
Ειναι φιλαράκι και θελω να του πω και δημοσίως ευχαριστώ για τα γέλια, για την αξιοθαύμαστη υπομονη που δείχνει στην κλάψα μου ενίοτε, και για την παρέα.
Διαθέτει φωνή ικανή να σου βάλει ιδέες στο κεφάλι, αν έχεις τη κατάλληλη διαθεση...
Και επειδη πολυ διαφήμιση του έκανα, αν γουστάρετε, μπορείτε να τον ανακρίνετε ανηλεώς κάθε βραδυ 10-12 στον redfm, όπου εδω και 3 χρόνια περιπου βαράει σκοπιά μετά μουσικής.
Πως το λεει ένας τρισαγαπημενος μου; Λίγα πραγματα χρειαζεται ο ανθρωπος για να ειναι ευτυχισμένος. Σωστά- τα βιβλια μου, σινεμα και αγαπημενους φιλους.Φίλους που σου θυμιζουν οτι αξιζει να ζεις μονο και μονο για τετοιες στιγμες γέλιου και ευφορίας.

auburn kate

(Προσεξτε πολυ καλα αυτον τον πινακα, κοιταξτε τον απο συγκεκριμενη γωνία, ειναι δυο πινακες μαζί.Δωράκι στο φιλαρακι μου που αγαπαει τον κυρ Σαλβαδόρ. Και φορος τιμης του μουστακοφόρου στον Βελάσκεθ και τον Βερμεέρ, SALVADOR DALI-The image disappears )

Η μπέρτα και ο μοχθηρός σκιούρος

2009-09-30T10:06:00.031+01:00

Ως προανάκρουσμα του ποστ που ονειρεύομαι να γραψω μετά τις εκλογές(γαμώ τις κάλπες μου μέσα).
Οταν θα το διαβάζετε, κατά πάσα πιθανότητα ή θα παρακολουθω το τελευταίο υποστηρικτικό σεμινάριο πριν την αποφράδα μέρα, ή θα προσπαθώ να βρω ποιοί άτυχοι έχουν κληρωθεί μέλη της εφορευτικής επιτροπής, στο δικό μου τμήμα, ή θα μιλάω με τον πολυλατρεμένο μου για λίγο, εν μέσω φωνών, προσπαθώντας να μεταφερθώ μετά την Κυριακή. Αυτό ονειρεύομαι αδέλφια- την επομένη των εκλογών. Και όχι επειδή ειχα σκασίλα για τη νέα(;) κυβέρνηση, αρκετά θα τους λουστώ όλους τους μέχρι το πρωί της Δευτέρας..

Δείτε αυτό το video
οπωσδήποτε. Δεν εχω ακουσει το τραγουδι ακομη, δεν ξερω καν πως είναι η μελωδία του .Μπορει να ειναι μια μαλακία και μισή.Αν και οι Coldplay δεν κανουν μαλακιες τραγούδια, εξ όσων γνωρίζω.Αλλα το βιντεάκι που το συνοδεύει είναι εξαισιο. Παραμυθένιο. Απ΄τα καλύτερα που εχω δει. Ενα σουρρεαλιστικό όργιο. Χαρισμένο στον exitmusician για να μην σαλτάρει και ν'αντεξει μέχρι τη μέρα Μηδέν, στη λατρεία μου που υπομενει την κλαψα και το αγχος γι' αυτο το όργιο χαρτουρας, κρατικης οκνηρείας, κρατικης νοοτροπίας "ολα την τελευταια στιγμή τα κανουμε", κομματικης λεβεντομαλακίας, και σε όσους επιμενουν να αντιστέκονται στις τσιρίδες, τους μπούληδες, τα γομαρια , τους επίδοξους πρωθυπουργούς, και να κλείνουν την τηλεόραση μόλις εμφανίζονται αυτά τα όντα .Σε οσους επιμενουν να ονειρεύονται τους αγαπημενους τους όταν δουλευουν, γιατί μονο αυτοί αξίζουν τελικά.Αυτοί και η ομορφιά της Τέχνης.
Δε μας ενδιαφέρετε ρε ξεκαύλωτοι αρχομανείς. 'Αει σιχτίρ πια.

auburn kate

( εάν ταλαιπωρηθείτε με το video, ψαξτε το υπό τον τίτλο strawberry swing)

Προεκλογική περίοδος

2009-09-16T08:17:00.110+01:00

" Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
τις τελευταίες μέρες, άγνωστες γυναίκες τηλεφωνούν στο σπίτι μου, μιλάνε με εμετική ευγένεια τραπεζικού υπαλλήλου[ όταν θέλει να σου κρεμάσει πιστωτικές κάρτες] και μου κάνουν κάτι μακροσκελείς δηλώσεις ταυτότητας: "είμαι απ΄το πολιτικό γραφείο, του..."
Τόσες φορές μου έχουν τηλεφωνήσει κι έχω πάντα την απορία, ποιές στο διάβολο είναι , αφού δεν προλαβαίνουν να μου πουν ολόκληρο το "όνομά" τους. Τις νικάει ένα ηχηρότατο κατέβασμα του ακουστικού στα μούτρα τους. Ψήφισα αυτοκαθορισμό αναφορικά με το ποιός γίνεται οικείος μου.
Χτες ξενύχτισα ξαναβλέποντας το Finding Nenerland, με το θεό Τζόνυ Ντεπ και τη θεά Κέιτ Γουίνσλετ. Ελληνικός, αντιεμπορικός, τίτλος του θα μπορούσε να είναι το: Πως τα καταφέρνει πάντα η σκύλα ζωή και μας βγάζει ξινή την ευτυχία που μας δίνει από σπόντα;
Το έκανα αυτό, γνωρίζοντας πως είχα δουλειά την επόμενη μέρα, γνωρίζοντας πως θα μεταμορφωνόμουν σε κούτσουρο που για να σηκωθεί απ΄το κρεβάτι χρειάζεται το γερανό του δήμου. Ψήφισα αληθινή απόλαυση και εφεδρικό οξυγόνο.
Χτες επίσης παρακολούθησα τον αγώνα μπάσκετ εμταξύ Ελλάδας και Γαλλίας. Κρεμμυδόσουπα που μου έπεσε βαριά- αιτία το γαμημένο δίποντο που δεν μπήκε και μείναμε με το 71-69 σε βάρος μας,στο χέρι. Ο αγώνας όμως αγαπημενο μου ημερολόγιο, ήταν συναρπαστικός και για άλλο λόγο- για τον δευτερο σχολιαστή του. Πρωταγωνιστής ήταν ο κυριος Χ.(εδώ ξερνάμε) μεν, αλλά παρεμβαίνων σχολιαστής ήταν ο κύριος Λ. τεκνό μπασκετμπολίστας με φωνάρα-καύλα για πολλαπλές ανατριχίλες.
Αγαπημενο μου ημερολόγιο, ακουγα την περιγραφή της Πίπιζας που Αγριοκοιτάζει το Φακό, και μολις ετοιμαζόταν η ναυτία να μου φάει το στομάχι,παρενέβαινε το Τεκνό και γλίτωνα τις δραμαμίνες.
'Ηξερα όμως οτι ήταν απλώς υποκατάστατο... Γιαυτά θελω να σου μιλήσω- για τα υποκατάστατα.
Σου έχει τύχει ποτέ, να λατρεύεις τόσο πολύ έναν άνθρωπο ώστε να μη σου φτάνουν ποτέ οι λέξεις για να του πεις πως νιώθεις; Να βιώνεις πάντα ένα έλλειμα, μιά κατάσταση λεξιπενίας; Ν'απελπίζεσαι που νιώθεις πάντα βουβά; Που δεν μπορεί ο λεγάμενος/η ν'αντιληφθεί τί φουρτούνα 10 μποφόρ λυσσομανάει μεσα σου;
Εγώ όμως αγαπημένο μου ημερολόγιο, βρήκα κολπάκι.Καθε φορά που νιώθω ένα βουνό λατρεία, θυμαμαι ένα βιβλίο, ή ενα μουσικο κομματι ή μια ταινία, που απεικόνισαν ακριβώς αυτο το βουνο.Και σκέφτομαι: αν δει η αγάπη μου την ταινία ή διαβάσει το βιβλίο και νιώσει ακριβώς όπως ένιωσα κι εγώ διαβάζοντάς το, τότε θα καταλάβει τι ακριβώς νιώθω όταν λέω το "δε σε χορταίνω".
Το έκανα αγαπημένο μου ημερολόγιο μερικές φορές, αλλά θυμήθηκα την ανεμοβλογιά. Που σε γεμίζει σπυράκια, αυτά σηκώνουν άσπρο κεφάλι και μόλις πολλαπλασιαστούν σαν το Βούδα και ξελυσσάξουν, πεθαίνουν αφήνοντάς σου ενθύμιο μιά τρελή φαγούρα.
Οταν ήμουν μικρή και ανεμοβλογιοχτυπημένη, η μαμά μου τσίριζε: ΜΗΝ ΤΑ ΞΥΝΕΙΣ, θα σου αφήσουν σημάδι. Εγώ αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι μουλάρι στο μυαλό-γιαυτό δεν την άκουσα κι έχω κι ενα μικρο σημάδι της ανυπακοής. 'Ενα μόνο- γιατί τα πολλά σπυράκια τα έπαιζα αλλιώς. Δεν έξυνα πάνω τους αλλά δίπλα τους. Ξερεις, κοροϊδεύεις το μυαλο σου, μπερδεύεις τις νευρικες απολήξεις και ανακουφίζεσαι λίγο. Ξύνεις ας πούμε σαν τρελή το χέρι σου το μπανταρισμένο, οχι εκει που ειναι ο γύψος κι η φαγούρα, αλλά λίγο παραπάνω.
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είναι το σπυράκι που δεν μπορώ ποτέ να ξύσω. 'Ηθελα να στο γραψω αυτό- για να πάρω θαρρος να του το πω.
Αλλά τώρα πρέπει να κοιμηθώ.

Το φιλαράκι σου απ ΄τον πλανήτη Μπανάνα."

Οποιαδήποτε ομοιότης με υπαρκτά πρόσωπα , δεν είναι εντελως συμπτωματική, αλλά απολύτως ηθελημένη...

auburn Kate
(εδώ θα έμπαινε φωτό του Γ.Λιμνιάτη, που δεν βρίσκω!)

[ πολιτική και θρησκεία διεκδικουν το ιδιο βασίλειο... όχι το επουράνιο,RAPHAEL-Saint John the Baptist preaching ]

Αντιβίωση

2009-09-01T08:07:00.105+01:00

Κάποιος τρισαγαπημένος μου, γυρίζοντας απ΄τις υπέροχες, κατά δήλωσή του, διακοπές του, μου είπε το εξής: μήπως η ευχή που ανταλλάσουμε πριν φύγουμε, το " να περάσεις καλά", είναι όχι ευχή αλλά κατάρα; Επειδή αν όντως εχεις περάσει καλά, συγκρίνοντάς το με ό,τι συναντάς στην επιστροφή, αρρωσταίνεις.
Ορθόν. Το καλά είναι φτιαγμένο από εύθραστα υλικά. Χρήζει προσεκτικών χειρισμών, επιφυλακτικών βημάτων στο έδαφος της "εκτός παρένθεσης" ζωής. Σα να πασχίζεις να ισορροπήσεις στο γλιστερό βραχάκι που μουσκεύει συνεχεια η θάλασσα, αποφεύγοντας να πατήσεις τους αχινούς. Αν πω οτι δεν έγινα σαν πράσινο μάμπα μέσα μου απ΄τη ζήλεια, και ότι δεν ένιωθα σαν ανεπιθύμητος καλεσμένος που δεν μπορεί να ενσωματωθεί στη γιορτή επειδή κανεις δεν του δίνει σημασία, θα είναι ψέμα. 'Οπως ψέμα θα είναι το να δηλώσω πως πήγα κάπου, εκτός Αττικής.
Για να μην μπω σε θλιβερές λεπτομέρειες, σας λεω αυτό μόνο: εσείς, που πήγατε, γυρίσατε και τώρα αρχίσατε να ονειρεύεστε όπως όλοι οι υγιώς ακόμη σκεπτόμενοι, την επόμενη ευκαιρία καθαγιασμένης ξάπλας, να θυμάστε πως χειρότερη της επιστροφής [ ως άλλης εκδίωξης απ΄τον Παράδεισό(μας) ], είναι η θέαση του εαυτού μας, για πολλοστή φορά εκτός οποιασδήποτε πιθανότητας εισόδου σε αυτόν...
Και όσοι έχετε ταυτίσει τη φυγή μόνο με την πραγματική φυγή εκτός των τειχών της πόλης,έχετε υπόψη σας ότι οι διακοπές, είναι εφικτές παντού, είτε φύγεις μαζί με τις ορδές, είτε μείνεις φύλακας της χαβούζας, όπως την αποκαλούσε παλιά η Kwlogria. Οι διακοπές είναι ψυχοδιανοητική κατάσταση κυρίως. Απόδειξη περίτρανη, ότι corpore δουλευεις σαν αυτόματο, και animo έχεις ήδη βουτήξει σε τυρκουάζ νερά. Αν έχεις αποφασίσει να τιμήσεις τη θεά Απραξία, τη Χαλάρωση, την Αναδιευθέτηση του χρονου με μόνο κριτήριο τις προσωπικές κλίσεις/αγάπες κι ενδιαφέροντα, θα το πετύχεις( λέμε τώρα) είτε είσαι στα λαχταριστά νερά των Αντίπαξων είτε στο καμίνι της Κυψέλης. Εννοώ πως οι διακοπές αποτελούν πρωτίστως εσωτερική κατάσταση.

Μάλιστα. Αυτό είναι το ξόρκι που επαναλαμβάνω όταν ζηλεύω όσους επιστρέφουν :-)))))))

Διαβαστε αν θέλετε το έξοχο κείμενο της Μαρίας Κατσουνάκη στην Καθημερινή της Κυριακής της 23/8/2009, με τίτλο: Dolce far niente ή απραξίας εγκώμιον. Για να εφοδιαστείτε με επιχειρήματα υπέρ της φαινομενικής, αδράνειας .Για ολα όσα σκεφτόμαστε μόνοι μας ή μαζι με έχοντες ευαίσθητα και πρόθυμα αυτιά.

Και για να μην βυθιστώ στην κατάθλιψη, κάνω αυτό που έκανα ανέκαθεν όταν πνίγομαι- βγαίνω στην βεράντα και βουτάω στο κενό.
Από κάτω με περιμένει το μαλακό στρώμα των νέων ταινιών που έρχονται( βλ. π.χ. Doctor Parnassus), των νεων συναυλιών(π.χ. Archive και ΜG-η σεξουαλικότητα παει στο νηπιαγωγείο-ΜT) και όσων βιβλίων δεν έχω ακομη διαβάσει.

Επιστρέφοντες, να θυμάστε ότι αν φύγατε, κατά μαχητό τεκμήριο είχατε λεφτά για να χρηματοδοτήσετε την απόδρασή σας. Το οποίο σημαίνει ότι έχετε δουλειά, ή εν πάσει περιπτώσει, εισόδημα. Το οποίο σημαίνει ότι ειστε υγιείς και "παρελάσιμοι" , γιαυτό και φύγατε. Αλλιώς, θα ξαναβλέπατε τις κινήσεις της καθημερινότητάς σας για εφιαλτικα πολλοστή φορά, 'Η θα παίζατε μονοι σας επιτραπέζια για 2 παίκτες, παίζοντας με τη σειρά για λογαριασμό του ενός και του άλλου παίκτη (ναι ,το έχω κανει- είναι απ΄τους ασφαλέστερους τρόπους να κανει κεφάλι κουρκούτι, και να ξεραθείς στον ύπνο απ΄το σχιζοφρενικό brain-storming) 'Η θ'ασφυκτιούσατε σαν τίγρης μέσα σ' 'ενα διαμέρισμα, με υπόκρουση που δεν σβήνουν οι μουσικάρες, τις φωνές των αρχαιοτήτων στο απέναντι σπίτι, που βρίζονται νυχθημερόν, όπως ακριβως η Μάρθα και ο Τζώρτζ στο "Ποιός φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ"...
Η Μάρθα, στη διασκευή δια χειρός ζωής, είναι γραία αθυρόστομη, που εχει θάψει το βίο της στο κρεββάτι και την "πάπια" του κατάκοιτου Τζωρτζ.
Ν' ακούς τη γραία να φωνάζει στον κλινήρη " ρε μαλάκααααα, άντε γαμήσουυυυυ"!!!! και να σκέφτεσαι: αν γεράσω και έχω ακόμη απύλωτο στόμα, έτσι θ' ακούγομαι;

Γιαυτό σας λέω- cheer up. Μακάριοι οι επιστρέφοντες που δεν ακούνε από τώρα(με τσιριχτή φωνή και εκνευριστικό χτύπημα στον ώμο) "καλό χειμώνα".

auburn Kate

( o homo ludens υπήρξε κι αυτός παιδί, MARY CASSATΤ-Two children at the seashore )

Στο ανάμεσα, κήπος

2009-07-22T08:57:00.085+01:00

Η αρχή ( απο εκει που λέει: το μπαρ είναι στην παραλία ), τα σορόπια, οι προσδοκίες, μεχρι τον ουρανό ή μέτριες, δεν έχει σημασία. Οι πεταλουδες στο στομάχι που μοιάζει κλουβί έτοιμο ν'ανοίξει. Ο πόθος του καινούργιου, ακόμη μη κατακτημένου. Η αγωνία μπροστά στα νέα μάτια. Σαν ηθοποιός που κάνει εξαντλητικές πρόβες για τη μεγάλη πρεμιέρα- "όλα πρέπει να είναι ιδανικά" σκέφτεται, ακριβώς πριν συναντηθεί με το κοινό του. Οι άγρυπνες νύχτες, σα να εχεις πιεί 5 εσπρέσσο τον ένα πισω απ΄τον άλλο. Σα να γύρισες μόλις από συναυλία , και να νιώθεις ακομη τη μουσικη να σε διαπερναει, και να νιώθεις απίστευτα σέξι. Ωραια δεν είναι μετά απ' τις συναυλίες; Οι ξαφνικές ιδέες- όταν τις σκεφτόσουν παλιότερα σου φαίνονταν μαλακίες, τώρα που ετοιμαζεσαι να γητέψεις καινούργια αυτάκια, τις ξαναπροβαρεις στον εαυτό σου απέναντι, και θα τις ξεφουρνίσεις την κατάλληλη στιγμή. 'Οταν θα νιώθεις αυτό που είσαι- νέα, ωραία , με γνωσεις που σου δίνουν έναν καλοστεκούμενο εγωισμό. Η καταραμένη ανασφάλεια που κρύβεται κάτω απ΄τα στολισμενα σανδάλια σου, το γυμνασμενο κορμί, το απαλό, μυρωδάτο δέρμα. Τη διώχνεις μακριά, "σταμάτα, αυτό θα είναι διαφορετικό γαμωτο. Δεν ειμαστε μακαρονια ". Πως νιώθεις όταν γραφεις σε καινούργιο καθαρό σημειωματάριο, με τις ωραιες βινιέτες του και τα απαστράπτοντα λευκά φύλλα; Ε, έτσι ακριβώς.

Το τέλος , (διαβάστε απο: πολύ κουρασμένος για να απαντησω), "φιλοδοξίες αυστηρά προσαρμοσμένες στις αντικειμενικές δυνατότητες"... 'Οταν αρχίζεις να καταλαβαίνεις ακριβώς την αηδία, την αμετάδοτη βαρεμάρα και το ξυνισμένο βλεμμα των έμπειρων στα διαπροσωπικά καμίνια.
Ποτέ δεν τους χώνεψες αυτούς. Τους: " θα δεις, κι εσύ έτσι θα μιλάς, μη σου πω χειρότερα. Κι εγώ έτσι ήμουν σαν εσένα, ενθουσιώδης κι αισιόδοξη, μόλις έφαγα καμιά δεκαριά σκαμπίλια, εστρωσα".

Στα πόσα χτυπήματα μαλακώνει η μπριζόλα- άνθρωπος; Τι μανία προστασίας είναι αυτή που πιάνει τους "περπατημένους" έναντι των "νιάνιαρων"; ¨Ειναι πολύ ηδονικό να γνωρίζεις που βρίσκεται ο λάκος και να εμποδίζεις με βέβαιη ικανοποίηση τον ανύποπτο, λεγοντας του : πρόσεχε μην πας από κει, έχει μια λακούβα ναααα ;

Οι συμβουλές για το ζην ειναι το ίδιο αναγκαιες με τις συμβουλές για το πως αποφευγουμε το μποτιλιάρισμα στην Ιερά Οδό, ας πούμε; Θελει κανένας τροχονόμο του βίου του και κυριως της καρδιάς του;

Λαμβάνει κανείς υπόψη του αυτές τις συμβουλές;

" Ο μόνος τρόπος για να μην κάνεις λάθη, είναι να μη ζεις. Αυτό όμως είναι το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις".

auburn Kate

( υπαρχει πάντα κάτι που διαφεύγει και δεν το βλεπουμε ούτε στον καθρέφτη, sir EDWARD BURNE-JONES - The Mirror of Venus )

Πίσω απ΄την κουρτίνα

2009-07-15T07:57:00.036+01:00

Ειναι απο τους αγαπημενους μου πίνακες, και είναι απ΄τα αγαπημενα μου τραγουδια. Δεν έχω να γράψω τίποτα προς το παρόν, επειδη φοβάμαι μην χάσω αυτο που κραταω στα χέρια της ψυχης μου, και μου τη φωτίζει. Ποτέ δεν ξέρουμε τι δράματα παίζονται στα δωματια ενός σπιτιού.Πόση αφόρητη μοναξιά, έμπνευση ή απόλυτη απραξία, ταλανίζουν τους ενοίκους τους. Και έρχεται κάποτε ένας τύπος που τον θεωρουσαν τρελάρα ιδιοφυία, που ήθελε με λυσσα ν'αποτυπώσει στο μουσαμά το φως του ήλιου. Η' την τρυφερότητα που μπορει να αποπνέει ένα μικρο δωματιάκι, με λιτα ξύλινα έπιπλα, κι ενα παραθυρο μεγαλο που καλωσορίζει το φως και το σκοταδι γεναιόδωρα.
Αυτο το ποστακι το ασυναρτητο και καθόλου εμπνευσμενο, είναι χαρισμενο στον exitmusician . Ο οποιος αποδεικνυει οτι οι ιδεες δεν καιγονται, δεν ντυνονται στο απαισιο και ξεκαυλωτο χακί, και οτι η ανθρωπινη θέληση, να προστατεύσεις αυτα που αξίζουν, ειναι η μεγαλυτερη ασπίδα που διαθετουμε. Ειναι δωρακι, ένα δωματιο φωτεινο, σ' αντίθεση με αυτό που κοιμαται τωρα ίσως, ένα δωματιο που προδιαθετει για πρωινους καφεδες με αγαπημενους, δίπλα στο ανοιχτό παραθυρο, με τραγουδαρες σαν αυτή να γεμίζουν τον αέρα και να σε σηκωνουν 6 εκατοστά απ΄το εδαφος. Δε θελω περισσοτερα. 'Εχετε νιωσει ποτε να σας σηκωνει 6 εκατοστά καποιο ισχυρο συναισθημα;
Το μόνο που εχουμε, και το πιστευω αυτο ακραδαντα είναι η αγαπη για συγκεκριμένους ανθρωπους, το μυαλο μας που αμα γουσταρει παιρνει εντελως αναποδες στροφές και δείχνει στους ξεκαύλωτους ποια ειναι η αληθινη ζωή. Αυτή της ξεγνοιασιάς, του παθιασμενου έρωτα, της δημιουργικότητας και της αδράνειας, επειδη έτσι μας αρέσει.Οχι μακρια, να εδώ διπλα μας- σ' ένα φωτεινο, μικρό, δωμάτιο. Προσεξτε μονο καθως μπαινετε- μην πατήσετε τη χαδιαρα γάτα που κόβει κίνηση ανελλιπώς.

auburn kate

( leave your inhibitions at the door.., VINCENT van GOGH-Vincent's bedroom in Arles )

Το ' 09 ήρθε με το πλοίο "ΚΩΛΟΧΡΟΝΙΑ"

2009-07-01T08:38:00.067+01:00

Αν υπάρχει κάποιο απουσιολόγιο θαμμένο εκεί στο ξέφωτο της Μαλακάσας, όπου σημειώνεται ανελλιπώς ποιοί, άχρηστοι σαν τη αφεντιά μου, αρκούνται σε παρατηρήσεις και κλαψουρίσματα λόγω αποχής, και δεν get their bloody ass there, τότε εγώ θα εχω μείνει σίγουρα από απουσίες. Δεν ρωτάω πόσοι είχατε εισιτήρια για τις 2 ενδιαμεσες μέρες,που τις έφαγε η μαρμαγκα-ακραιο καιρικό φαινόμενο, και πόσοι χορτάσατε και ξεσαλώσατε την πρώτη και τελευταία μερα. Δηλαδή χτες. Γιατί μάλλον θα θρηνήσουμε οθόνες υπολογιστών από συσσωρευμένη οργή, της οποίας τα πρώτα λιθαράκια μπηκανα ήδη απ' την ματαίωση για φετος της εμφανισης των Depeche Mode, και των Franz Ferdinand. Δηλαδή μετά απορούν οι φωστήρες της μουσικής /συναυλιακής βιομηχανίας, γιατί το ελληνικό κοινό είναι αναβλητικό ως προς την αγορα των εισιτηρίων, μπλα, μπλα, ενω στο εξωτερικο αγοραζουν μηνες μπροστά τα εισιτήρια , μπλα, μπλα.
Εμ , πως να τ' αγοράσουν τα ρημαδια τα πανακριβα εισιτήρια κύριοι/ες διοργανωτές, όταν σου πεφτει μία ηλεκτρική καταιγίδα στην κεφάλα και αντί για τα αγαπημενα σου συγκροτήματα, περιμένεις να δεις την ανακοινωση της εταιρείας σχετικά με την τύχη των ευρώπουλων που έσκασες;
'Ημουν βέβαιη πως μας μπήκε θεόστραβα αυτη η χρονιά, εμενα δηλαδή μου μπήκε εντελως στραβά, αλλά με όσα έχουν συμβεί μεχρι τώρα, και οχι μόνο σε συναυλιακό επίπεδο, είμαι πεπεισμένη: το 2009 είναι ΣΚΑΤΟΧΡΟΝΙΑ, κρυπτοδίσεκτη και επικίνδυνη.Κι εχει ουρά ακόμη.
Για να μιλήσουμε σοβαρά- οι Killers "σκοτώθηκαν" από μία αναθεματισμενη χαλαζόπτωση. Η οποια δεν ήταν γκαντεμιά, αλλα συντονισμενη δολιοφθορά εκ μέρους των μεταλλάδων που ήθελαν να παρακολουθήσουν ανενόχλητοι από τα ηχητικά υπολλείματα, τα συγκροτήματα της τέταρτης μέρας του rock wave...
Aστειεύομαι βέβαια! Απόδειξη ότι κλείνω το παρόν ποστάκιον με τους στιχους, μίας τραγουδάρας των SLIPKNOT, των μασκοφόρων, που εμφανιστηκαν χτες βραδυ.Δεν τους ειδα.Η τραγουδάρα όμως θεωρείται απ΄τις πιο "ήπιες" τους, δεδομενου του ήχου τους.
Snuff στην αργκό σημαίνει "τα τινάζω/τα κακαρώνω". Λυπάμαι σε βαθμό εξαϋλωσης, που το άκουσα και το ξανάκουσα προσφατα, προσπαθώντας να μπω στο μυαλό ενος πολυλατρεμενου μου προσώπου, με σκοπό να καταλάβω τι συνομωσίες εξυφαίνουν οι νευρώνες του, μ'αποτελέσματα ολέθρια και ακρως οδυνηρα για τα νεύρα μου. Φοβάμαι πως θα αποτύχω. Διότι δεν είμαι επιστημων του εγκεφάλου- ουτε καν του δικού μου. Μόνο φανατικη θαμώνας του είμαι.

Εύχομαι ν'απολαύσετε την κομματάρα εκ του, συναισθηματικά, ασφαλούς. Μεγάλη υπόθεση.
Το βεβαιώνει ,σε άλλο πλαίσιο μιλώντας, και ο αναλυτής της ανάποδης των ανθρώπων Κωστής Παπαγιώργης: " Άπαξ και σκάσει μακριά από την κεφαλή μας η συμφορά αλλάζει νόημα" και " Ειναι ηδονικο΄να μετέχεις στον πόνο του άλλου χωρίς να τον επωμίζεσαι"...

auburn Kate

(αυτοί είχαν ανεφελο ουρανό, sir LAURENCE ALMA TADEMA- A Dedication to Bacchus )

Homo Thilicus Trihotus

2009-06-19T08:15:00.020+01:00

Προφανώς και δεν υπάρχει Αστυνομία Αισθητικής, όπως είχαν ευχηθεί κάποιοι φανατικοί παλαιότερα, αν δεν με απατά η μνήμη μου. Προφανώς, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης είναι ιερότατο και απολύτως απαραβίαστο. Προφανώς... πολλά τέτοια αυτονομιστικά ισχύουν!
Αλλά, δεν μπορώ, πνίγομαι να το γράψω, γιατί το βλέπω, το παρατηρώ, κοντεύω να πάθω ρήξη αμφιβληστροειδούς και να μείνω αόμματη η άμοιρη.
Κάνω έκκληση στις ομόφυλές μου κάθε ηλικίας. Διόρθωση: στις γυναίκες από 15 ετών και άνω. Κι αυτο μόνο και μόνο επειδή, λόγω πενιχρότατων ιατρικών γνώσεων, δεν ξέρω αν ορισμένες ουσίες, ερχόμενες σ' επαφή με το τρυφερό νεανικό δέρμα, το καταστρέφουν ύπουλα και ανεπανόρθωτα. Παρακαλώ οι δερματολογοι ας με διαφωτίσουν.
Κάνω έκκληση λοιπόν, σε όλες αυτές τις κυρίες που μοστράρουν πάνω τους γυαλιά, παπούτσια, τσάντες, βρακιά, αλεξικέραυνα, κ.λ.π. φιρμάτα, τουτέστιν, το λογότυπο της εταιρειας κατασκευής του προιόντος που φέρουν πάνω τους περήφανες, είναι τυπωμένο/σκαλισμένο με κάτι γράμματα ΝΑΑΑΑ σε εμφανές σημείο , ώστε- όταν φερειπείν η κυρία με το γυαλί ηλίου μάρκας π.χ. Gucci, ανέβει στο λεωφορείο, έρθει και σταθεί δίπλα σου σαν πληρωμένη δολοφόνος του τελευταίου φεστιβάλ μόδας, και προτάξει τη μούρη της πολύ κοντά στη δική σου, προσπαθώντας ν'ανοίξει το παράθυρο, και γυρίσεις εσύ αιφνιδίως, ενοχλημένη που δέχτηκες εισβολή στα χωρικα σου ύδατα- να έρθεις μούρη με μούρη με τον βραχίονα του πανάκριβου σκελετού γυαλιών πλέον, και να τυφλωθείς απ΄το χρυσαφι του λογότυπου. Οι ιθαγενείς να πέσουν στα γόνατα πάραυτα.
Λέω λοιπόν, ότι αυτές οι κυρίες, όπως και οι άλλες με το επαγγελματικο μανικιούρ-πεντικιούρ, με τα 20ποντα Manolos, κ.λ.π., έχουν ένα κοινό σημείο: την τρίχα.
Μάλιστα αγαπητά μου παιδιά. Τις προάλλες, κάποιος Αγγλος παρατήρησε δημοσίως, ότι οι Ελληνιδες είναι πολύ τριχωτές, και παρεξηγήθηκαν οι μοσχάρες. Με συγχωρείτε- αλλά εσείς κυρίες που συναγωνίζεσθε τον Οτσαλάν στα δασύτριχα χέρια(ή μασχάλες, ναι υπάρχει και στο Ελλάντα αυτό) ξαναβάλτε πίσω στον τοίχο τον καθρέφτη και take a very good look.
Καλές μου άνθρωποι, η κοσμετολογία έχει κάνει άλματα που θα τα ζήλευε και το πιό γρήγορο καγκουρώ. Τα λεγόμενα γυναικεία περιοδικά βρίθουν διαφημίσεων, ρεπορτάζ αγορας και άρθρων αναφορικά με την αντιμετώπιση της τριχοφυίας. 'Οπερ μεθερμηνευόμενον: πάρε το κορμάκι της μαιμούς και κάντο αγνωριστο.
Για να μη νομίζετε πως είμαι εγκάθετη της συναφούς, πανάκριβης βιομηχανίας, σας δηλώνω οτι στα μεγάλα πολυκαταστήματα διατίθενται φθηνά προιόντα, σε ποσότητα που φτουράει, για καθολική αποτρίχωση. Το οποίο σημαίνει, ότι δεν χρειάζεται να δίνετε κάθε φορά στα studios, 20 ευρώπουλα και άνω για να μαδήσετε είτε "μισό χέρι" είτε "ολόκληρο χέρι"(η τιμή πραγματική), κάθε φορά που αντικρύζετε ένα λυκάνθρωπο στον καθρεφτη σας, αλλά με 5 το πολύ ευρώπουλα, και εντός 6 λεπτών αποκτάτε δέρμα σαν της Simone, της πιξελωτής κουκλάρας στην ομώνυμη ταινία.
Δηλαδή απορώ, και σκίζω τα ρούχα μου, είναι δυνατόν ν'αποτριχώνετε τα κανιά σας, όπως έλεγε και η γιαγιά μου, ή να μου ζωγραφίζετε τ' απομηνημονεύματά σας στο "τρίγωνο της Αφροδίτης", σκαζοντας ένα καρο λεφτά και να παραμελειτε το σημαντικοτερο εργαλείο μετά το μυαλό και τα πόδια; Η' να φτιάχνετε τα νυχια σας σ' επαγγελματίες (άλλα 20 ευρώπουλα κατ' ελάχιστον) και να μου εμφανίζεστε με την κοιλιά εκτεθειμένη , ώστε να μπορεί σύμπας ο λαός να παρατηρήσει πόσο μαύρο ή πυκνό είναι το "γκαζον" που έχετε γύρω απ΄τον αφαλό;!!!
Που πας μωρή με το Δάσος Χαϊδαρίου;
Είναι δυνατόν να πειστώ ότι η γυναίκα που έχει να διαθέσει 150 ευρώ για τα Ray-ban( τόσο κοστίζουν περίπου), δεν έχει 5 ευρω για ν'αγοράσει μία αποτριχωτική κρέμα για να εξαφανίσει το χλοοτάπητα; Κατ' αναλογία ,είναι σα να φοράει ας πούμε μία , ένα υπερμοντέρνο σανδάλι, με χρωματιστές πέτρες, φτερά στρουθοκάμηλου, σκοινί για μπουγάδα κ.λ.π. και οι φτέρνες της να θυμίζουν οδόστρωμα στο Αίγιο μετά το μεγάλο σεισμό... Κάνεις που κάνεις την εξωραϊστική αβαρία κυρά μου, κάνε την ολοκληρωμένη τη ρημάδα. Γίνεται να στολίζεσαι σαν λάβαρο και να κάνουν πάρτυ κανονικό οι τρίχες στο πάνω χείλος, στο κάτω χείλος ή στις παρειές;
Πραγματικότητα, και όχι μύθευμα που γέννησε η κεφάλα μου: νεαρή, όχι και πολύ νεαρή, όχι και μεσήλικη, δεν εχει σημασία- κρατάει τσάντα με αγκράφα Dolce & Gabbana(αυθεντική, απομίμηση, δεν γνωρίζω), γυαλιά Ray-ban( η αυτή απορία), κινητό Sony Ericcson, απ΄τα πολύ καινούργια μοντελα, τοσο καινούργιο δηλαδή, που το δικο μου το διετίας, φαινόταν μπροστά του σαν πρώτης γενιάς, και χέρια μεσα ΣΤΗ ΜΑΥΡΗ ΓΟΥΡΟΥΝΟΤΡΙΧΑ. Κάποια στιγμή σταθηκε δίπλα της ένας τύπος μ' εξίσου τριχωτά χέρια. Ζαλιστηκα. Νόμισα πως η δική του χερούκλα ήταν η δική της. Μ' επανέφερε στην πραγματικότητα το επαγγελματικό μανικιούρ βαμμένο σ' εκτυφλωτικό κόκκινο, με κάτι σκατολοϊδια κολλημένα πάνω στο νύχι του αντίχειρα(nail art επί το ξενικοτερον, τσαχπινιά , επί το νεοελληνικότερον-λαϊκότερον, μη χέσω). 'Επρεπε να τη βλεπατε- σαν τραβεστί που βρίσκεται στα μισά εγχείρισης αλλαγής φύλου ήταν . Κι ας με συγχωρήσουν οι άνθρωποι, δεν τους χλευάζω, απλώς δεν μπόρεσα να σκεφτώ επιτυχέστερη παρομοίωση. Θέλετε να θυμηθώ μιά πολιτικώς ορθή; Την ταινία Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ, τη θυμάστε; Εκεί ο Βενσάν Κασέλ είχε ένα φρικτά παραμορφωμένο, λόγω εκουσιας ακινησίας, χέρι τριχωτό, με μακριά, γαμψά νύχια. Ε, τώρα φαντάζομαι θα γλιτώσω την πυρά.
Είχα ανατριχιάσει. Τώρα βέβαια , η ανατριχίλα μπορεί και να οφειλόταν στο αρκουδίσιον του λεωφορείου, το οποίο ο οδηγός για άλλη μία φορά, είχε ρυθμισει άνισα(τι διάολο, τη λεξη ισοστάθμιση δεν την ξέρουν αυτοί;)

Οσοι φτάσατε μέχρι εδώ, φοβάμαι πως νομιζετε ότι μπήκατε κατά λάθος σε blog αλλης, ότι ίσως έπαθα μετάλλαξη ρατσιστικού τύπου, ή οτι την Κυριακή των εκλογών δεχόμουν πλύση εγκεφάλου από βουλευτές ακροδεξιού ή ακροαριστερού κομματος. 'Οχι. Απλώς απορώ , πως γίνεται και η μανία εμφανισιακής βελτιστοποίησης, δεν έχει αλώσει ολοκληρωτικά το πιό προφανές . Και μην ακούσω πάλι μαλακίες περι οικονομικής κρίσης , γιατί όταν δίνεις έναν βασικο μισθό(και λίγα λέω) για να αγοράσεις τσάντα και μου'χεις χερούκλες μεσα στο "μαλλί", ε άει στο διάολο που επικαλείσαι την κριση και τις πολυκυστικές ωοθήκες!!
Δεν το συνεχίζω, γιατί ήδη νομιζω πως ακούω κάτι άει σιχτίρ..
Καθένας έχει αναφαίρετο δικαίωμα αυτοδιάθεσης, όπως και καθένας έχει αναφαιρετο δικαίωμα κριτικής και έκφρασης της γνώμης του. Μάρτυς μου ο John Stuart Mill: "... έχουμε επίσης το δικαίωμα να ενεργούμε σύμφωνα με τη δυσμενή γνώμη μας για κάποιον άλλο , όχι για να καταπιέσουμε την ατομικότητά του, αλλά για να εκδηλώσουμε τη δική μας"...
Κορίτσια, οι άντρες μας γουστάρουν( ότε, αν και οσοι μας γουστάρουν) μεταξύ άλλων και για το σκανδαλιστικά απαλό μας δέρμα[ ας είναι καλά τα προϊόντα απολέπισης-ενυδάτωσης!]. Και οι γυναίκες, όταν μας γουσταρουν, για τον ιδιο λογο το κανουν. Ας αφήσουμε λοιπόν τα πιθήκια στο φυσικο τους περιβάλλον, ε; Κρίμα δεν είναι να σ' αγγίζει καποιος αγαπημενος, ή να αυτοαγγίζεσαι και να νομίζεις οτι χαϊδεύεις κανένα θάμνο στην Πεντέλη; Και αν φοβάστε πως με την καθολική αποψίλωση θα θυμιζετε επικίνδυνα, ανδροειδή, μην ανησυχείτε- σε κανά πενθήμερο, η βλάστηση επανέρχεται, ευτυχώς όχι δριμύτερη. Υγιαίνετε.

Αφιερωμενο εξαιρετικά στην Kwlogria.

auburn Kate

( 'Οταν η Αναγέννηση συναντά τις παρειές του παπά Βασίλη, MARCEL DUCHAMP-Mona Lisa with moustache and beard )

Ο Κρόνος

2009-06-02T08:55:00.056+01:00

"Που ήσουν νιότη να' βλεπες, πως θα γινόμουν άλλος"....

Για να εμπεδώσετε τους στίχους, συγγνώμη αλλα δεν θυμαμαι τον ποιητή, παρακαλώ κοιτάξτε με πολλή νοσταλγία τις παρακάτω φωτογραφίες.
Αυστηρά κατά ζεύγη, για να κλάψετε και να απελπιστείτε, εις διπλούν, (καντε κλικ σε καθε κόκκινη λέξη ξεχωριστά).

Το πριν και το τώρα

Και για να συνέλθετε, ή να συνοδεύσετε το θρήνο σας, πάρτε και δύο τραγουδάρες τους, κατα την αποψή μου, απ΄τις καλύτερές τους.Τότε που ο Αxl δεν έμοιαζε με σαπιοκοιλιά ιδιοκτήτη μπιλιαρδάδικου στον Αμερικάνικο Νότο.

Don't cry 'cause You could be mine

auburn kate

'Εδαφος

2009-05-21T07:53:00.145+01:00

Περπατάει στο δρόμο βιαστικά, μούσκεμα στον ιδρώτα. Σχεδόν τρέχει. Μόλις έφυγε απ΄το σπίτι του, που δεν είναι σπίτι του. Φαίνεται πως ποτέ δεν ήταν. Μόλις του έκλεισε την πόρτα ενοχλημένη η διαχειρίστρια, που φαινόταν να μην τον (ανα)γνωρίζει. "Ποιός είπατε πως είστε; Ο 'Αλεξ που μένει στη σοφίτα; Καλά- έφτιαξαν διαμέρισμα στη σοφίτα; "
Μόλις έφυγε κλωτσηδόν από το σπίτι κάποιου που ήξερε ως τον καλύτερό του φίλο. Ο οποίος δεν τον (ανα)γνώρισε. Του άνοιξε την πόρτα , κρυμμένος πίσω από ένα τεράστιο ερωτηματικό. "Φίλος της γυναικας μου είστε; "
Ο 'Αλεξ, που νόμιζε πως στο βίο του υπάρχουν κάποιες σταθερές απ΄ όπου αρπάζεται καθημερινά για να μην τον παρασύρει το τσουνάμι της πραγματικοτητας, βλέπει αυτές τις σταθερές να εξαφανίζονται. Διόρθωση: να μην υφίστανται ως δικές του σταθερές. Πρόκειται περί τραγικής παρεξήγησης, του λένε. Εμείς, οι σταθερές, δεν σε ξέρουμε Άλεξ. Ποιός είσαι; Δεν υπάρχει κανένας Άλεξ που να είναι οικείος μας. Αυτός που υπονοείς, δεν υπάρχει.
Τη βλέπει να' ρχεται καταπάνω του στο πεζοδρόμιο, και νιώθει σα ναυαγός που είδε φως στο θεοσκότεινο ωκεανό. Είναι η μόνη του ελπίδα για να μην τρελαθεί. Αυτή θα του επιβεβαιώσει πως ό,τι συνέβη σήμερα ήταν ένα λάθος, μία κακόγουστη φάρσα. Αυτη είναι η μόνη του ελπίδα: "ναι, είσαι ο 'Αλεξ, έχουμε σχέση 3 χρόνια, και ζεις στην οδό... στο διαμέρισμα της σοφίτας. Αύριο θα φάμε εγώ, εσύ κι ο πατέρας μου μαζί, στο εστιατόρειο της πλατείας".
Την πλησιάζει με ορμητική λαχτάρα, και η υποδοχή της του δείχνει πως κάποιος σαδιστή Θεός, έχει μεγάλη όρεξη να τον βασανίσει σήμερα. Της μιλάει, τη ρωτάει για το διαμέρισμα του, που αντί για πόρτα εχει έναν χτισμένο τοίχο στη θέση της, τη ρωτάει αν εκείνη μίλησε στη διαχειρίστρια.
Τον κοιτάζει απορημένη αρχικά, "άκουσέ με" της λέει, κρατώντας σταθερά τα χέρια της, "είμαι ο εραστής σου εδώ και 3 χρόνια, εχεις έναν μικρότερο αδελφό, αύριο θα φάμε μαζί με τον πατέρα σου που ήρθε για λίγες μέρες. Είσαι η Σιμόν, η κοπέλα μου, που να πάρει ο
διάολος, ξύπνα! "
Τον κοιτάζει με τρόμο τώρα- όχι απλώς επειδή επαληθεύει μέσα της, τις πληροφορίες που της δίνει,αλλά ακριβώς επειδή βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να τις επαληθεύσει ακούγοντάς τες απ΄το στόμα ενός αγνώστου. Ποιός είν' αυτός; Άλεξ είπε πως τον λένε; Δεν ξέρει κανέναν Άλεξ. Βλέπει τον άγνωστο άντρα να γίνεται πιό φορτικός τώρα, πανικοβάλλεται, "θα καλέσω την αστυνομία, σας παρακαλώ αφήστε με ήσυχη. Δεν σας ξερω , δεν ξερω κανέναν Αλεξ. Πως γνωριζετε όλ' αυτά τα πράγματα για μενα ;! "

Σταθείτε μιά στιγμή- τι ακριβώς έπαθε αυτός ο δύστυχος; Βλέπει ότι μεταμορφώθηκε από Γνωστός, σε παντελώς 'Αγνωστο, στα μάτια ανθρώπων που αγαπάει. Εκεί που φιλούσε, υπάρχει συρματόπλεγμα με την επιγραφή: ΠΡΟΣΟΧΗ, ΟΙ ΚΑΤΑΠΑΤΗΤΕΣ ΘΑ ΔΙΩΧΘΟΥΝ.
Ενώ πορευόταν με τη βεβαιότητα(;) της οικειότητας, παλεύει ν' αποδείξει τ'αυτονόητο σε ανθρώπους δικούς του. Δεν υφίσταται γι' αυτους. Δνε υπήρξε ποτέ- αν πεθάνει αύριο, η ζωή τους ούτε θα χειροτερέψει ούτε θα βελτιωθεί εξαιτίας του χαμού του.
Θέλω, να γίνετε ο 'Αλεξ. Να νιώσετε πως είστε στη θεση του. Ξυπνάτε, και λέτε καλημέρα με μία αγκαλιά στο/η σύντροφό σας. Και η απάντηση είναι ένα χαστούκι. Μία κραυγή τ΄ρομου για τον άγνωστο που έχει προφανώς κοιμηθεί στο κρεβάτι του. Είναι ανώφελο να προσπαθήσετε να του εξηγήσετε. Δεν σας γνωρίζει , δεν σας αναγνωρίζει.
Πηγαίνετε στη δουλειά σας. Κάθεστε στο γραφείο σας και οι συνάδελφοί σας, αυτοί που μέχρι χτες γνωρίζατε ως συναδέλφους σας, σας συστήνονται. Σας βλέπουν , λένε για πρώτη φορά. Μα είστε τρελός; Δεν ξέρουν κανέναν 'Αλεξ σας λένε.
Θέλω να φανταστείτε μία μέρα της ζωής σας δηλητηριασμένη απ΄τον παραλογισμό που γκρεμίζει τον 'Αλεξ απ΄το βάθρο της ύπαρξής του. Φανταστείτε τον απόλυτο πανικο, την αρχή της ερήμωσης. Της δικής σας ερήμωσης. 'Οχι επειδή δεν έχετε κανέναν στον κόσμο- αντιθέτως, επειδή έχετε αλλά αυτός/οί δεν επικυρώνουν την οικειότητα. Νιώστε σαν τον Αλεξ , όταν συναντα τον πατέρα του, και τον αγκαλιάζει απελπισμένος απ΄ό,τι του έχει συμβει. Κι αυτός τον σπρώχνει βίαια με απέχθεια. "Αν δεν σταματήσεις τώρα, θα καλέσω την αστυνομία. Ποιός είσαι άνθρωπέ μου; "

Δεν ξέρω πως, υπό ποίες ανεξε΄ρεύνητες συνθήκες, κολλάμε με συγκεκριμένους ανθρώπους. Επίσης δεν ξέρω πως εμφιλοχωρεί η ασυνέχεια στη συμπεριφορά μας- και κυρίως αν μπορεί να γίνει αποδεκτή αδιαμαρτύρητα... Να λες σε κάποιον "μωρό μου" τη μία μέρα, και την αμέσως επόμενη, προσέξτε δεν είναι σχήμα λόγου, είναι χρονική κυριολεξία, την αμέσως επόμενη, να του λες "άντε και στο διάολο ηλίθιε", και να το εννοείς. Ακόμη χειρότερα; να είσαι εσύ ο αποδέκτης αυτης της σχιζοφρένειας.
Θέλω να νιώσετε πως ειναι , τη μιά στιγμη να είσαι για κάποιον και ξαφνικά, να μην είσαι. Να καθίστασαι αν-οίκειος.
Τώρα θα σταθουμε όλοι μαζί μπροστά στο νιπτήρα, θα μπουγελώσουμε τα μούτρα μας με κρύο νερό και θα καθησυχάσουμε τους εαυτούς μας , μιλώντας τους μέσα στον καθρέφτη: "όλα είναι ok. Θα βγεις έξω και θα σε περιμένει".

Υπάρχει κάτι πιό εφιαλτικό απ΄το τέλος, πιστεύω. Το εννοώ και με τη σημασία της φθοράς. Η απώλεια της μνήμης. Είμαι πεπεισμένη πως θρηνούμε για το όποιο τέλος, επειδή θυμόμαστε την αρχή και ό,τι μεσολαβεί. Σ' έναν θάνατο ας πούμε, είναι αυτή η αντιπαράθεση μεταξύ της ανάμνησης του ζωντανού άλλου και της βίωσής της ανυπαρξίας του στο παρόν, που μας σκίζει τα σωθικά.
Αν ο 'Αλεξ δεν θυμόταν τους αγαπημένους του, θα συντριβόταν μέσα του απ ΄την ξαφνική άγνοια που επιδεικνύουν για το πρόσωπό του; Το τσιμέντο που μας ενώνει με τους άλλους είανι η ανάμνησή τους. Αγαπάμε επειδή γνωρίζουμε τα πρόσωπα που αγαπάμε. Αν πάψουμε να θυμομαστε, τοτε πράγματι θα είμαστε μοναχικές νησίδες.
'Οσοι πιστεύουν ότι οι σχέσεις είναι παιχνίδι, να σηκώσουν το χέρι τους. Γιατί εγώ, δεν ξέρω τι σκατά παιχνίδι είναι αυτό απ΄το οποίο ΠΑΝΤΑ κάποιος βγαίνει, στ' αλήθεια, πληγωμένος.

σημείωση: αν κατι σας θυμιζει το παραπάνω ψευδές περιστατικο, δείτε εδώ για να βεβαιωθείτε. Οι γνώστες της ταινίας, φαντάζομαι θυμούνται την εφιαλτική σεκάνς την οποία υπαινίσσομαι.

auburn Kate

( τον πήρε στο λαιμό της.., FRANCESCO CLEMENTE in tema credo )

Εγχείριση ανοιχτης καρδιας

2009-05-08T08:45:00.065+01:00

Την καρδιά μου την έχω στολίδι στο στήθος μου. Κάθε πρωί, μόλις ντυθώ το μαύρο βελούδινο φόρεμά μου, τη βλέπω στ' αριστερά μου, εκεί που θα βρισκόταν αν υπήρχε μέσα μου. Η δημιουργός μου, μ' έκανε άσπιλη, άτρωτη σε βρωμιά φθορά και ευμετάβλητο των διαθέσεων. Ούτε αίμα κυλάει στις φλέβες μου, τις ανύπαρκτες.
Είναι βολική αυτή η καρδιά. Αν θέλω να νιώσω σαν μία από εσάς, την καρφιτσώνω πάνω μου και παρατηρώ τις αλλαγές του μέσα ήλιου. Νιώθω ξαφνικά πως μία βεντούζα παρακουλουθεί κάθε μου κινηση. Αν θέλω να ηρεμήσω, τη βγάζω και την αφήνω δίπλα στο κουτί μου. Βολική καρδιά. Μόλις αρχίσει να έχει απαιτήσεις, την ξεφορτώνομαι και συνεχίζω ν'ατενίζω το χρόνο σιωπηλή.
Τις προάλλες, είχε γατζωθεί πάνω μου, κάποιο πρόβλημα παρουσιάστηκε στο κούμπωμα, και βασανίστηκα πάρα πολύ. Προσπαθούσα να την βγάλω και στραμπούληξα τα δάχτυλά μου. Χρειαζοταν επειγόντως πλυσιμο.Με μία βουτιά στο νερό, καθαρίζει, γίνεται διάφανη και αποκαλύπτει το κούφιο εσωτερικό της. Ξεπλένοντας τα πάθη της, γίνεται καινούργια, έτοιμη να υποφέρει με νεά ορμή. Αλλα δεν την τρομάζει αυτό. Δεν έχει μνήμη η καρδιά μου.
Τις προάλλες, δεν ξεκολλούσε από πάνω μου. Πονούσα αφόρητα. 'Ηθελα να εξαφανιστεί, να μη νιώθω ό,τι νιώθετε. 'Εκανα το μονο που ήξερα- ζωγράφισα μία πολύχρωμη τεράστια χοάνη, φαρδιά πάνω, και κάτω όλο στένευε, σαν την Κόλαση. Ζωγράφιζα καμπύλες γραμμές με μανία, μέχρι να ζαλιστώ. Ονειρεύτηκα πως την άρπαξα με λύσσα και την πέταξα μεσα στο χωνί. Δεν μ' ενοιαξε που πήγε.
Μόλις τέλειωσα, κατάλαβα με το άδειο μου κεφάλι το πλεονέκτημα του ψεύτικου.
Το ψεύτικο είναι πάντα ψηλά. Τους κοιτάζει όλους απ΄το βάθρο της τέλειας κατασκευής του. Κι εγώ ήμουν τέλεια.
Την επόμενη μέρα, η δημιουργός μου άλλαξε την καρδιά-καρφίτσα με μία άλλη, με κούμπωμα ασφαλείας. Τώρα θα έβγαινε από πάνω μου μονο όταν εκείνη το επιθυμούσε. Αν η δημιουργός μου δεν το επιθυμούσε, η καρδιά θα με συντρόφευε με το ζόρι. Ετσι δε θα έπεφτε αιφνιδίως κι η τιμή μου.
'Εχω καρδιά από ρουμπίνια ξέρετε. Κατάμαυρα μάτια που κοιτάζουν πάντα με το ίδιο βλέμμα, μακριά μεταξένια μαλλιά στο χρώμα του σταχιού και αλαβάστρινο δέρμα.
Δεν μυρίζω, ούτε καν γιασεμί, δεν βρωμάω, δεν εκπνέω αέρα που ζέχνει οινόπνευμα ή βαριά μαγειρεμένο φαγητό. Δεν κάνω φασαρία, δεν παίρνω ούτε χάνω βάρος, δεν πεθαίνω. Είμαι η ενσάρκωση του ιδανικού ανθρώπου...
Αν θέλετε, ευχαρίστως ανταλλάσω τη θέση μου με τη δική σας. 'Αλλωστε έχω πιαστεί τόσο καιρό καθισμένη σ΄αυτή τη μικροσκοπική καρέκλα. Ναι, ακόμη κι οι κούκλες από πορσελάνη επαναστατούν.
Υπό έναν όρο όμως- θα γίνω εσείς , αλλά άκαρδη. Μ' ακούτε; Άκαρδη.

auburn Kate

( ευειδής ως ψεύτικη,Alice-MARINA BYTCHKOVA )

Στη μούγγα

2009-04-27T08:19:00.059+01:00

Δεν είμαι ομιλητικός τύπος είν' η αλήθεια. Δεν διαθέτω την υποδομή. Τρώω όμως όλο το φαί μου, κοιμάμαι με τις ώρες και ειμαι ιδανικός για παρέα. Τ' αυτιά μου σέρνονται στο πάτωμα. η Μαριλένα, μου τα πιάνει αιφνιδίως και τα δένει φιόγκο στην κορφή του κεφαλιού μου. Κι εγώ κάθομαι βέβαια - τί άλλο μπορώ να κάνω;
Ααααχ η αγάπη. 'Οταν κάθεται στο γραφείο της μουτζουρώνοντας χαρτιά, ή διαβάζει κι εμφανίζεται μία ρυτίδα ανάμεσα στα φρύδια της, κάθομαι κουλουριασμένος πάνω σε μια μαξιλάρα και περιμένω τη στιγμή που θα σηκώσει το κεφάλι της. Τότε μου στέλνει φιλιά.
Η' σηκώνει ολόκληρο το κορμί της απ΄την καρέκλα, με παίρνει αγκαλιά και με κατσιάζει.
Τί θα' κανα εγώ χωρίς την Μαριλένα μου, μου λέτε; Ποιά με πηγαίνει στο γιατρό για το απαραίτητο check up; Ποιά με βάζει να τρέχω στο διάδρομο κάθε μέρα; Ποιά με νανουριζει όταν έχω εφιάλτες, χαιδεύοντας μου την κεφάλα; Ποιά με καθησυχάζει όταν γεμίζει ο τόπος βροντές;
Να, προχθές, με κρατούσε αγκαλιά στη βεράντα και παρακολουθούσαμε τους πολεμοχαρείς να ρίχνουν βαρελότα. Ε, κατουρήθηκα απ΄την τρομάρα μου. Για καλή μου τύχη το αντιλήφθηκε πολύ αργότερα, οπότε, όσο βάραγαν οι μουρλοί, εγώ είχα λουφάξει στο στήθος της και παρίστανα τον ψόφιο κοριό. Μου΄λεγε συνέχεια: " φοβάσαι βρε ζουζουνόσκυλο, εεε; φοβάσαι; " και δώστου και μ' έξυνε πίσω απ΄τα αυτιά.
Δε με πολυνοιάζει που δεν ξέρω τη γλώσσα σας. Για την ακρίβεια καμια γλώσσα. Ξερω όμως πως όσες κροκέτες κι αν φάω, αν δεν έχω κάποιον να με νοιάζεται , νιώθω πιό πεινασμένος.
Γι αυτό σας λέω- κοψτε τις μαλακίες και μάθετε να παίρνετε και να δίνετε αγάπη.
" Και πως το μαθαίνουμε ρε ζώον; " θα ρωτήσουν τα γομάρια. Μμμμμ, δεν ξέρω. Με το ένστικτο ίσως; Τόσα βιβλία γράφετε και διαβάζετε, αλλα παραμένετε τυφλοί έτσι;

Τώρα με συγχωρείτε, πρέπει να παρηγορήσω τη Μαριλένα μου. Βαριαναστενάζει, στριφογυρίζει όπως εγώ όταν με παιδεύουν οι μύγες, και την άκουγα προηγουμένως α φωνάζει αγριεμένη. Φοβόμουν να την πλησιάσω μη φάω καμιά κλωτσιά.
Αλλά έτσι είστ' εσεις. Κι εμείς. Μας σιχτιρίζετε, μας παιδεύετε, αλλά εμείς εκει- μπάστακες, δε σας φτύνουμε ποτέ. Είμαστε πάντα εδώ για χάρη σας.
Πάρτε μαθήματα, μωρά δίποδα. Πάρτε μαθήματα πριν πνιγείτε στο αίμα.

πάτα από πάνω, σ΄οποια λέξη θες
και τη φάτσα μου δες.

auburn kate

Συναναστροφές

2009-03-31T08:27:00.022+01:00

Κορίτσια με ρόδινα χείλη,
αλαφροπόδαρα αγόρια...

Η βαρώνη Κάρεν Μπλίξεν, προλογίζοντας το δικό της bottoms up με γεύση ουίσκυ, σε ανδρική λέσχη των Δυτικών, λίγο πριν εγκαταλείψει την Κένυα και αφού έχει ήδη θάψει τον μεγάλο της έρωτα.

auburn kate

( status naturallis..., TERRY RODGERS-Strangers in paradise )

Θα παραγγείλετε ;

2009-03-13T09:25:00.098+01:00

Το εστιατόριο ΜΑΜΙΓΚΟ , σας προσκαλεί να δοκιμάσετε τις δημιουργίες της αυτοδίδακτης σεφ Ερασμίας Μαγειροπούλου.
Πρόκειται για ένα παράτολμο σχέδιο ενός ανθρώπου πειναλέου, που αποφάσισε να κοινοποιήσει τις γαστριμαργικές του φαντασιώσεις οι οποίες ευτυχώς ή δυστυχώς, πραγματώθηκαν κατ' ιδίαν ουκ ολίγες φορές. Η κουζίνα της ασφυκτιούσε απ΄τις σκανδαλιστικές μυρωδιές με κίνδυνο να σκάσει η μύτη της μαγείρισσας. Γιαυτό, αποφάσισε να καλέσει φίλους διαδικτυακούς, σ΄έναν ιδεατό μπουφέ.
Μετρητά/πιστωτικές κάρτες απαγορεύονται δια ροπαλόσχημου καρότου.
Το κατάστημα δεν σερβίρει οινοπνεύματα, παρά μόνο απλό ή ανθρακούχο νερό, επειδή επιθυμεί οι τρώγοντες να παραμείνουν νηφάλιοι και μετά το πέρας του τσιμπουσιού
ώστε να θυμούνται το γεγονός :-)))))))
Διαθέτουμε ευάερο και άνετο χώρο με δυνατοτητα μετατροπής του σε πολλαπλά σεπαρέ.
Λειτουργούμε όλο το 24ωρο.
Δ/νση: Παγκοσμίου Ιστού και Μπλόγκερ ,γωνία.
Ιδιαίτερος, στεγασμένος χώρος, για καπνιστές- μη μας ξεπαγιάσετε κιόλας.

ΜΕΝΟΥ

Αλμυρά πιάτα

"Ναρκοπέδιο" [ ολόκληρα μανιταράκια ψητά στο φούρνο με λαδολέμονο και ρίγανη ].
"Πτήση Φραγκφούρτη- Φιλαδέλφεια " [ πίτα απο ζύμη σφολιάτας με γέμιση από τυρί κρέμα Φιλαδέλφεια, μαϊντανό, λουκανικα Φραγκφούρτης και μανιτάρια χοντροκομμένα ].
" Σαν ψάρι έξω απ΄το νερό " [ σαλάτα με τόνο νερού στραγγισμένο, ψιλοκομμένο καρότο/ μαρούλι και μαγιονέζα ].
" Ιπτάμενοι Δίσκοι " [ στρογγυλά σφολιατάκια με ζαμπόν, βραστό αυγό και κεφαλοτύρι Δανίας ].
"Οικόπεδο άρτιο και μη οικοδομήσιμο" [ πίτα κλειστή από ζύμη σφολιάτας, με γέμιση τυρί ροκφόρ ].
"Δανέζικη Επέλαση " [ πίτα με φύλλο σφολιατας, και γέμιση σπανάκι και σκληρό τυρί Δανίας ].

Γλυκά πιάτα

"Τούρτα ακρασία " [ τουρτα με παντεσπάνι σοκολάτας, κρέμα ζαχαροπλαστικής με γέυση κακάο, βύσσινα και γλάσο σκούρας σοκολάτας ].
Cheese Cake [ θρυμματισμένα μπισκότα, κρεμώδες τυρι Φιλαδέλφεια, και στην κορυφή βύσσινο/ κεράσι γλυκό ή μαρμελάδα.
" Η μερίδα του εγκρατή " [ παγωμένη κρέμα ζαχαροπλαστικής με γεύση κακάο και λικέρ βύσσινο, σε σφηνάκι, με βύσσινο γαρνιτούρα ].
" Βασίλισσα του χιονιού " [ τούρτα με παντεσπάνι βανίλιας, καλυμμένη με γλάσο λευκής σοκολάτας ].

Καλή σας όρεξη !

Ανακοίνωση προς συνδαιτημόνες: Ειναι προφανές ,τουλάχιστον κατ΄ομολογία της γράφουσας, ότι το παραπάνω αποτελεί εξ ολοκλήρου μύθευμα/πνευματικό δημιούργημα, που όμως θα ήθελε διακαώς να γίνει πραγματικότητα..

Το μέλλον άδηλον, όπως είπε και ο Σταγειρίτης.

auburn kate

( αν μπορουσαν να μιλήσουν τα σφάγια, η ιστορία της μαγειρικής θα ήταν πολύ διαφορετική..., FRANS SNYDERS- Cook with Food )

Σκονάκι για το εαρινό εξάμηνο

2009-03-09T09:15:00.051+01:00

Tρύπωσε στο mail μου πριν λίγες μέρες. 'Οταν το διάβασα σκέφτηκα για άλλη μία φορά πως όταν εκπλησσόμαστε από κάτι, αυτή η έκπληξή μας είναι υπό την αίρεση της χωροχρονικής σχετικότητας. ΠΟΤΕ, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε μετά βεβαιότητας αν κάποια συνήθεια ,π.χ., ή κανόνας δεν είναι λιγότερο παράλογος από κάποιον πρόγονό του που τυραννούσε κάποια άλλα όντα. Αν ψάξουμε, αν μπορούσαμε να γνωρίζουμε τα πάντα, είμαι σίγουρη πως τίποτα δεν θα μας εξέπληττε.
Δεν ξέρω όμως αν αυτό ειναι τελικά καλό. Μια κοινωνία που δεν εκπλήσσεται /σοκάρεται από τίποτα, που μπορεί να φτάσει; Think about it.
Κάποια απ' τα παρακάτω έχουν νομιζω γέλιο- ιδίως αυτό με τον όρκο στ' αρχίδια!

'Ηρθε η Ανοιξη, πληροφορήθηκα. Χμμμμμμμμ.

* Οι άντρες της φυλής Walibri στην κεντρική Αυστραλία χαιρετιούνται μεταξύ τους πιάνοντας ο ένας το πέος του άλλου και όχι με την κλασσική χειραψία.
* Το νερό που πίνουμε έχει ηλικία 3 δις ετών.
* Μόνο δύο θηλυκά θηλαστικά έχουν παρθενικό υμένα: οι άνθρωποι και τα άλογα.
* Τα αντισυλληπτικά χάπια που παίρνουν οι γυναίκες κάνουν και για τους θηλυκούς γορίλλες.
* Κανείς δεν γνωρίζει που είναι θαμμένος ο Μότσαρτ.
* Το κραγιόν περιέχει λέπια ψαριού.
* Τα M&Ms φτιάχτηκαν για να μπορούν οι στρατιώτες να τρώνε σοκολάτα χωρίς να κολλάνε τα χέρια τους
* Τα αναπαραγωγικά όργανα του σαλιγκαριού βρίσκονται στο κεφάλι του
* Ένα παιδί μέσης ηλικίας 4 ετών, κάνει γύρω στις 400 ερωτήσεις την ημέρα.
* Το σεξ μεταξύ των φιδιών διαρκεί από 6 μέχρι 12 ώρες
* Στην αρχαία Αίγυπτο, όταν πέθαινε μία γάτα, ο ιδιοκτήτης της ήταν υποχρεωμένος να ξυρίσει τα φρύδια του, σε ένδειξη πένθους.
* Στην αρχαία Ρώμη, όταν ένας άνδρας κατέθετε στο δικαστήριο, έπρεπε να ορκιστεί στους όρχεις του.
* Το 50% των θηλυκών πολικών αρκούδων έχουν πέος.
* Οι χελώνες μπορούν να αναπνεύσουν από τον πρωκτό τους.
* Οι άνθρωποι και τα δελφίνια είναι τα μόνα είδη που κάνουν σεξ για ευχαρίστηση.
* Ο Πάπας Ιωάννης ο 12ος και ο Αττίλας ο Ούνος πέθαναν και οι δύο την ώρα που έκαναν σεξ.
* Όλοι οι αριθμοί σε μία ρουλέτα έχουν άθροισμα 666.
* Ορισμένα λιοντάρια ζευγαρώνουν πάνω από 50 φορές την ημέρα
* Στην Αρχαία Ελλάδα, τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών βυθίζονταν σε ελαιόλαδο κατά τη γέννησή τους για να παραμείνουν καραφλά για όλη τους τη ζωή.
* Ο αριθμός των εν ζωή ανθρώπων πάνω στη Γη σήμερα είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό όλων των νεκρών ανθρώπων στα χρονικά .__________________________________________________________________________________________

auburn Kate

( caution, scarlet fever is contagious... )

Σαν το σοκολατάκι που τρως κρυφά

2009-02-26T09:32:00.064+01:00

'Οταν βγήκε στους σινεμάδες το 2004, περιέργως δεν είχα δει το trailer, αν και την είχα ακουστά, δεν είχα διαβάσει πως βραβεύτηκε στις Καννες- δικαίως, καραδικαίως κατά τη γνώμη μου- , δεν γνώριζα το σκηνοθέτη, και δεν είχα δει καμιά φωτογραφία/αφίσα στα ΠΡΟΣΕΧΩΣ των προθηκών. Πάω στοιχημα πάντως πως προβλήθηκε στο ΕΛΛΗ.
Την ταινιάρα την είδα τελικά προχθές, αφού πέρασε μία βδομάδα απ΄την τηλεοπτική προβολή της στην ΕΤ1 και απ΄το σιχτίρισμα της αφηρημάδας μου. Ευτυχώς υπάρχει σε dvd.
Αυτή εδώ( στην Ελλάδα προβλήθηκε με τον τίτλο: ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ).

Δειτε την ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, και μετά κάνουμε μαραθώνιες συζητήσεις αν γουστάρετε. Δείτε την όμως. Σας ξορκίζω. Για το παράνομο ζευγάρι, και κυρίως για την μοιραία ξανθιά αυτού. Τη ζήλεψα αυτή τη γυναίκα, ο ορισμός του στυλ. Απερίγραπτη, με την εντελώς θετική έννοια. Δεν γνωρίζω αν είναι έτσι και εκτός οθόνης...
Λάτρεψα την ταινία, για το φοβερό σενάριο, γιαυτή την πανέμορφη, στυλατη κυρία( η Μαρία Μπονεβί σε διπλό ρόλο) , και για έναν άλλο λόγο που θα μου επιτρέψετε να μην αποκαλύψω. Είναι μυστικό, όπως θα' λεγε κι ο Συρανό, βάζοντας την παλάμη του να σκεπάσει την καρδιά του.
Αν σας στοιχειώσει η εξαίσια μουσική που ντύνει κυρίως τις σκηνές του παρανομου ζευγαριού, και βαριέστε να ψάξετε τα credits στο τέλος, είναι το Adagio for Strings-SAMUEL BARBER . Άλλος ένας λόγος που κλονίστηκα- επειδή αυτο το κομματι είναι εδω και χρόνια απ΄τα πιό αγαπημένα μου. Σας προτείνω δαγκωτά την "πειραγμένη" εκτέλεσή του, απ΄τον William Orbit (ναι αυτον που εχει συνεργαστεί και με την κυρά Μαντόνα). Αν ο ωκεανός μιλούσε, θα ακουγόταν νομιζω έτσι. Υπαρχει στο cd του Pieces in a modern style.
Δεν έχω λόγια γιαυτή την ταινία. Νομίζω ισαξια σε επιδραστικοτητα και στυλ με το In the mood for love.

Αν ο έρωτας είναι όνειρο, ποιός κοιμάται και τον βλέπει στον ύπνο του;

auburn kate

[ H Aimee και ο Alex όταν ακομη δεν ειχε αρχίσει η "μάχη". Η Aimee και ο Alex , όταν

επέλεξαν(;) να ερωτευθούν ].

Αυτοεξυπηρέτηση

2009-02-23T08:49:00.004+01:00

'Εγειρε πίσω το κεφάλι, έβαλε τα χέρια ν'αγκαλιάσουν το ένα το άλλο, και είπε ψιθυριστά, σα να φοβόταν μην την ακούσει. Ποιός αλήθεια; Κοίταζε το ταβάνι με βλέμμα όλο παρακλητική προσμονή, σα να πίστευε πως θα εμφανιζόταν εκείνη τη στιγμη μπροστά της να επιβάλει το αντίτιμο. Επειδή αυτό που ζητούσε είχε σίγουρα ένα ακριβό αντίτιμο. Μιά ζωή. Τη δική της.
"Θέλω να φέρεις πίσω αυτόν που μου στερείς, να κάνεις τη διαθεσή του μιά αστραφτερή παλιά διάθεση. Να μου ξαναδώσεις την ευτυχία που μου' δινες απλόχερα τόσο καιρό. Κι εγώ θα σου δώσω τη ζωή μου. Δέχομαι να μου κόψεις το νήμα, ενώ θα ζεσταίνομαι μέσα στην κουβέρτα της αγάπης".
Υπολόγιζε τ' αντεπιχειρήματα. Την ώρα που έκανε την πρότασή της, σκεφτόταν πως ναι, ήταν δίκαιη η ανταλλαγή. Κάτι που είναι ακριβοθώρητο, στραβώνεται μιά φορά και το αιχμαλωτίζεις, για να στραβωθεί και δεύτερη, δεν αντέχει. Εκτός αν του δώσεις τα δικά σου μάτια. Η ευτυχία όπως ακριβώς την ήθελε, χέρι με χέρι με τη ζωή της.
Μόνο έναν όρο έθεσε: να γίνει ακαριαία το μοιραίο. Να μην κωλυσιεργήσει με οδυνηρές λεπτομέρειες. Σα να περπατούσε και ανεξήγητα θα έπεφτε στη γη. Χορτάτη θα ήταν, ας χώνευε με την ησυχία της ε;
Ξανακοίταξε ψηλά , πιό σίγουρη. Και πως να μην ήταν αφού παζάρευε με το άφαντο;
"Μόλις νιώσω αληθινά καλά, και μόνο εγω θα ξέρω πότε είναι το τότε, θα με στείλεις στο σκότος".
Φοβόταν μήπως αν το πεί και τρίτη φορά, εμφανιστεί οργισμένος ο αντισυμβαλλόμενος και της βγούν ξινές οι επικλήσεις.
Σταμάτησε. 'Ενιωθε ένα περίεργο βάρος τώρα. Προκαλούσε την ατυχία της; Τώρα ποιόν θα κατηγορούσε για το χαμό της; Τα' θελε και θα τα πάθαινε.

Πέρασαν κάμποσα χρόνια απ΄ τη μέρα που τόλμησε να προτείνει συναλλαγή. Περπατάει με τις αισθήσεις σ' επιφυλακή, ν' αρπάξει το δώρο που ζήτησε. Τρέμοντας τη συμφωνία. Δε φοβάται μήπως την πάρει ο 'Αλλος μαζί του. Την παραμονή της στη ζωή φοβαται. Την α θέτηση της συμφωνίας.
'Αντε να εξηγεί τώρα στην αγάπη της, γιατί ποτέ δεν αφήνεται σ' αυτήν χωρίς δεύτερες σκέψεις, στρογγυλοκαθισμένες στο μυαλό της να της κόβουν τη θεά.

auburn Kate

( συν Αθηνά και χείρα κίνει..., ANTHONY FREDERICK SANDYS- Medea )

Ο 'Αδωνις κυκλοφορεί με το λεωφορείο

2009-02-09T09:06:00.066+01:00

Πόσες φορές απαντήσατε την ομορφιά στο διάβα σας και ήσασταν απασχολημένοι; Πως αντιδράσατε; Παρατήσατε σύξυλη τη ζωή σας , όπως την κρατούσατε εκείνη τη στιγμή, και της μιλήσατε; Είχατε το θάρρος να της μιλήσετε; Μήπως το βρήκατε τάχιστα κι ας μην είχατε επιδείξει παρόμοια τόλμη προηγουμένως;
Κάποιος έχει πεί πως το μεγαλύτερο θάρρος το επιδεικνύουν οι λεγόμενοι, δειλοί άνθρωποι. Έτσι, σαν αιφνίδια έκρηξη ενός κατά τα φαινόμενα ανενεργού ηφαιστείου.
(Ξανα)είδα προσφατα την ομορφιά. Μια λυγερόκορμη ομορφιά μετρίου αναστήματος, μέσα σε κοτλέ μαύρο σακάκι, μπορντώ all star, με γένια 2 ημερών και μαλλιά να της χαϊδεύουν αφοσιωμένα τη βάση του λαιμού. Και μιά κιθάρα(;) ,απ΄όσο εικάζω, ηλεκτρική, να κοιμάται μεσα στη θήκη της, κρεμασμένη στους ώμους του. Της ομορφιάς.
Και δεν του μίλησα. θα μπορούσα όμως. Όπως μπόρεσα μιά άλλη φορά και χωρίς καν τη βοήθεια οινοπνεύματος. Άντε και μιλούσα όμως. Τι σκατά θα του έλεγα;
Ξαφνικά το κουτάκι με τις πρωτότυπες ατάκες σήκωσε σημαία απελπισίας: ΚΕΝΟΝ. Εκείνη την ώρα- που δεν ήταν ώρα, ήταν λεπτά ξεχειλωμένα απ΄την αγκυλωμένη επιθυμία δράσης, το ένοχο οφθαλμόλουτρο και την επίγνωση του αδύνατου(;)- ευχήθηκα να ήμουν μουσικός παραγωγός. Αυτό που ενώνει άγνωστους ανθρώπους μεταξύ τους, είναι το μίσος για τη μισθωτή εργασία και η αγάπη για συγκεκριμένα τραγούδια.

Και μα το Θεό της τόλμης, θα του μιλούσα. "Το πρώτο τραγούδι που θα παίξω απόψε, θα είναι για την πάρτη σου. Γιατι είσαι ποοολύ ωραίο παιδί". Αυτό θα του έλεγα.
Κοίταζα ηττημένη το δαχτυλίδι μου, μία ξεκαύλωτη κωλόγρια με την υπερπροστατευτική τσιρίδα της: "Χρυσούλααα ,πήγαινε πιό μεσα παιδί μου, θα πέσεις", που καθόταν μπροστά μου, κοίταξα και τ'αυτιά του που ήταν βουλωμένα με ακουστικά. 'Οπως και τα δικά μου. " Το ιππικό ", σκέφτηκα. θα μπορούσαν να μιλήσουν αυτά για λογαριασμό μου. Αλλά δε μίλησαν, οι κοτάρες.

Στον σέξι άγγελο λοιπόν ,του Α17 της ΕΘΕΛ, αυτή η τραγουδάρα, χαρισμένη.
Κι αν όλα επιστρέφουν, και κάνουν κύκλους γύρω μας, και γίνονται για να ξαναγίνουν κάνω ευχή να ξανάρθει εκείνη η στιγμή.
Και τότε ορκίζομαι, πως θα μιλήσω.

auburn Kate

(πολύ ροκ τύπος, νομίζω,πριν καν υπαρξει το ροκ,αν και έμπορας...,ALBRECHT DURER- Portrait of Osvolt Krel )

Θεωρείο

2009-02-02T08:58:00.033+01:00

θα βρίσκομαι εδώ. Κρυμμένη πίσω από λεπτούς χειρισμούς πλήκτρων, θα σας παρατηρώ καθισμένη, αγέρωχη και πλούσια ντυμμένη. Επιτρέψτε μου όμως να δραπετεύω συχνά κάπου νότια. Εκεί που βρίσκεται η καρδιά του έρωτά μου.
Μόνο γιαυτήν μη ρωτάτε, παρακαλώ. Δεν σας αρκεί που θα μ' έχετε προσεκτικό παρατηρητή σας;
Είναι λαβωμένη η καρδιά μου και διάλεξα κόκκινο φουστάνι, να κρύβει το αίμα. Το νιώθω όμως να ποτίζει σιγά-σιγά το ακριβό ύφασμα. Φοβάμαι πως μέχρι να τελειώσετε την ανάγνωση, θα έχω γίνει ολόκληρη ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο.
Μη ρωτάτε για την καρδιά του έρωτά μου. Την πλήγωσαν πολύ κι αυτή, και όπως συμβαίνει με τους διδύμους αυτου του κόσμου, που όλα τα συναισθήματα βιώνονται εις διπλούν, έτσι υποφέρει κι η δική μου καρδιά. Κάνω έκκληση στον χρόνο που γίνεται βέλος και μας χτυπάει ακριβώς τη στιγμή της μεγαλύτερης ευτυχίας, να γιάνει την καρδιά του έρωτά μου.
Να μην σας τύχει ποτέ αγαπημένος λαβωμένος, που ο πόνος, του πλάνεψε την όραση και σας νομίζει εχθρό του...

auburn Kate

( η ακινησία των συναισθημάτων θα μου εξασφαλίσει την αθανασία; RAPHAEL SANZIO- Joanna of Aragon )

Ουράνιο τόξο

2009-01-20T09:03:00.066+01:00

Ακόμη και στον μέσα ουρανό, αυτή η μαγική αναλυση του φωτός εμφανίζεται πάντα μετά την καταιγίδα. Σα να γνωρίζει, τις οίδε ποιός, ότι δεν εκτιμάς την πανδαισία των χρωμάτων εν μέσω βροχής, κεραυνών και πάει λέγοντας. 'Οταν χορτάσετε απο εξωστρέφεια, χαρά και συλλογικότητα έστω με τη μορφή της συνάθροισης , παρακαλώ θερμά, ακούστε αυτό το τραγούδι.
Νομίζω η Ζυράνα Ζατέλη το έχει διατυπώσει πολύ εύστοχα, σε άλλο πλαίσιο: το πράγμα μιλάει μόνο του, κι εμείς δεν φτάνουμε να το πούμε". 'Οταν αφεθείτε στην αβάσταχτη τρυφεόρτητά του, θα καταλάβετε τι εννοώ. Το άκουσα πριν μιά βδομάδα, σε συνθήκες αφόρητης λύπης και προχθές σε συνθήκες ανέλπιστης και μετέωρης χαράς. Η οποία μετά από παλάτζο μερικών ωρών, κατεληξε εκ νέου στη λύπη.
Θ έχετε ακούσει /διαβάσει φαντάζομαι για το νέο κύμα αθεϊσμού με επιχειρήματα και τα σχετικά βιβλία, που έχει ενσκήψει. 'Οταν μου μιλάνε για τον Θεό, σκέφτομαι την απάντηση ενός άγγλου κόμη προς τη σύζυγό του, όταν τον ρώτησε γιατί δεν πιστεύει στην ύπαρξή του: "γιατί αγαπητή μου, όταν προσεύχομαι σ' Αυτόν, ανακαλύπτω οτι απλώς μιλάω στον εαυτό μου"...
Κάτι σαν την αυθυποβολή του Χάρι Πόττερ όταν φώναζε expecto patronum. Που κολλάει όλο αυτό; θα ρωτήσετε ευλόγως. Κολλάει στην αδυναμία/ασυμβατότητα του Θεού με την ερωτική επιδίωξη. Σιγά μην ακούσει , αν υπάρχει, τις ανθρώπινες εκκλήσεις. Humbug! όπως θ'αναφωνούσε κυνικά ο Εμπενίζερ. Ο Θεός, δεν υπαρχει περίπτωση να απαντήσει ποτέ στις δεήσεις μας, για τον απλούστατο λόγο ότι φοβάται. Φοβάται τη δύναμη που ενσαρκώνει το ζεύγος. Αυτο ακριβώς που φοβήθηκε και ο Δίας και διέταξε τον ισόβιο διχασμό του ενός 'Ολου σε δύο μισά.
Αν ήμουν συνεπής κυνική, θα έλεγα ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε μ΄αυτή τη συστηματική θεϊκή κώφωση. Η τραγωδία μου έγκειται στο ότι είμαι ανεπίδεκτη μαθήσεως.
Εύχομαι να είστε καλύτεροι μαθητές.

auburn Kate

( Θ' αργήσει; sir LAWRENCE ALMA-TADEMA - Spring )

Συνήθης 'Υποπτος

2009-01-07T09:08:00.110+01:00

'Οταν μπήκε εγώ δεν τον είδα. 'Ημουν απασχολημένη με κατι εκκρεμότητες που άφησε ο προηγούμενος. Εσείς τον είδατε; Πως είναι; Βαρύς ή κατηγορίας φτερού; Κουβαλούσε πράγματα ή μήπως ήρθε άνευ αποσκευών; Σας μίλησε;
Οι φήμες λένε ότι έδωσε πάλι τις χιλιοειπωμένες υποσχέσεις που δίνουν όλοι του σιναφιού του: "ναι, ναι, καλός θα είμαι", "θα περάσω γρήγορα, ούτε που θα με καταλάβετε καλέ!", " θα είμαι πολύ διακριτικός", "όχι, δεν ξέχασα τα προγούμενα. Μα ξεχνιούνται τα χρέη(σας);" , "μην ανησυχείτε, όλα εδώ είναι". Κι έδειχνε με ένα χαμόγελο υποσχεσης-απειλής, το τεράστιο σακούλι του.
Κι αν μπήκε, πρέπει να ήταν πολύ ταλαιπωρημένος απ΄το ψοφόκρυο. Δεν ένιωσα τίποτα. 'Ισως με είχαν τυφλώσει τόσα φωτάκια που αναβόσβηναν σαν αφιονισμένα και τα μάτια μου δεν μπόρεσαν να τον πιάσουν. Κάποιοι που τους εκμυστηρέυτηκα τον πόνο μου, με παρηγόρησαν λέγοντας πως ούτε κι αυτοί τον είδαν. Μάλλον έχει εκπαιδευτεί στους διαρρήκτες, μου είπαν. Μπαίνει κρυφά , πριν προλάβεις ν'αντιληφθείς ο,τιδήποτε κι ενα ωραίο πρωϊνό, ξυπνάς και τον βλέπεις να σου κλείνει το μάτι κοροϊδευτικά μέσα απ΄το ημερολόγιο. Μέσω ενός ανεξήγητου πολλαπλασιασμού εχει εγκατασταθεί σ' όλη την πόλη. Βλέπεις ίχνη του παντού, και σε πιάνει ένας πανικός που δεν ήσουν έτοιμη την κρίσιμη στιγμή να τον τσακώσεις.
Εισβολέας, αυτό είναι. Εισβολέας. Μπαίνει με το έτσι θέλω του καζαμία.
Μετά απ΄αυτές τις συγκλονιστικές μαρτυρίες, αναστέναξα κάπως ανακουφισμένη. Δεν ήμουν μόνη μου λοιπόν. Κι άλλοι δεν αντιλήφθηκαν τίποτα. Κι ας έκαναν πρόβες εντατικές ένα μήνα τώρα. Μη σας πω, χρόνο, το ρόλο τους. Ο χαρούμενος-και -αισιόδοξος -άνθρωπος καλωσορίζει- το 2009. Είναι όμως κάκιστοι υποκριτές. 'Οσο κι αν άνοιγαν τα μάτια τους καλά-καλά μην τυχόν και χάσουν τα εισόδια, αλληθώριζαν. 'Αλλος κοίταζε πάλι τους λογαριασμούς του, άλλος μέσα του, κι αλλος το άδειο του κρεβάτι.
Ο πιό κακός ηθοποιός όμως ήταν εκείνος ο άστεγος παππούς, που του πήραν και δήλωση την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Τον ρώτησαν τί εύχεται για το νέο έτος- "δεν εύχομαι τίποτα πλέον γιατι δεν αντέχω κι αλλη απογοήτευση", τους απάντησε και δεν τον σιχτίρισαν, επειδή οι δημοσιογράφοι αιχμαλωτίζουν τα πλήθη των αναγνωστών αποτελεσματικότερα όταν μεταφέρουν πιστά την σκληρή , ξινή ζωή.
Ρε λέτε οι γιορτές να είναι matrix; 'Οταν κάνω το λάθος να διαβασω εφημερίδες ή να δω τηλεοραση, τις τελευταίες μέρες, αυτό πιστεύω.
Ποιός νέος χρόνος;
Παίδες, το μόνο στήριγμα που έχουμε είναι η αγάπη. ' ντάξει; Η αγάπη, ο έρωτας και η αναφλεξη που προκαλείται απ΄την τριβή δύο παθιασμένων σωμάτων. Αυτό ίσως αλλάζει το χρόνο πραγματικά. Αυτό και το μυαλό που εχουμε μέσα στο ξεροκέφαλό μας.
Τι να σας ευχηθώ δεν ξέρω. Ούτε τι να μου ευχηθώ. Τελευταία ακούω αυτο το γλυκύτατο τραγουδι των Δολοφόνων , νομίζω δίνει τις καλύτερες ευχές.
Το μόνο που μετράει κατα την ταπεινή μου άποψη, είναι αν μπορούμε να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας. Μαζί με τους ανθρώπους που επιλέγουμε ν' αγαπάμε. Εγώ μόνο έτσι καταλαβαίνω ότι αλλάζει ο χρόνος. Τα υπόλοιπα είναι μαλακίες για δερματόδετες ή χαρτόδετες ατζέντες.

auburn Kate

( να θυμηθώ να βρω εκεινο το στίχο του Blake για τον κόκκο της άμμου, EVELYN de MORGAN- The Hour Glass )

Santa Crash

2008-12-15T09:21:00.073+01:00

Δεκέμβριος 2008. Δύο βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα. Λεωφορείο της γραμμής καθ'οδόν. Ο οδηγός του προχωρεί κανονικά. Ξαφνικά ένα ραμολί πάνω σε μηχανάκι, του κορνάρει επαναλαμβανόμενα χωρίς λόγο. Ο διάλογος που ακολουθεί, αληθινότατος.
ΟΔΗΓΟΣ: Γιατι κορνάρεις; Ε; Γιατί κορνάρεις; Τροχονόμος είσαι;
ΡΑΜΟΛΙ: 'Αντε γαμήσου ρε(!!!!)
ΟΔΗΓΟΣ: Εσύ μαλάκα και όλο σου το σόι.

'Οποιος μου ξαναπεί οτι τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της αγάπης , θα βλαστημήσει τη στιγμή που πρωτοαντίκρυσε το φως.
'Οχι κυρίες και κύριοι. Τα Χριστούγεννα ΔΕΝ είναι η γιορτή της αγάπης. Είναι η γιορτή της λυσσασμένης υπερκατανάλωσης εδεσμάτων/συναισθημάτων/προιόντων, του άγχους διεκπεραίωσης όλων των εργασιακών εκκρεμοτήτων, του φόβου για τις υποχρεώσεις που δαγκώνουν το πορτοφόλι μας, και της ξινίλας που καμουφλάρεται με μοδάτα συνολάκια, αγορασμένα κατα προτιμηση από τεράστια, "place to be" εμπορικά κέντρα. Είναι η γιορτή της σύγκρουσης των εγωισμών- ο ένας θέλει να πετάξει από πάνω του τη σχέση σαν πολυφορεμένο μπλουζάκι, ο άλλος θελει να κρατήσει το μπλουζάκι πάση θυσία. Αντέχει κι αλλα πλυσίματα...
Κοιτάξτε προσεκτικά γύρω σας. Κι ακούστε ακόμη προσεκτικότερα. 'Ολοι ψάχνουν αφορμή να εκτονώσουν το θυμό και την τσαντίλα τους στην πλησιέστερη κεφάλα- και όχι μόνο, οπως πολυ γλαφυρά μας έδειξαν τα τελευταία γεγονότα. Αλλά να μην ανησυχούν καθόλου οι ηγέτες μας. Η ομοιόστασις θα θριαμβεύσει και πάλι. Ο κοινωνικός οργανισμός θα συνέλθει απ΄τον πύρινο κλονισμό και θα συνεχίσει την πορεία του αναίσθητος και καθόλου σοφότερος. Τουτέστιν, πολιτική μπουρδολογία μετά εξαγγελιών περί νέων αυξήσεων (στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ), σκανδαλοτηλεθέαση χωρίς απόδοση ευθυνών, και κατανάλωση γαλοπούλας(μπλιάχ τρις).
Δεν έχει κάλαντα το ξωτικό. Εχει όμως τραγουδάκι πολύ τρυφερό να σας χαρίσει. θα ήθελα να το είχα γραψει εγώ. Για ένα προσωπο που λατρεύω και που βάλθηκε αν μου μάθει πως τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή του μίσους.

Κατάλλληλο άσμα για να το χαρίσετε κι εσείς με τη σειρά σας σ' όσους σας τυραννάνε αλλα επιμένετε, μαζοχιστικά ίσως, να τους αγαπάτε. Για να τους αφοπλίσετε.

auburn Kate

(στο πνεύμα των ημερών..., JAN STEEN-Argument over a Card game )

Το σκουλήκι του μήλου

2008-12-04T09:36:00.108+01:00

'Οταν γεννήθηκε, ζύγιζε μόνο 1700 γραμμάρια. Μόλις την αντίκρυσε το σόι, σταυροκοπήθηκαν όλοι μαζί για το γατί. 'Ηταν όμως ζωντανή. Ο γιατρός που την ξετρύπωσε απ΄το σκοτεινό της καταφύγιο, ενημέρωσε τους γεννήτορες πως αυτο που την είχε σώσει ήταν το νευρικό της σύστημα. Ισχυρό σαν fiber glass...
Για πολλά χρόνια αγνοούσε αυτη τη λεπτομέρεια. Ο άνθρωπος που της την αποκάλυψε είχε τρία παιδιά, αλλά ανέκαθεν θεωρούσε αυτήν τέταρτο παιδί του. Ο ίδιος αυτός άνθρωπος ήταν ο μόνος στο στενό της περιβάλλον που την προσφωνούσε πάντα με τρυφεροτητα- "καρδούλα μου", " αγάπη μου", κουκλίτσα μου". 'Ηταν καλή εξάσκηση για την ψυχή της, ν'ακούει τα λόγια που αργότερα θα επαναλάμβαναν οι φίλοι της. Μόνο αυτοί όμως. Οι άλλοι, οι εραστες, οι σχεδόν εραστές, οι μοιρασμένοι στα δύο, δεν της μιλούσαν έτσι. Τα "μωρό μου" ακούγονταν μόνο πάνω σε μεγάλη καύλα ή αφηρημάδα.
Χωράνε δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη; 'Οχι βέβαια- πάντα το ένα θα τρώει χώμα. Αργότερα ο ίδιος άνθρωπος-κομιστής τρυφερών κοσμητικών, της είπε μία δεύτερη λεπτομέρεια της βρεφικής ζωής της.
'Εζησε για 40 μέρες μέσα σε θερμοκοιτίδα τρεφόμενη αποκλειστικά μέσω ενός σωλήνα φυτεμένου στη μύτη. 'Οταν έγινε η μεγάλη έξοδος, το σωληνάκι, αν και απόν, θα καθόριζε τον τρόπο πρόσληψης της τροφής εφεξής. Αργά-αργά, αν δεν περνούσαν 3 ώρες δεν τελείωνε το γεύμα της. 3 ώρες για ένα μπουκάλι γάλα, εκεί που έπρεπε να τρώει 4 γεύματα την ήμερα.
Με μιάς άλλο ένα κομματάκι του παζλ μπήκε στη θέση του. Δεν ήταν μόνο ο αυταρχισμός και η υπερπροστατευτικότητα που της κρατούσαν σφιχτά τα χέρια, ήταν και η πρόσληψη της τροφής- εξωτερικού κόσμου με το σταγονόμετρο. Συνειδητοποίησε ότι η αποστασιοποίηση που χαρακτήριζε όλη της την ύπαρξη, ρίζωνε σ' ένα πλαστικό σωληνάκι.

........................

Μπήκε στην τουαλέτα χωρίς ν'ανάψει το φως. 'Ηταν μέρα, αλλά οι τουαλέτες των σύγχρονων διαμερισμάτων δε δείχνουν τα μύχια τους στο φωταγωγό, περιβάλλονται από τοίχους χωρίς παράθυρα. 'Ηταν σκοτεινά. Της άρεσε που δεν ήταν αναγκασμένη να βλέπει τη φάτσα της στραγγισμένη απ΄τα δάκρυα. 'Εχασε τη αίσθηση του χρόνου. Τί ώρα ήταν;
" Η αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols", της είχε πει 5 μέρες πριν. " Η αλήθεια βρίσκεται στο ότι σε λατρεύω καρδιά μου, αυτό λένε όλες οι τραγουδάρες που αγαπάμε" του αντιγύρισε.
'Εριξε μιά κλεφτή ματιά στο σκοτεινό εαυτό της, στον καθρέφτη του νιπτήρα. Βγήκε και άρχισε να πασπατεύει το κινητό της.
Με τρεμάμενα δάχτυλα πληκτρολόγησε ένα μήνυμα: "Σου είπα ότι φοβάμαι και γέλασες. Ξέρεις οτι ζω σε μία κόλαση και μ' αυτό που κάνεις τώρα, με σπρώχνεις πιό βαθιά. Σ'αγαπάω, σ'αγαπάω, μη μου στερείς τον εαυτό σου λατρεία μου."
Το έστειλε με μάτια θολωμένα. Ενώ αυτό πετούσε, σκέφτηκε πανικόβλητη να το ακυρώσει , να του τηλεφωνήσει τώρα αμεσως. Αφου ήξερε κι αυτός ότι η πράξη του ήταν το πιό μουρλό και επώδυνο γι αυτήν που μπορούσε να υπάρξει.
Πολύ αργά- message was sent.
Δεν περίμενε να δει αν παραδόθηκε ή όχι.
Ξάπλωσε στο κρεβάτι κι άφησε την ασφυξία να την αγκαλιάσει. Ευχόταν να μη δυσκολευτεί να τη νικήσει.
"Μαναράκι μου αγαπημένο" ήταν αυτό που ξεστόμισε πριν της τελειώσει το οξυγόνο.

[ ένα σλόγκαν παλιάς διαφήμισης για σκυλοτροφές, διατεινόταν πως το μόνο που χρειαζονται τα κουτάβια είναι "friskies και αγάπη". Πρέπει να θυμόμαστε ότι τα ίδια ακριβώς πρωταρχικά αγαθά, δηλαδή τροφή και αγάπη, χρειαζόμαστε κι εμείς. ]

auburn Kate
( τι του έλαχε του αντίγραφου, τη μάνα του τη λένε Πανούργα..., JACQUES LOUIS DAVID- Portrait of the Countess Vilain XIIII and her Daughter )

Διαφημιστικό νηπιαγωγείο

2008-12-01T09:29:00.008+01:00

Τα παρακάτω μου τα έστειλαν με mail. Η΄οι συντακτες των οδηγιών είναι πολύ πονόψυχοι και ακολουθούν τη σύσταση του Ντένζελ Ουάσιγκτον στο "Φιλαδέλφεια": "explain it to me, as if I was a 5 year old", ή μας θεωρούν πανηλίθιους. Τα σχόλια κατω απ΄τις οδηγίες δεν είναι δικα μου. Με πρόλαβαν! Ποιός είπε οτι οι έμποροι δεν ακολουθουν το νόμο κατα γράμμα;

1. Εμφανίστηκε σε σακουλάκι με γαριδάκια: "Μπορεί να είσαι ο νικητής, δεν είναι απαραίτητη η αγορά του προϊόντος, πληροφορίες εντός".(Α, ωραία. Θα ζητήσω από τον ψιλικατζή να ανοίξω το σακουλάκι χωρίς να το πληρώσω...)

2. Σε πιστολάκι για τα μαλλιά: "Μην το χρησιμοποιείτε κατά την διάρκεια του ύπνου". (Τώρα κατάλαβα γιατί ξυπνάω χτενισμένος...)

3. Σε σαπούνι ελληνικής παραγωγής: "Xρησιμοποιήστε το σαν κανονικό σαπούνι".(Κρίμα γιατί είχα στο μυαλό μου να το χρησιμοποίησω για φρυγανιά...)

4. Σε κατεψυγμένο φαγητό: "Πρόταση σερβιρίσματος: Ξεπαγώστε το".(Πες το βρε άνθρωπέ μου και μου φαινόταν σκληρό!)

5. Σε κάλυμμα κεφαλιού για ντους: "Προσοχή: Χωράει μόνο ένα κεφάλι".(Θα το έχω υπόψη μου όταν πετύχω τη Λερναία Yδρα)

6. Σε πακέτο με γλυκό τιραμισού (τυπωμένο στον πάτο): "Μην το αναποδογυρίζετε".(Πολύ αργά...)

7. Σε υπνωτικό χάπι: "Παρενέργειες: Μπορεί να προκαλέσει υπνηλία".(Πλάκα μου κάνεις;)

8. Σε αποκριάτικη παιδική στολή Σούπερμαν: "Φορώντας αυτή τη στολή δε μπορείς να πετάξεις".(Εδώ μου καταστρέφετε τη μεγαλύτερη παιδική φαντασίωση!)

9. Σε πακέτο ξηρών καρπών: "Οδηγίες: Ανοίξτε το πακέτο, φάτε τους ξηρούς καρπούς".(Δεν κατάλαβα...)

10. Σε κουβέρτα: "Να μη χρησιμοποιείται για προστασία σε τυφώνες".(Σε σεισμούς μπορώ να σκεπαστώ;)

11. Σε καθρέφτη αυτοκινήτου: "Θυμήσου: Τα αντικείμενα στον καθρέφτη είναι στην πραγματικότητα πίσω σου".(Ή εγώ οδηγώ ανάποδα ή όλοι οι άλλοι...)

12. Στο καπάκι μπουκαλιού με γάλα: "Αφού ανοιχτεί, κρατήστε το όρθιο".(Το ποτήρι θα γεμίσει με τη βοήθεια της βαρύτητας...)

13. Σε ένα σπρέι για έντομα: "Αυτό το προϊόν δεν έχει δοκιμαστεί σε ζώα".(Οπότε αν η κατσαρίδα ξαναζωντανέψει, χρησιμοποιήστε την παντόφλα...)

14. Σε μερικές βάσεις μπουκαλιών γνωστού αναψυκτικού:"Ανοίξτε από την άλλη μεριά".(Και στην άλλη μεριά που πήγα πάλι δεν ανοίγει...)

15. Σε ένα μπλέντερ: "Να μη χρησιμοποιηθεί για την άλλη χρήση".(Πονηροί...)

16. Σε ένα κουτί φυστίκια: "Προσοχή. Περιέχει φυστίκια".(Εγώ τσιγάρα ήθελα...)

17. Στη συσκευασία σίδερου σιδερώματος: "Μη σιδερώνετε τα ρούχα ενώ τα φοράτε".(Τώρα κατάλαβα γιατί έχω κάτι εγκαύματα στα χέρια...)

auburn kate

( αν δεν το εμπεδώσεις με τη πρώτη, θα σου βγαλω το μάτι κακομοιρη μου με τούτο δω!, JEAN BAPTISTE SIMEON CHARDIN- The young Schoolmistress )

Διυποκειμενικότητα

2008-11-24T10:05:00.043+01:00

Aκούστε αυτό το τραγούδι και διαβάστε προσεκτικά τους στίχους του. Οχι, δεν γράφω οδηγίες προς ναυτιλομένους, θέλω να μοιραστώ μαζί σας αυτον τον εκμαυλισμό.
Μετά σκεφτειτε πόσα γραμματα έχει η λέξη λαγνεία . Ναι, είναι οσα και οι μέρες της εβδομάδας.
Μήπως η απόλυτη συμφιλίωση σάρκας και πνεύματος έρχεται απ΄τον δρόμο της γραμματικής;

Συμβουλή για μαζοχιστές: αν αντέχετε ξεφυλλιστε το λεύκωμα του FRANK de MULDER - Senses (εκδ. TENEUES, 2007). Βοήθειά σας!

auburn Kate
( μία άλλη εκδοχή της ΔΑΝΑΗΣ του Klimt(;), MILO MANARA )

"Φιλόπτωχον ταμείον"

2008-11-19T09:32:00.056+01:00

Αντί να σας πρήξω το κεφάλι, το σηκώτι και άλλα ζωτικά σας όργανα, με το ότι δεν μπορώ να γραψω εδώ και μέρες, λόγω κάκιστης διάθεσης- πιό κάκιστης δε γίνεται- αλλά κυρίως λόγω έλλειψης αυτου του ζωογόνου κλικ στο οτιδήποτε, που θα μου εδινε επαρκες κίνητρο να κρεμασω κατι άξιο προσοχής στα μανταλάκια του μπλογκοπερίπτερου, σκέφτηκα να το αντιστρέψω σήμερα.
Πείτε μου εσείς , τι σας στοιχειώνει αυτές τις μέρες. Τι σας τρώει τα σωθικά, μασκαρεύεται σε υπερωριακή δουλειά(και μάλιστα δουλεία), σκόρπισμα σε ανούσιες μαλακίες, κατανάλωση τεραστίων ποσοτήτων σοκολάτας, αγορές άχρηστων και τελικά όχι τόσο επιθυμητών πραγματων, και σας βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα πάνω απ΄τον καθρέφτη(ναι εκεί κοντά στα σποτάκια κρύβεται), όταν έρχεται η στιγμή να καληνυχτίσετε τον εαυτό σας. Και να τον παρηγορήσετε αγκαλιάζοντάς τον για πολλοστή φορά.
Η' αντιθέτως, τι σας σηκώνει 6 εκατοστά απ΄το έδαφος, φουσκώνει την καρδιά σας σαν μπαλόνι κόκκινο και τη στέλνει να (σας) κοιτάξει από ψηλά.
Θυμάστε τον κύριο Keating όταν ξαμόλυσε τους νεαρούς μελλοντικούς ηγέτες/επιχειρηματίες, για πρώτη φορά στο γρασίδι, για να παίξουν ποδόσφαιρο, με υπόκρουση την "Ωδή στη χαρά" του Μπετόβεν; Για τέτοια χαρά-αερόστατο σας μιλώ.
Δείτε το σαν σύνοψη της καθημερινοτητάς σας, δοσμένη με καλλιέπεια και στιλ. Αλλωστε δεν είμαι εξομολόγος.

Η απορία του μήνα/χρονιάς/ζωής: Γιατι στο διάβολο, πρεπει οι ανθρώπινες σχέσεις να είναι ΠΑΝΤΑ τοσο περίπλοκες; Και γιατί τ'αρσενικα είναι τόσο γοητευτικά μεν, μαμούχαλα όντα δε; Guys παραδεχτείτο το !(και δεν εννοώ τα περί γοητείας -:))))

My dear blog-mates, you're on...

auburn Kate

(είμαι όλη αυτιά, JEAN AUGUSTE DOMINIQUE INGRES-Portrait of Madame de Senonnes )

Καύσιμο φιλικό προς το περιβάλλον

2008-11-07T08:42:00.006+01:00

Ο Coleridge πίστευε ότι το συναίσθημα "είναι ο τόνος , η ατμόσφαιρα, το ύφος και το βάθος του ίδιου του κόσμου".
Για μένα είναι επιπρόσθετα το χαρακτηριστικό που διακρίνει έναν άνθρωπο-σαν καμωμένο από σαντιγύ, φραμπουάζ και ζεστή σοκολάτα, από έναν άλλο σκέτο ζώον , βόδι, γομάρι σε δύο πόδια, κ.λ.π.
Αυτό, που όταν φοράει το ρούχο του πάθους, είναι και το μοναδικό ένδυμα του παθιασμένου. Μιάς και ο παθιασμένος, κατά τον Κ. Παπαγιώργη, είναι ο μόνος που κυκλοφορεί γυμνός χωρίς μάσκα, ανάμεσα στους μασκαράδες.
Αν τον ερμηνεύω σωστά, ίσως επειδή τολμάει ν' αφεθεί στην ιδιότητα του θύματος. Και ν'απλωθεί σαν το ζυμάρι. Το ζυμάρι όσο πιό πολύ απλώνεται, τόσο λεπταίνει. Κινδυνεύει να σπάσει ανά πάσα στιγμή.
"Τι θα ήταν ο κόσμος χωρίς το πάθος; Μιά άμορφη μάζα που κυλιέται στη λάσπη και βαδίζει τυφλά προς το θάνατο".
Αυτά λέει περίπου, η Ισαβέλλα- μάγισσα στον εραστη της Αλβέρτο. Αθήνα, 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, γερμανική κατοχή.
Αθήνα, Οκτώβριος 2008, "σφαγή" του Βατοπαιδίου. Εκείνος , της λείπει αφόρητα. Εκείνη, βαδίζει με ανυπομονησία στη Σταδίου. Αδημονεί να παρει τα "φάρμακά" της απ΄το φαρμακείο Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ.
Ο μόνος αποτελεσματικός και ψυχοσωτήριος τρόπος να διάγεις βίο αξιοπρεπή, όταν το συναίσθημα σ' εχει κουρελιάσει, είναι να κρυφτείς στο κάστρο του αντίποδά του: το πνεύμα.

Και για την επαναφορά της ισορροπίας και την αποφυγή του εν ζωή θανάτου, ακούστε αν θέλετε/αντέχετε, αυτό (από KOOKS ) και αυτό ( από SHINE DOWN ). 'Αξια δείγματα, πιστεύω, του είδους τραγουδάρα.
Αυτό που μας κρατάει ζωντανούς σίγουρα ΔΕΝ είναι το χειροκρότημα.

auburn Kate

( από τον 17ο αιώνα κρατάει η αμφιβολία για το φύλο του συγκεκριμένου λαουτάρη. Βέβαιο όμως είναι, τι τραγουδάει- ένα μαδριγάλιο Φλαμανδού συνθέτη με τίτλο Voi sapete ch [io v' amo] : ξερετε ότι σας αγαπώ , MICHELANGELO MERISI da CARAVAGGIO- The Lute-Player
και για να μην πάει μονόπαντα η ζυγαριά, ORAZIO GENTILESCHI- Female lute-player )

Ο γαϊδαροελέφαντας

2008-10-29T05:00:00.004+01:00

Ο Μπέρναρντ Σω όριζε τη Δημοκρατία ως "εκείνη η διαδικασία, η οποία διασφαλιζει οτι οι πολίτες δεν θα κυβερνωνται από κάποιους καλύτερούς τους "...
Ο Νόαμ Τσόμσκι έχει πει ότι οι Η.Π.Α "έχουν στην πραγματικότητα ένα μονοκομματικο σύστημα, ένα επιχειρηματικό κόμμα με δύο φατρίες, τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς".
Σας θυμίζει τίποτα αυτό το δίπολο; Τα καθ' ημάς ίσως; Δεν ξέρω τι θα ψηφίσουν τ' Αμερικανάκια. Δεν ξέρω αν και πόσοι θα ψηφίσουν. Φαντάζομαι πως η Τρίτη της 4ης Νοεμβρίου, θα είναι για πολλούς, αναλόγως του αποτελέσματος, μία κυριολεκτικά άσπρη ή μαύρη Τρίτη...
Όσο ακατανόητη μπορεί να φαίνεται σ'εναν εξωτερικό παρατηρητή, η πολιτική μας κατάσταση, άλλο τόσο φαίνεται νομίζω σε μας και η δική τους. Εννοώ ότι το βίωμα, και το πολιτικό, είναι αμετάδοτο, και ο μόνος που έχει ή δεν εχει κίνητρο να επιλέξει συγκεκριμένο προσωπο για Πρόεδρο, του οποίου οι αποφάσεις θα καθορίζουν το βίο του, είναι ο κατοικος μίας πολιτείας. Αυτος που ζει και αναπνέει μέσα στα σπλάχνα της 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες τη μερα.
Πολύ φοβάμαι πως και το ασπρουλιάρικο γραίδιο, και ο μελαψός Μεσίας, αποτελούν προιόντα του ίδιου ανελέητου , πανέξυπνου και καλοκουρδισμένου πολιτικού marketing.
Παρενθετικά, σας προτείνω να δείτε αυτή την ταινία για να σας λυθούν όποιες απορίες σχετικά με υπαρκτές ή ανύπαρκτες διαφορές μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών.
'Ισως σε συνειδητό τουλάχιστον επίπεδο, πρυτανεύσει η άποψη του "μη χειρον βέλτιστον", στο μετρο που ο Ομπάμα, τελικά δεν είναι αυτό που φαντασιώνονται , όσοι τον υποστηρίζουν... Γιατί σε υποσυνείδητο επίπεδο, αν όντως οι ερευνητές της πολιτικής αγοράς, κατέχουν/ελέγχουν τα μυαλά των ψηφοφόρων-καταναλωτών, ίσως το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Καθόλου απίθανο αν σκεφτούμε πως η οργανωτική μανία των Αμερικανών είναι τοσο μεγάλη(έχουν ενα κολλημα με το μέγεθος αυτοι), ώστε ακόμη και το αστείο που λέγεται σε μία δημόσια τελετή, να είναι αποτέλεσμα προγραμματισμού.
Προσωπικά, σιχαίνομαι τους θρησκομανείς/θρησκόληπτους και οπαδους της, με διαφορες παραλλαγές, τριάδας: Πατρίς, Θρησκεια, Οικογένεια.
Συνεπώς απεύχομαι να βάλει ο Θεός το χέρι του! Οσο κι αν η κυρία Palin προσεύχεται για το αντίθετο. Τι διάολο- ολόκληρη υπερδύναμη ,όπως (αυτο)χαρακτηρίζεται, δεν είναι ικανή να εκλέξει άνευ βοήθειας;

auburn kate

( οι κινδυνοι της υπερβολικής ευλάβειας..., REMBRANDT HARMENSZ. van RIJN- The Angel Stopping Abraham from Sacrificing Isaac to God )

[ για οσους δεν αντιλήφθηκαν τι υπονοώ με τον τίτλο, θα φωτιστουν κάνοντας κλικ εδώ και
εδώ ]

Αφορισμοί baby size

2008-10-17T09:12:00.078+02:00

-Τ ( παιδεύοντας ένα γκρίζο κούνελο με τεράστια αυτιά, ένα πιγκουινο με παπιγιόν,κι ενα μουγκό πρόβατο με περμανάντ): θες να παίξουμε μ'αυτά και να μιλάμε;
-ΕΓΩ (οσμιζόμενη το πανηγύρι που θέλει να οργανώσει πάνω στη νύστα μου) : άντε να σε δω να παίζεις και να μιλάμε.
-Τ (καβαλάει το πρόβατο, του ξεριζώνει 2 τουφες και όλα αυτά χοροπηδώντας πάνω στο κρεβάτι) : σε βλέπω πάνω-κάτω!
-ΕΓΩ (μιμούμενη βέλασμα): μπεεεεε! βοήθεια, η βοσκοπούλα τρελάθηκε! μπεεεεε!
Τ (ξεκαρδίζεται μεν, με κοιτάζει με ύφος "ξερω ότι με δουλεύεις και θα το αποδείξω", δε): εσυ μίλησες!
-ΕΓΩ ( κάνοντας το κορόιδο βεβαίως): τι λες βρε ζαβολάκι- το πρόβατο μίλησε δεν το είδες; 'Ακου, εγώ μίλησα..
-Τ : όχι, εσύ μίλησες! ( ξαναρχίζει την αποτρίχωση του προβάτου).
ΕΓΩ: βοήθεια! μπεεεεε!
Τ: εσύ μίλησες, σε είδα! (παρατάει τα άψυχα, με πλησιάζει απειλητικά σε απόσταση 10 εκατοστών, και ξεφουρνιζει τη φοβερή αλήθεια, καρφώνοντάς με με δυό γκρίζες ματάρες) : Αυτά, δε μιλάνε. Κα-τα-λα-βαί-νεις;

Είμαι συντετριμμένη.Ανέκαθεν πίστευα πως οι μικροί, σε ηλικία, άνθρωποι, συγχέουν τη φαντασία με την πραγματικότητα σε επικίνδυνο βαθμό, κι εμείς όταν θέλουμε ν'αναστήσουμε τον Πήτερ Παν, αρκεί να τα μιμηθούμε.
Μία τετράχρονη, μου είπε με απόλυτο ύφος,αυτό που "κανονικά" έπρεπε να της πω εγώ. Δεν ανησυχώ καθόλου που δεν της το είπα όμως. Αντίθετα θ'ανησυχούσα αν της το έλεγα.
Μόλις έφυγε, αφήνοντας για επισκεπτήριο μαύρες ζωγραφισμένες καρδιές, είπα 3 φορές το μάντρα μου: " γεννήθηκες το μήνα που πέθανε η Γουλφ, τη χρονιά που πέθανε ο Μόρισσον, και τη δεκαετία που έδρασαν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και η Φράξια Κόκκινος Στρατός."

Οι νιανιαρο-ρεαλιστές δεν θα περάσουν!

auburn Kate

( όταν αυτοκτόνησε από έρωτα ήταν 14 ετών, JOHN W:WATERHOUSE-Juliet )

Σκορπιός με παντελόνι

2008-10-09T09:42:00.036+02:00

Επειδη δεν είμαι κατ' επάγγελμα σατιριστής ( δικης μου έμπνευσης λέξη), άρα το να αποκαλεσω τον κύριο Υπουργό, "ξεκαύλωτο Αλογογκούφη", ενδεχομένως θα μου δημιουργούσε προβλημα, και επειδη τις τελευταίες μερες, παρατηρώ έναν εκνευριστικότατο πολλαπλασιασμό της εικόνας της γνωστής( ε, με τοσο λιβάνισμα πιά ) μοντέλας- τραγου(γ)δίστριας Τζούλιας, και επειδη ο συνδυασμός των δύο: ανακοινώσεις κυριου Αλογογκούφη, περι επιθυμίας είσπραξης από εμας, καπου 7 δισεκατομμυρίων ευρώπουλων+ να βλεπω τη μουρη και όχι μόνο της κυρίας ΕΙΜΑΙ ΓΚΟΜΕΝΑΡΑ ΜΕ ΦΩΝΗ ,ΚΙ ΑΣ ΜΗ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, μου εχει σμπαραλιάσει το νευρικο σύστημα, θα αρκεστώ στην εισήγηση μίας επαναστατικής πρότασης, που είμαι πεπεισμένη οτι θα ανορθωσει την εθνικη μας οικονομία: να τα εισπράξετε απ΄την κυρια Ιουλια τα ευρώπουλα κύριε Υπουργέ!
Η οποία οπως διάβασα, αμοίβεται με 1000 ευρώ τη βραδια, για ενα προγραμμα διαρκειας 15 λεπτων... Παρολο που σύμφωνα με μαρτυρία πολυ αγαπημενου μου που την θαύμασε τις προάλλες: "καλέ όχι, περισσοτερο διαρκει το προγραμμα!".
Οπότε κύριε Υπουργέ μας, γιατι δεν τολματε κι εσεις την ξανθή υπέρβαση , κατά τη μεθοδο Μπεζεντάκου; Αυτη έστειλε επιστολή στον Κωστακη να παρει πίσω τον Δαϊλάκη, εσεις θα ζητήσετε απ΄την κυρία τραγου(γ)δίστρια να συνεισφερει στον ισοσκελισμο του κρατικού προϋπολογισμού. Οποία ανόρθωσις της εθνικης οικονομίας. Αλλωστε η κυρία, είναι κατά δηλώσεις αρσενικών Μ.....Α, αν με εννοείτε. Τη ανόρθωση του κατηραμενου όφεος μεσα στο παντελόνι τους σίγουρα την επιτυγχάνει! Γιατί όχι και αυτήν;
Αλλο τίποτα δεν εχω να προσθεσω γιατι θα γίνω χυδαία, και θα πάθω και τίποτα απ΄τα νεύρα μου.
Ευτυχείτε παίδες. Για μένα δεν προβλέπεται τέτοια "παροχή" το επόμενο διάστημα.

auburn Kate

( η κυρία τραγου(γ)δίστρια, όταν δεν τραγουδάει(;)

και αυτό που ονειρεύεται ο κύριος Υπουργός Εθνικης Οικονομίας, οτι θα κάνουμε όλοι, THOMAS de KEYSER-Portrait of Constantijn Huggens and his(?) clerk ).

Σαν διαφήμιση ινστιτούτου ομορφιάς

2008-09-30T09:10:00.035+02:00

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους εχθρούς της κυρίας Madolla/Madge και λοιπών χαϊδευτικών. Επειδή το μόνο άφθαρτο είναι η ίδια η φθορά, η οποία δεν λυπάται κανέναν, ούτε καν την "ξανθιά αγαπημένη Παναγιά"... Βοήθειά μας!

Ιδού η κυρία Μ. σοβαντισμένη και ασοβάντιστη .

( όχι τίποτ' αλλο δηλαδή, αλλά δε νιώθετε πιό όμορφοι όταν ξέρετε πως ΟΛΟΙ μπορούμε να δείχνουμε κούκλοι με το κατάλληλο "επίχρισμα"; Και οι αληθινά ωραίοι, και άνευ αυτού).

auburn Kate

( ο πιό ασφαλής τρόπος να κανεις χαρακίρι- βλέπεις αυτο το φρεσκαρούδι)

Το όνειρο της πριγκίπισσας

2008-09-22T10:04:00.068+02:00

Ασυνάρτητο ποστ! Ολο το βροχερό Σαββατοκύριακο, άκουγα το τραγουδι των Coldplay- Viva la vida και "έβλεπα" τον παρακάτω πίνακα. Μου είχε κολλησει αυτο το τραγούδι, να το ακούει η μικρή, 13χρονη, Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία, την ώρα που οι καμαριέρες της θα την ετοίμαζαν για να ποζάρει στον κύριο Coello.Θα φούσκωνε από ενθουσιασμό που δεν θα μπορουσε να εκφρασει ελεύθερα, θα λύσσαγε ενδεχομένως να πετάξει ολα τα φουρώ και τις καμιζόλες και τα φανταχτερά φορέματα της ισπανικής Αυλής, προκειμενου να ξεχυθεί στον ήλιο , τη λιακάδα και την ξεγνοισιά. Και κάθε φορά που θα κοιτουσε τον πίνακα ,στα κατοπινά χρόνια, θα ένιωθε ίσως αυτον τον κόμπο στο λαιμό, που επιτρέπουν στον εαυτό τους να νιώσουν μόνο οι ευαίσθητοι και υποψιασμένοι. Βασίλεψε, και παντρεύτηκε κάποιον Αλβέρτο. Εννοείται βασιλιά. Μη μολυνθεί το αίμα των ηγεμόνων από φορέα ταπεινής καταγωγής.
'Ηταν άραγε και στον πραγματικό βίο της τόσο άτεγκτη και μεγαλοπρεπής, όσο εμφανιζεται στον πίνακα; Και πως θ' αντιδρούσε αν άκουγε αυτο ακριβως το πανέμορφο τραγούδι; Νομίζω το πιό φωτεινό που εχω ακούσει εδώ και μήνες.

( Η αλήθεια όμως είναι πως τον ήλιο που υπόσχεται η υπεροχη μελωδία αυτου του τραγουδιού, τον καταπίνει η επιθυμία- για έναν άνθρωπο, ένα κορμί, μία φωνή, μία μυρωδιά.
Ολα τ' άλλα είναι εύσχημοι αντιπερισπασμοί.) Διαβάστε τους στίχους προσεκτικά.

auburn Kate

( δεν έχει βιώσει ακόμη την οδύνη του Eγώ, ALONSO SANCHEZ COELLO- Infantin Isabella Clara Eugenia )

Το κελεπούρι

2008-09-12T10:00:00.003+02:00

Κάθεται όλο φούρια στο τραπεζάκι με τον Η/Υ κι έχει μια πανηλίθια έκφραση στο πρόσωπό του- αυτή ακριβώς που έχει ο νικητής του ΤΖΟΚΕΡ, όταν συνειδητοποιεί πως η θεά Τύχη επιτέλους στραβώθηκε κι έπεσε πάνω του με μετωπική.
-"Φιλάρα, σήμερα θα δεις πως ξεπετάμε τις γκόμενες", λέει με δυνατή φωνή στον κολλητό του στον διπλανό υπολογιστή. Συχνά πυκνά, του ρίχνει ματιές. ' Οχι σ'αυτον ακριβώς, αλλα στο μηχάνημα που ανέλαβε να ταλαιπωρήσει σήμερα. Ο Αντρέας έχει μεγάλο ταλέντο στο να "κολλάει" τα λογισμικά των υπολογιστών. Παίζει με τις ώρες tetris, proevolution soccer, και τον αειθαλή pac man. 'Αλλες λειτουργίες του υπολογιστή δεν σκαμπάζει ιδιαίτερα. θα μάθει όμως. " Άμα είναι για γκομενάκια φίλε, μέχρι και αναστενάρης θα γίνω". "Σιγά τα κάρβουνα ρε!" τον ειρωνεύτηκε ο κολλητός του. "Πάρε καλύτερα κανένα εγχειρίδιο πληροφορικής για να μην πρήζεις εμένα στις ερωτήσεις". Ο κολλητός του , ο Γιώργος, είναι ο καθοδηγητής του μικρού, άμαθου Τοβία, σ'αυτο το σκοτεινό μονοπάτι... τρομάρα του.

- Μαλάκα, μπήκες;
-Τώρα μωρέ, περίμενε.
- Τι να περιμένω ρε μαλάκα; Πληρώνουμε εδώ το ξέχασες; Δεν είναι όπως στην καφετέρια του Μίλτου. 'Αντε, κάνε log in να τελειώνουμε.
- Κατσε ρε μαλάκα να δω πρώτα τα "μωρά" στο my space. Mου' φτιαξε ο Μίλτος σελίδα ρε. Γράφω ότι θελω να βγώ με πολλές γυναίκες.
- Ρε θα κάνεις log in να δούμε τι θα γίνει με τη Φιλιππινέζα, ή θα σε βαρέσω;
- Πω, πω μαλάκα! Μία μου' στειλε φωτό που κάνει ηλιοθεραπεία γυμνή. Κοίτα μ.....α ρε, κοίτα! Τον τραβάει να δει στη δική του οθόνη, μία ευειδή ξανθιά, με πλούσιο "εσωτερικό" κόσμο.
-Ρε συ, τι λέει; "An thes na vrethoume grapse mou to tilefono sou. TORA!! " Ρε έχουν αγριέψει τελείως μαλάκα. Σιγά μη σου δώσω και ΑΦΜ , να πούμε.
Ο Γιώργος εχει ήδη εξουδετερώσει και το δεύτερο τσιγάρο. Ζουλάει τη γόπα στο τασάκι δίπλα του κι αρχίζει να ξεφυσάει νευριασμένα.
- Μου τα' χεις κάνει τσουρέκια έτσι; Αντε κανε log in να δούμε τη Φιλιππίνα σου λέω. 'Αντε ρεεεεεε, νυχτώσαμε.
- Κάνω, και με πετάει έξω. Τί έπαθε πάλι;
- Πάλι το κόλλησες γαμώτο; Τι θα γίνει με σένα μωρέ; Θα' ναι φορτωμένο το δίκτυο μαλλον. Μπλοφάρει- ξαναπροσπάθησε.
- Χαχαχαχαχα, λες να μπήκαν όλοι για να δούνε τη Λόλα γυμνή;
- Γιατί ρε μαλάκα σου είπε ότι θα κάνει και striptease;
- 'Οχι, αλλά να... την περασμένη βδομάδα που με είδε στη φωτο μου, τη ρώτησα ποτε θα σε δω κι ετσι, ξέρεις, να κοψουμε φάτσα μην είναι κανένα μπάζο, μου' γραψε: you' ll see me very soon on camera, honey bunny.
- Σε είπε και honey bunny ρε λιγούρη; θα φας καλά.
- Αντε, μπήκα. Αμήν!

Ξαφνικά ,ανοιγει η πόρτα της αίθουσας υπολογιστών του cafe και μπαίνει μια νεαρή μελαγχροινή. Κάθεται στον αντικρυστό υπολογιστή απ' αυτόν του Αντρέα. Αθόρυβη, γρήγορη. Φαίνεται αγχωμένη. Ρίχνει μία φευγαλέα ματιά στα δύο όντα που της χάλασαν την προσδοκία πως θα ήταν εντελώς μόνη σήμερα. " Το κέρατό μου , μέσα. Να τελειώνω με την αναφορά , και μετά play time" , σκέφτεται. Πρώτα όμως κανει κάτι άλλο.
- Τι σου λέει ρε; Τι σου λέει;
- Φεύγει λέει, έχει μία δουλειά, αθ τα πούμε σε λίγο πάλι. Βαριέται. Μαλάκα, πολύ αέρας η γκόμενα. 'Ολο φεύγει , έρχεται. Μου τα ζάλισε. 'Αντε να την πηδήξουμε κι αυτή, να δούμε τι ρόλο βαράει.

Περιττό να πούμε ότι η νεαρή "εισβολέας" έχει ακούσει τα πάντα.

- 'Ελα! ξαναμπήκε. " Pes mou gia sena, ta panda! "
- Τι να της πω ρε μαλάκα; Ρε μπας κι είναι μπάτσος η γκόμενα;
- "Σιγά μην είναι η ΕΥΠ ρε", του απαντάει ο καθοδηγητής μαζί με μία σφαλιαρίτσα.
Η νεαρή έχει αρχίσει να δυσανασχετεί με τις φωνές του επίδοξου επιβήτορα. Σηκώνει το κεφαλι της λίγο και σκανάρει το πεδίο. "Μωρέ εγώ ξέρω τι σου χρειάζεται εσένα. Πουλάκι μου! Για φαντάσου κάτι συμπτώσεις. Πήδημα θες ε; Τώρα θα δεις! "

- Μου γράφει οτι θα την απολαύσω ολόσωμη σε λίγο και να προετοιμάζομαι ψυχολογικώς. Ρε συ, πως δουλεύει η κάμερα; Ξέρεις; Πως είμαι ρε; 'Εβαλα και μπλουζακι System of a Down σήμερα, γουστάρεις;
- Εγώ να γουστάρω ρε μαλάκα; Εμένα θα πηδήξεις;
Το τραπέζι τραντάζεται απ΄το ξεκαρδισμένο σώμα του Αντρέα. Η νεαρή όμως αρχίζει ν'ανησυχεί για την ακεραιότητα των γραπτών της. Αν συνεχίσει το σεισμό ο παιδοβούβαλος, μάλλον τα γραπτά της θα κάνουν μπάνιο με το παγωμένο νερό που έχει δίπλα της.

- Εεεεε, συγνώμη, τραντάζεις το τραπέζι . Μπορείς να σταματήσεις γιατι μ'ενοχλείς; Ευχαριστώ!
Ο Αντρέας σηκώνει αργά το κεφάλι του και τελικά εντοπίζει την πηγή του αιτήματος. Καλά πότε μπήκε αυτή μέσα;
- Ναι, συγγνώμη κοπελιά, συγγνώμη.
- Ρε Αντρέα, είπαμε να πηδήξεις το γκομενάκι, όχι να καταστρέψεις το σύμπαν. Ο Γιώργος του τραβάει το μανίκι.
- Πες της... πες της...
- ( Ο Αντρέας γελώντας) τι να της πω ρε μαλάκα της Φιλιππινέζας; Το πολύ πολυ να της πω να'ρθει να μου καθαρίσει το σπίτι.
Η μελαγχροινή ύπαρξη, σηκώνει ελαφρώς το κεφάλι της και κοιτάζει το νεαρό άξιο τέκνο των στερεοτύπων. Τώρα είναι σίγουρη. Τύχη βουνό. Αυτός είναι. Κανει log out , σηκώνεται και πλησιάζει τον Αντρέα προτείνοντάς του το χέρι της.
- Λόλα. Είσαι ο Αντρέας έτσι; ρωτάει, κι αυτός έχει ήδη αλλάξει 2 χρώματα απ΄την αμηχανία του.
- Λόλα;;;;!!!!!!! καλά..... τι γίνετ' εδώ ρε;! Καλά πώς; Φιλιππινέζα δεν είσαι; Μιλάς ελληνικά;

- Ελληνιδα είμαι ρε φίλε. Λες να' μαι τόσο ηλίθια και να δίνω αληθινά στοιχεία στο internet;

Ο Αντρέας αρχίζει να κοιτάζει νευρικά τον κολλητό του.
- Εισαι πολύ γελοίος ρε το ξερεις; Ωστε οι Φιλιππινέζες είναι οικιακές βοηθοί μόνο έτσι; Και θες να τις πηδήξεις κι από πάνω ε; Δε φοβάσαι ρε μη σου χώσουν καμιά σφουγγαρίστρα στον κώλο;
- Ωπα, ώπα ρε κορίτσι ,για κούλαρε λίγο.
- Τι να κουλαρω ρε; 'Ασε ρε! Μακριάαααααα!
Τον αφήνει και κατευθύνεται προς την έξοδο. Κοντοστέκεται, ξαναγυρίζει και του λεει με δήθεν εμπιστευτική φωνή: "Α! και να σου πω- την επόμενη φορά να είσαι πιο προσεκτικός. Ποτέ δεν ξέρεις ποιός κάθεται δίπλα σου. Γιατι δεν φοράς το μπλουζάκι που λέει : ΕΙΜΑΙ mega ΒΛΗΤΟ ΑΥΤΟΠΟΤΙΖΟΜΕΝΟ ;" Ο Γιώργος χτυπιέται απ΄τα γέλια, κι ο Αντρέας ψάχνει να βρει τσιγάρο. " Και σιγά, να πούμε... μωρέ δε γαμιέται! "

Μετά απο ένα περίπου μήνα, σε ένθετο κυριακάτικης εφημερίδας, δημοσιεύθηκε προπαρουσίαση έρευνας της υποψήφιας διδάκτορος Αναλένας Αναγνώστου, με τίτλο: my space, chat rooms, Face book: χώροι κοινωνικής δικτύωσης, ή συγκέντρωσης προσωπείων άνευ προσώπων;
Η ερευνήτρια είχε ασχοληθεί επι ενα χρόνο με τους διαδικτυακούς τρόπους γνωριμιών. 'Εγινε η ίδια το "δόλωμα" . Δεν θεωρούσε πως εξαπατούσε κανέναν. 'Αλλωστε, όταν ισχύει ρητά ή σιωπηρά ο κανόνας: όλοι φυλαγόμαστε, κανείς δεν είναι αυτό που δείχνει στο internet, ποιός θα μπορουσε να την κατηγορήσει για απάτη;
Η' μήπως θα μπορούσε;

auburn Kate

(μιά ζωή κυνηγητό... PETER PAUL RUBENS- Castor and Pollux abduct the Daughters of Leykyppos )

'Εξω απ΄το μαντρί

2008-09-04T09:06:00.078+02:00

Οι επιστήμονες συνιστούν, άμα τη επιστροφή στην εργασία σας, δεδομένου ότι θα μοιάζετε επικίνδυνα με το διάολο που κλαίει τη μάνα του και όλο του το σόι, πορεύεστε ως εξής: "τα ζώα μου αργά", "λάου- λάου", "ποτέ μην αναβάλλεις γι' αύριο, αυτό που μπορεις να κάνεις μεθαύριο"( το τελευταίο , όπως ισχυρίζεται ο Μαρκ Τουαίην, το είπε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ναι αυτός με το αλεξικέραυνο).
Θεωρώ λοιπόν πως ήταν τρόπον τινά θεόσταλτο, το mail που έλαβα από μιά φίλη, η οποία υποψιάζομαι ακολουθεί κατά γράμμα τις παραπάνω συμβουλές. Προσοχή όμως: το παιχνιδάκι που θα απολαύσετε παρακάτω, απαιτεί πολύ γρήγορο χέρι, γενικώς τσίτα. Δεν είναι όμως καλύτερο και εξόχως αναζωογονητικότερο να είσαι στην τσίτα της αθλοπαιδιάς(λέμε τώρα) παρά της δουλειάς; Εύχομαι να το διασκεδάσετε γιατί είναι και πολύ αστείο ως στήσιμο.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα ως πρώτης τάξεως εκτόνωση, στην υποψήφια αντιπρόεδρο των Η.Π.Α, με το συνδυασμό αυτου του μορμολύκειου της τηγανητής πατάτας, τον Mc Kain. Η οποία άκουσα ότι επιδεικνύει λαμπρές επιδόσεις στο κυνήγι του τάρανδου... Με αληθινά σκαγια βέβαια και το συνακόλουθο αίμα. Ετσι είναι, όταν ενστερνίζεσαι "αντρικά" πρότυπα προκειμένου να γίνεις αποδεκτή και να μη σε κατηγορήσουν για μαλθακότητα και γυναικουλίστικη συμπεριφορά, την πληρώνουν τα ελάφια και τα υπόλοιπα τετράποδα( για τα δίποδα, κωλύεται νομικώς).

Έχετε βαθμολογήσει τ' ανακλαστικά σας; Αν όχι ιδού η ευκαιρία..

Πιέζετε στο τετράγωνο με το βέλος κάθε φορά που ένα πρόβατο επιχειρεί να διασχίσει την απόσταση.
Be very careful this can be addicting=προσοχή στον εθισμό. Click on the link below and good luck.Reaction Test

auburn kate

( το μονο βρέφος που γνώριζε το μέλλον του...,BARTOLOME ESTEBAN MURILLO-The Good Shepherd )

Πίσωωωωωω, κρατάω βατραχοπέδιλα!

2008-09-01T08:48:00.117+02:00

Μην ακούσω την ευχή(;) "καλό χειμώνα". Μην διανοηθεί κανείς να πιστέψει πως ξεμπερδέψαμε με το καλοκαίρι και πως μπαίνουμε πλησίστιοι στο φθινόπωρο( η πτώση της θερμοκρασίας τις 2 τελευταίες μέρες.... δεν ξέρω τι είναι! )
Αφήστε τους πρώην αδειούχους, τα σχολεία/φροντιστήρια και τις βιτρίνες να σκούζουν περί του αντιθέτου. Γιατί ναι, έχω δει κιόλας βιτρίνα καταστήματος, υποδημάτων συγκεκριμένα, που ακολουθει την οδό της διχασμένης προσωπικότητας- στη μία πλευρά σε κοιτάζουν παραπονεμένα πέδιλα/σαγιονάρες/σανδάλια, με τις εκπτωτικές τιμές, στην άλλη πλευρά όμως καραδοκούν κάτι καλοθρεμμένα μποτάκια, σουέντ μπαλαρίνες και μπότες ψηλές, μεχρι το γόνατο με τις νέες τιμές, δηλαδή αυτές που δεν επλήγησαν από τη νόσο του ξεπουλήματος. Τουτέστιν, ένα ζευγάρι μπότες στυλ ιππασίας, 200 ευρώπουλα. Και λίγα λέω.
'Εχω επισης ήδη ακούσει ραδιοφωνικά σποτάκια της παρηγοριάς, για τους μη εισελθόντες στον Παράδεισο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Προφανώς, η τριτοβάθμια εκπαίδευση αφομοιώνει σταθερά την άποψη περί ελαχίστων σωζόμενων, του Θωμά Ακινάτη. Κατά παράφραση: "ελάχιστοι μπαίνουν στα ΑΕΙ, πολλοι μένουν με το... γραπτό δοκίμιο στο χέρι". Θου Κύριε...
Επίσης, εχουν ήδη επιστρέψει οι τυχεροί των Ιοουλιανών και Αυγουστιάτικων διακοπών, εμ μοναδικό στόχο να πετάνε ξινισμένες ευχές μεταξύ τους: "άντε, καλό χειμώνα να'χουμε", να ψάχνουν με μανία υπαλλήλου της Σήμανσης, την επόμενη αργία ( η οποία παρεμπιπτόντως πέφτει Κυριακή. Φτου! ) και με τη ανομολογητη επιθυμία να ξεκάνουν τους τυχερούς που παίρνουν τώρα τη άδειά τους και τους βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα.
Αυτό ακριβώς κυρίες και κύριοι, αποτελεί τη λυδία λίθο για την εξακρίβωση της αναλήθειας της καταραμένης ευχής: " καλό χειμώνα".
Διότι σκέφτεται ο πρώην αδειούχος- είναι δυνατόν να είναι ο/η συνάδελφος τόοοοσο μαλάκας και να παίρνει άδεια Σεπτέμβριο μήνα που ξεκινάνε τα σχολιοκλαπατσίμπανα;
Ναι, είναι δυνατόν. Πρώτον, επειδή οι εργοδότες- που αν μπορούσαν θα καταργουσαν το διακίωμα στην άδεια- είναι υποχρεωμένοι να δίνουν τις άδειες τουλάχιστον του μισού προσωπικού, από 1 Μαίου μέχρι 30 Σεπτεμβρίου. Οπότε όσοι λούστηκαν το τσιμέντο Ιουλιο-Αύγουστο, ήγγικεν η ώρα τους για ν' αναγεννηθούν ως άλλοι φοίνικες του αλμυρού νερού.
Δεύτερον, ευτυχώς δεν επιδίδονται όλοι στο θεάρεστο σπορ της αναπαραγωγής του είδους, συνεπώς δεν έχουν απογόνους οι οποίοι αδημονούν να επιδείξουν τα καινούργια σχολικά τους "μάρκας", στους συμμαθητές τους και ΟΥΧΙ να κλειστούν σ'αυτά τα θεσπέσια κτίρια του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων. 'Αρα, δεν έχουν πρόβλημα, όταν οι υπόλοιποι επιστρέφουν ήδη αλλόφρονες, αυτοί να ερωτοτροπούν με την ξαπλώστρα.
Το έχω ξαναγράψει, και το ξαναγράφω με κίνδυνο να θεωρηθω γραφική ή επαναλαμβανόμενη, αλλά σκασίλα μου! Το μόνο καλό αυτής της περιόδου είναι η άφιξη των νέων ταινιών ( Θυμίζω, οι Νύχτες Πρεμιέρας ξεκινάνε στις 17 του μήνα ). Είναι και πολλές οι άτιμες. Τόσες, που σε κάνουν να λες βαριεστημένα: μωρέ ποιος σκοτίστηκε για τις διακοπές; Ας είναι καλά οι κλιματιζόμενες αίθουσες dolby.
'Ασε που τα 9 ευρώπουλα του εισιτηρίου έρχονται πιο φθηνα απ΄τα 119 ευρώ της διανυκτέρευσης σε ελληνικο νησί..
Σσσσσσστ. Αρχίζει!

Υ.Γ.: Οποιος διαβασε το άρθρο της Νατάσας Μπαστέα στην Σαββατιάτικη έκδοση των ΝΕΩΝ, εύχομαι να συγκινήθηκε αρκούντως. Λυπαμαι που δεν μπορώ λόγω δυσκολίας ανεύρεσής του ηλεκτρονικώς να βάλω link. Ελπίζω οτι θα σας αποζημιώσει ο παρακάτω πίνακας.

auburn Kate

( ο πραγματικος πρωταγωνιστής δεν είναι το ξανθό ζαβολάκι, αλλα το νερό πίσω του, sir LAWRENCE ALMA -TADEMA- A Kiss )

Μη προστατευτέο είδος

2008-08-13T08:37:00.101+02:00

Τσιμεντοτζίτζικας ( επιστημον.ονομασία τέττιξ του άστεος ): Δίποδο ,σπονδυλωτό της συνομοταξίας των τεττιγιδών/θορυβοποιών, της τάξης των φωνακλάδων.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ο τζίτζικας αυτός απαντάται κυρίως στην Αττική γη. Τα τελευταία χρόνια όμως παρατηρείται εξάπλωσή του και εκτός του Νομού- μάλιστα υπάρχει εμπλουτισμός του με εισαγόμενα είδη της αυτής ομοταξίας. Χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα και επιμονή στη διατήρηση των συνηθειών του ανεξαρτήτως εναλλαγής περιβάλλοντος χώρου και εποχών(κοινώς, ο μαλάκας, μαλάκας είναι στην Αθήνα, μαλάκας παραμένει και στην, λόγου χάρη, Σκόπελο. Απλώς, μεταφέρει τις φωνές του σε άλλο περιβάλλον για να πάρουν αέρα).
Εχει παθολογική προσκόλληση με την τηλεόραση ( αρέσκεται να την τοποθετεί στη βεράντα απαραιτήτως στη διαπασών, ώστε οι γείτονες να γίνουν με το ζόρι κοινωνοί όλης της σαβούρας που προσφέρουν με συνέπεια τα διαφημιστικοκανάλια στους θεατές τους, καθ' όλη τη διαρκεια του έτους. Παράγει έναν μονότονο και εκνευριστικότατο ήχο, που παύει μονο στα διαλείμματα του τηλεοπτικού προγράμματος, ή όταν το δίποδο επισκέπτεται την τουαλέτα, αφού έχει φάει και πιεί το καταπέτασμα.
Επίσης αρέσκεται στην προσομοίωση της ψησταριάς μπαλκονάτης,( ψήνει ψαράκια/παϊδάκια/ κολοκυθάκια, ΠΑΝΤΑ όταν παίρνει ο διαολος τον κόσμο απ΄τον αερα, ώστε ο άτυχος γείτονάς του, να φάει στη μάπα όλη την τσίκνα.
Στην ελληνική επικράτεια ο τσιμεντοτζίτζικας επιδίδεται επίσης στην ακρόαση τσιφτετελο-ποπ, βλαχομπαροκ-ποπ και ποπ σκέτης ( φέτος παρατήρηθηκε, η επίμονη ακρόαση χοροπηδηχτού σύστριγγλου από παλαιά Σουηδική τετραμελή μπάντα, με φράτζες... Ο τσιμεντοτζίτζικας επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο στη ηχητική επένδυση ολόκληρου οικοδομικού τετραγώνου, ιδιαίτερα κατά το θέρος, με αποκορύφωμα τον καυτό μήνα Αύγουστο).
Δεν πρέπει τέλος να παραλείψουμε την αναφορά μας στην αγάπη του τσιμεντοτζίτζικα και στο επιτραπέζιο παιχνίδι ονόματι τάβλι (μερικά είδη τσιμεντοτζίτζικα, λόγω προχωρημένης ή βαρεμένης ηλικίας, αδυνατούν να παίξουν με συγκεκριμένο τμήμα του σώματός τους, γιαυ΄το εκτονώνονται χτυπώντας ανελέητα τα πούλια πάνω στην ξύλινη επιφανεια.
Συνήθως το χτύπημα διαρκεί απ΄τις 9 το πρωί, μέχρι το μεσημέρι, που το δίποδο τζιτζίκι ξεραίνεται στον ύπνο).
ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ο τσιμεντοζίτζικας, είναι θηλαστικό και ζωοτόκο. Γεννάει κατά μέσο όρο 2 μικρά τα οποία φροντίζει να πλάσει κατ' εικόνα κι ομοίωσή του στη βαβούρα, τις φωνές και τη λεβεντομαλακία. Ο κύκλος ζωής του τσιμεντοτζίτζικα μπορεί να φτάσει και τα 90 χρόνια!( να, το κνώδαλο με τη διάστικτη καράφλα δίπλα σας, είναι χαρακτηριστικό δείγμα- είναι γνωστό με το όνομα τέττιξ ο χονδρόπετσος).

Είναι ο τσιμεντοτζίτζικας είδος υπό εξαφάνιση; Δυστυχώς σε καμία περίπτωση! Αυτός και οι κατσαρίδες θα είναι οι μόνοι επιζώντες απο μία ολική καταστροφή του οικοσυστήματος.
Μέχρι να έρθει όμως εκείνη η ώρα, για τις κατσαρίδες ύπάρχουν τα δραστικά κατσαριδοκτόνα. Για τον τσιμεντοτζίτζικα υπάρχουν τ' αστυνομικά τμήματα, τα δικαστήρια και η αποστολή του με υπερταχεία στον Αγύριστο...

auburn Kate

(μακάριοι οι ευρόντες τόπους αραιοκατοικημένους.., JACOB JORDAENS- The Bean King )

Καραμέλα

2008-07-28T08:56:00.150+02:00

Θυμάσαι όταν πήγαμε στη χοάνη; Εκείνη με το τεράστιο λευκό έμβολο στη μέση.
Σταθήκαμε με τις πλάτες μας κολλημένες στα τοιχώματα και περιμέναμε να ξεκινήσει η περιστροφή, με μία ξέφρενη χαρά που μας γαργαλούσε το στομάχι. Ο Κ. μας χαιρετουσε κοροιδευτικά από πάνω.
Θυμάσαι μωρό μου; Δεν ήταν υπέροχα αέρινα; Σα να μας κατάπινε ένας αχόρταγος τυφώνας. 'Ημασταν κλεισμένοι σε μία χοάνη αλλά , ένιωθα ότι πετούσα. Κρατιόμασταν χέρι-χέρι όταν ξεκίνησε, και στο αποκορύφωμα είχαμε γίνει ένα, μία σφιχτή αγκαλιά. Τα μαλλιά σου είχαν ανακατωθεί. Τα δικά μου είχαν απλωθεί γύρω μου. Τα χέρια σου είχαν αγκαλιάσει τη μέση μου και τα πόδια μας εφάπτονταν εντελώς. Με φίλαγες και γελούσαμε. Γελούσες και μου ψιθύριζες στ'αυτί: "Ο Κ. θα' χει σκάσει από ζήλεια .Και τί δε θα' δινε να'ναι αυτός τώρα στη θέση μου και να σ'αγγίζει έτσι".
Δε σ'ακουγα καθαρά, αλλά δε μ' ένοιαζε. Είχα μόνο την αίσθηση της τέλειας βραχνάδας σου να διεισδύει μέσα μου και να μου χαιδεύει τα σπλάχνα. Κι αυτά υπάκουαν. 'Ηταν ήρεμα.Ποτέ άλλοτε δεν ένιωθα τόσο γαλήνια καρδιά μου. Και τόσο παρούσα. Ποτέ. Μόνο όταν κάναμε έρωτα.
Θυμάσαι; Πόσο λάτρευα το λυγερό κορμί σου. Σ' αγκάλιαζα ντυμένο για να έχω την απερίγραπτη ευχαρίστηση να σε γδύνω μανιασμένα για να σε νιώσω πάνω μου πεινασμένο. 'Ετρεμες από πόθο και γινόσουν τόσο τρυφερος κι εύθραστος. Χάιδευες το δέρμα μου και μου'λεγες συνέχεια: "βελουδένια, βελουδένια μου". Δεν κρατιόμασταν. Το κάναμε με τις ώρες. Μούσκευαν τα σεντόνια και οι ρίζες των μαλλιών μας. Και μετά, σ' έπαιρνα αγκαλιά και σου έδινα όλα τα φιλιά που εδινες ανάμεσα στα στήθια μου για να μου στεγνώσεις τον ιδρώτα.Θυμάσαι ψυχή μου;
Πόση απόλαυση μπορεί ν' αντέξει ο άνθρωπος χωρίς να σπάσει η καρδιά του; Για πόσο μπορούν δύο άνθρωποι να ξεγελούν την πραγματικοτητα;
Ξέρεις- κάποτε μία μάγισσα μου είπε: " αυτό το παιχνίδι που γυρνάς γύρω απ΄τον εαυτό σου όλο και πιο γρήγορα, το ξέρεις έτσι;" "Ναι" έγνεψα. "Και όταν στροβιλιζεσαι νιώθεις υπέροχα, έτσι δεν ειναι; Παντοδύναμη." "Ναι". Ξαναέγνεψα. "Πρόσεχε όμως, ο έρωτας κοριτσάκι μου είναι σαν αυτή την περιστροφή. 'Οταν στροβιλιζεσαι, ΠΑΝΤΑ, να έχεις το βλέμμα σου καρφωμένο σ'ενα σταθερό σημείο. Ακούς; Ετσι όταν πέσεις, αν πέσεις, θα πονέσεις λιγότερο".
Δεν την άκουσα. Και δεν στο είπα. Δν ήθελα κανέναν καρδιά μου. Μόνο εσένα, να κρύβομαι στην αγκαλιά σου, να διώχνεις όλους τους μέτριους , δειλούς μαλάκες που ψαχούλευαν τη ζωή μου. Μόνο εσύ με καταλάβαινες. Μου διαβαζες ποιήματα κι εγώ τα ζωντάνευα με χρώματα. Θυμάσαι αγάπη μου; Για σένα τα έκανα όλα. ΟΛΑ. Και τώρα βλέπω στον καθρέφτη αυτόν που παράτησα για χάρη σου, εμένα.
Θυμάσαι μωρό μου, τότε που όλες οι μέρες ήταν βουτηγμένες στο μέλι; Τότε, που όλους τους παίζαμε. 'Ελεγαν: "να τα δύο αγγελούδια, ήρθαν πάλι να μας ξελογιάσουν". 'Ετσι περνούσε ο καιρός. Μέσα στην ηδονή και την απάτη. Αλλά όλα τα ωραία τελειώνουν ε; Το βαρέλι της ευτυχίας έχει πάτο. Κι είναι απο τσιμέντο.Δεν άντεξα. 'Εσκασα πάνω του κι έγινα χίλια κομμάτια.
Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να είμαστε μαζί για πάντα μωρό μου. Μου είπες: " χαζούλα, αφού εμεις δεν θα είμαστε για πάντα, πως θα είναι η αγάπη μας;"
Σε μίσησα τότε, το ξέρεις; Και γιατί συνόδεψες τη φράση σου μ' εκείνο το γελιο του σατανά. Αλλα δεν κράτησε για πολύ. Η βραχνάδα σου, τα χρυσά σου μαλλιά και το κορμί σου, μ' έπεισαν για πολλοστή φορά να σου πω ότι σε λατρεύω.
Είπα: "βουλιάξαμε στη λάσπη της απόλαυσής μας" .
Είπες: "δεν υπάρχει γυρισμός".
'Οταν ξαναιδωθήκαμε, το ήξερα πως μόλις σ'αγγίξω θα είναι σαν γιορτή. θα νιώσω την καρδιά σου να βροντάει και τα όμορφα χειλάκια σου να ψάχνουν τα δικά μου. Και θα θυμηθώ τα πάντα. 'Οπως κι εσύ. Ε, ψυχή μου;
Αν ήταν δυνατό, θα μ' έπαιρνες εκεί πάνω στο τραπέζι του εστιατορίου ,πίσω απ΄την γυάλινη είσοδο με τις κακόγουστες κόκκινες κουρτίνες. Αλλά δεν το έκανες. 'Ηταν φιλί αποχαιρετισμού.
'Οταν περάσω αυτή την καταραμένη πόρτα, θα καταλάβεις τί είχαμε.
Ζήσαμε ζωντανοί στον Παράδεισο , αυτή ήταν η ύβρις που διαπράξαμε. Θέλαμε να γευόμαστε εσαεί, το μέλι πάνω στο τσεκούρι.

Γίνεται να μην κοπείς; Δε γίνεται.

Στον Α.

Ευχαριστώ τον Uc για την κινηματογραφική υπενθύμιση

auburn Kate

( "για μας λέει το κείμενο"..., ANSELM FEUERBACH- Francesca und Paolo )

Η ωραία "ξεσκέπαστη"

2008-07-21T09:24:00.038+02:00

Μαλλον το μυαλο μου βρίσκεται ήδη σε διακοπές, οπότε το μόνο που μπορώ επι του παρόντος να γράψω είναι να δείτε τον παρακάτω πίνακα, της ερωμένης κάποιου εκ των Μεδίκων, γνωστή Φλωρεντινή καλλονή της εποχής και μαλλον σώφρων αν κρινουμε απ΄το φίδι που "κοσμεί" τον λευκό λαιμό της, και κατά μία ερμηνεία συμβολίζει την φρόνηση.Αλλα και την αναγέννηση.Είναι "ουροβόρος" όφις.
Νομίζω πως η ομορφιά της κυρίας θα σας αποζημιώσει για τον κόπο σας να μ'επισκεφτείτε.Οταν κοιτουσα αυτον τον πίνακα ,ακουγα το τραγουδι των Foo Fighters-Let it die ,ακούστε το και φανταστείτε τη να πεθαίνει, όπως και εκανε τελικά, σε μικρή ηλικία...

auburn kate

( είναι του Ιανού(Ianuensis) κι οχι μονο του Τζουλιάνο...,PIERO di COSIMO-Portrait of Simonetta Vespucci ).

Μονομαχία στο Ελ Μεζουράντο

2008-07-14T08:58:00.051+02:00

Το να κάνω σχόλιο σωματοτύπων εν προκειμένω, θα μ' εβαζε πιθανότατα στο τσουβαλι με τους πολιτικά μη ορθούς. Γιατί; Γιατί ο πιό αυθόρμητος τρόπος να εκφράσω την απέχθειά μου θα ήταν να χρησιμοποιήσω γλώσσα που τραβάει την προσοχή στη διαφορά. Κάτι που σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει ο 'Εκο στην πολιτικώς ορθή γλώσσα, απαγορεύεται.
Οπότε, θα κάνω μια "ανώδυνη" πρόταση. Κοιτάξτε τα παρακάτω κορμιά και συγκρίνετε. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι πλουτίζουν, επιδή κάποιοι, και είναι εκατομμύρια αυτοί, δεν μπορούν για διάφορους λόγους, να έχουν το κορμί της πρώτης κυρίας. Η οποία απέχει πολύ απ΄τα ανορεξικά κορμιά-κρεμάστρες των catwalks. Την κάνει αυτό μη-κορμάρα; Νομίζω πως όχι.
Σκεφτείτε επίσης αν η δεύτερη κυρία είναι ευτυχής. Κάτι το οποίο δεν αποκλείω. Δεν ξερω αν, και πόσο, αμείφθηκε για να ποζάρει στον συγγενή(νομιζω εγγονό ) του κυρ Freud. Αυτο όμως που αλλες κορμαρες μοχθούν ν' αποκτήσουν με εξαντλητικές δίαιτες, αυτή το πέτυχε εκθέτοντας ανερυθριάστως την αλήθεια της.
Για μένα το ερώτημα, έχει ως εξής: πόση αλήθεια αντέχουμε; Μπορούμε να την κοιτάξουμε με γυμνά μάτια; (ο ήλιος καίει ιδίως το καλοκαίρι, αλλα αν τον αντικρύσουμε καταματα θα τυφλωθούμε...)

auburn Kate

( προσοχή δαγκώνει..,Hon.JOHN COLLIER-Lilith )

( προσοχή πλακώνει, LUCIEN FREUD-Benefits Supervisor sleeping )

Erection woods

2008-07-09T08:46:00.031+02:00

Οσοι πήγατε, ή θα πάτε, να έχετε την ευχή μου! Οσοι δεν πήγατε , όπως η μουρόχαβλη αφεντιά μου, χάσατε την ευκαιρία, κατά τεκμήριο, μιάς γερής δόσης ζωντάνιας κι ερωτισμού.
Ποιά botox και επεμβάσεις ανόρθωσης ; Το ελιξήριο της νεοτητας παίδες βρίσκεται κρυμμένο στην ιδιοτυπη αγία τριάδα: στοχασμός, rock, σεξ. Η' για να το πω διαφορετικά, ο μονος τρόπος για να γεφυρώσουμε τα δύο άκρα του είναι μας, το πάνω και το κάτω κεφάλι. Αφεθείτε στα ηλεκτρισμένα χάδια της μουσικής, και μετα είναι σίγουρο πως θα του/της πείτε με περίσσιο θάρρος : Do you wanna?(make love to me) . Οι Kooks ελάλησαν.

auburn kate

(εμφανίστηκε χτες, και έμαθα πως ξεσάλωσε, όπως και το οτι είναι ακομη πιο φαρδιά, μα πολύ φαρδιά, η κυρά Beth Ditto αυτοπροσώπως ).

(Δηλαδή τόοοσο φαρδιά; FERNANDO BOTERO-Desnudo sobre la hierba )

Η "δωρεά"

2008-07-02T09:02:00.043+02:00

Εκείνος μίλησε, και στόλισε το λόγο του με περιφρόνηση: "πως είναι δυνατόν να εμπιστευθείς ένα πλάσμα που ματώνει κάθε μήνα , χωρίς να πεθαίνει; "
Εκείνη του απάντησε: " γιαυτό χρυσό μου, μονο πλάσματα του φύλου μου σέρνουν μερικές φορές, την κατάρα της αιμοφιλίας, την οποία ρίχνουν άθελά τους αποκλειστικά σε πλάσματα του δικού σου φύλου. Για να συμπάσχετε ενίοτε, και να κατανοήσετε..."

[ Η φύση είναι ένθερμη οπαδός της ισότητας (όλοι, μα ΟΛΟΙ, πεθαίνουν). Πολλοί επιθυμουν να τη σκοτώσουν γιαυτή της την προτίμηση. Είναι επίσης οπαδός του μαύρου χιούμορ( σκεφτείτε τον τύπο αρσενικού γένους, ο οποίος μεμφεται την "αχρηστη" και "ανικανη" σύζυγό του, που "δεν μπορεί να του κάνει αγόρια". Αγνοώντας προφανώς, ότι το φύλο του παιδιού καθορίζεται από τον πατέρα... ]

Απολογητικό υπόμνημα: Θεωρείστε το παραπάνω ως ξεκάρφωτη έκφραση κακίας λογω της εκνευριστικής ζέστης. Δεν πολυγουστάρω το καλοκαίρι. Εξαιρείται η δυνατότητά μας λογω του καύσωνα να βουτάμε στη θαλασσα, τα παγωτά και ο ενδυματολογικός μινιμαλισμος. Για την ακρίβεια το θεωρώ κακοκαίρι! Φαίνεται;

Η γεννηθείσα έναν κρύο Μάρτη, σας ασπάζεται.

auburn Kate

(εγώ σ' έριξα στον τάφο, εγώ θα σ'αναστήσω, JOHN W.WATERHOUSE- A sick child brought into the temple of Aesculapius )

Η προσωρινή μονιμότητα

2008-06-20T10:10:00.076+02:00

Το τέχνασμα της κυρίας Πηνελόπης το θυμαστε υποθέτω. Αφού όλοι πείστηκαν πως ο πολυμήχανος, πανούργος κ.λ.π., Οδυσσέας δεν επρόκειτο να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη, πολλά αρχοντόπουλα είχαν φαγωθεί ν' "αποκατασταθούν" και ν'αποκαταστήσουν και το πορτοφόλι τους, συνάπτοντας γάμο με την Πηνελόπη. Και τι σκαρφίστηκε η κυρία εσώκλειστη, προκειμένου να γλυτώσει απ΄τα μνηστηροτσιμπούρια; Ανακοίνωσε πως θα επέλεγε το νέο σύζυγό της, και μόνο όταν θα τελείωνε την ύφανση ενός σάβανου για τον πεθερό της τον Λαέρτη(όπως παρατηρούμε, μέσα στον αυτοκαθορισμό και στην ξεγνοιασιά ήταν οι κυρίες της της εποχής ). 'Ομως ό,τι ύφαινε το πρωί, το ξήλωνε με επιμέλεια το βραδυ. Αποτέλεσμα: Τρία χρονια περασε υπο την προστασία του ράβε-ξήλωνε.
Επειδή όμως όπως όλοι γνωρίζουμε, η ζωή είναι μεγαλη σκύλα και οι άνθρωποι μεγαλα επίσης τσογλάνια, μία υπηρέτριά της, προφανώς βρίσκοντας ευκαιρία να εκδικηθεί το κοινωνικοοικονομικό της status, μαρτύρησε στα παλουκάρια, τι ακριβώς έκανε η κυρία της τα βραδια. Αποτέλεσμα δεύτερον: οι μνηστήρες προκειμένου να την αναγκάσουν να επιλέξει σύζυγο, άρχισαν τις αρμένικες επισκέψεις στο σπίτι της, από το πρωί παρακαλώ, όπου εκει έπιναν ετρωγαν και γενικώς περιδρόμιαζαν, με έξοδα βεβαιως του απόντος οικοδεσπότη.
Σκεφτείτε, αν δε σας κανει κόπο, ομοιότητες αυτης της κατάστασης , προ του καρφώματος απ΄την υπηρέτρια, με περιστατικά του βίου μας, όπου συντηρείται μια κατάσταση ΄με την καπατσοσύνη και διπλωματική ευκαμψία της μιας πλευράς, και την απύθμενη αδυναμία χαρακτήρα/απύθμενη επιθυμία/ ανάγκη/ αδιαφορία της άλλης. Πόσα " υπομονηηηηη;! ", " βρε μωρο μου σου είπα... αφού ξερεις την κατάσταση" ή εκείνο το αμίμητο "ετελείωσε! σας λέω ετελείωσε! μα τώρα.... " που ξεστόμιζε ψευδοαγανακτισμένος ο ξερακιανός βουλευτής της ελληνικής ταινίας στους επιθυμούντες διακαώς διορισμό. Τι κοινο εχουν ολες αυτές οι περιπτώσεις; Τα εξης δύο κατα τη γνώμη μου: Μπουκώνουν το στόμα του παραπονεμένου με το παστάκι του ενδιαφέροντος και της μεριμνας, και καλά, αλλα πίσω φροντίζουν με συνέπεια το οικοδόμημα της άρνησης. Αμα δε γουσταρει κάποιος κάτι και τον πολιορκούν ποικολοτρόπως, δύο τροπους έχει να πορευθει: ή να σιχτιρίσει κανονικά τον πολιορκητή, με τον γνωστο τροπο, του ρίχνει έναν κουβά καυτό λαδι απ΄τις πολεμίστρες, ή του λεει με ευγενικό τροπο το "δε μας χέζεις μωρέ κι εσύ τώρα; Ωχού! " Και πως να διαμαρτυρηθεί ο αμοιρος ο πολιορκητής με γεμάτο στόμα;
Είμαι με το μέρος των μνηστήρων, για έναν και μοναδικό λόγο, γιατι είχαν το θράσος να κοψουν τον γαμημένο κόμπο με το σπαθί, και να στριμώξουν την κυρία στη γωνία της απόφασης. Αλλο θέμα βέβαια το ότι δεν(;) είχαν δικαιωμα να το κανουν, ή ότι αυτη είχε(;) δικαίωμα ν' αρνηθεί τις κρουσεις τους. Ο θαυμασμός μου περιορίζεται μόνο στο ότι μετά το μπουγέλο της αποκάλυψης απ΄την υπηρέτρια, αντέδρασαν ακαριαία και επιθετικά. Κάτι που ισως πρεπει να κανουμε όλοι όταν νιώθουμε ελαφρώς ή βαρέως μαλάκες μερικές φορές...
Αλλα πόσοι αντέχουμε να δώσουμε γροθιά στο μαχαίρι της αναβλητικοτητας χωρίς να πεθάνουμε απο αιμορραγία; Είστε "μνηστήρες" ή "Πηνελόπες" ;

auburn Kate

( γελάει καλύτερα όποιος ξηλώνει τελευταίος, JOHN W. WATERHOUSE- Penelope and the Suitors )

Φάντασμα από mdf

2008-06-17T10:12:00.051+02:00

'Ισως να έφταιγε το κανατάκι με το κρύο γάλα που κατέβασα αργά τη νύχτα( το ζεστό γάλα είναι χαλαρωτικό ετσι δεν είναι; οχι το κρύο σαν απεσταλμένος του Αρκτικού κύκλου που ήπια εγώ). Η' να έφταιγε εκείνο το άρθρο που διαβασα σχετικά με τη μανία που τους έχει πιάσει όλους με το περιβάλλον και με τη δική μας μανία να "ξεσκίζουμε τις σάρκες μας" ( φαντάζομαι ότι η αρθρογραφος μιλουσε μεταφορικά, εννοώντας πως η σάρκα μας είναι το περιβάλλον κι εμείς φερόμαστε ως κανίβαλοι). Αλλά μήπως ήταν εκείνο το ροδοψημένο κοτοπουλάκι, που μου εσπαγε τη μύτη καθώς ψηνόταν όλο το πρωί, και τελικα το περιποιήθηκα δεόντως αργότερα, για να μάθει να μη βάζει σε πειρασμό το στομάχι μου.
Η ουσία είναι μία ( και ο μπακλαβάς γωνία, όπως αρέσκεται να λέει συχνά- πυκνά μία συγγενής μου)- πως εχτές, η ώρα 5 πρωινή, είδα έναν τρομερό εφιαλτη, ένα περίεργο και εντελώς αλλοπρόσαλο όνειρο, που ενδεχομένως να έκανε τον Dali να φάει το μουστακι του το τσιγκελωτό. Δύο πραγματα θυμάμαι μόνο: ότι ξαφνικά ενιωσα απίστευτο κρύο ,σα να με φύσαγε άνεμος απ΄τα τεσσερα σημεία κι εγώ να βρίσκομαι γυμνή στη μεση του πουθενά. Και την ώρα που αγκαλιαζα τον εαυτό μου για να προστατευθώ, σημειωτέον είχα κλειστές πόρτες, βλέπω μπροστά μου μία γιγαντιαία λευκοντυμενη μορφή σαν τον Γκάνταλφ!!!!! Σας ορκίζομαι στα βιβλία μου- η αντίδρασή μου ήταν μια στριγκλιά, αλλά φαίνεται πως δεν ήταν τόσο δυνατή, γιατί αφενός κανενας αλλος κοιμισμένος στο σπίτι δεν τρόμαξε, αφετέρου συνειδητοποίησα πως η φοβερή μορφή ήταν η ανοιχτόχρωμη ντουλάπα μου που πιάνει ολο τον τοίχο... τώρα πως μετακινήθηκε αυτο το πράγμα και ήρθε σαν επιτηρητής πανελαδικών πάνω απ΄το κρεβάτι μου, δεν γνωρίζω. Είναι το δεύτερο αλλοκοτο όνειρο που βλεπω σε δύο μέρες, μήπως να συμβουλευτώ κανέναν προηγμενο ονειροκρίτη; Δηλαδή ψυχαναλυτή; Ε, ρε γλέντια ο Φρόιντ- πως το έλεγε για τα όνειρα; Οτι αποτελουν τη βασιλική οδο για την ερμηνεία του υποσυνείδητου. Η' για να το πούμε πιό εκλαικευμένα: πως συνδέονται μία κότα ψητή με κεφαλοτύρι και πιπεριές, ένα ερωτικο απωθημένο, μια διαβολεμένη ανησυχία, ένα ποτηρι γάλα και ένα άρθρο για το περιβάλλον. (Μαλλον πρέπει να πάρω επειγόντως το χάπι μου).

auburn Kate

( τώρα αυτή η τσούπρα, από τρόμο ή από επιθυμία για τη γαιδουρόφατσά μου έχει τεζάρει; HENRY FUSELI- The Nightmare )

( ιδού και ο νυχτερινός επισκέπτης μου)

Γιουβαρλάκης, στον πίνακα!

2008-06-10T09:48:00.040+02:00

Επειδή διανύουμε εποχή με πολλά τούλια, κουάφ, μπομπονιέρες(ακόμη δεν εχω ξεκαθαρίσει αν είναι μπομπονιέρες ή μπουμπουνιέρες), ρύζια, γαμοπίλαφα και τα σχετικά, και επειδη ένα ποστ από την diva μου θύμισε μια μεγαλη απέχθειά μου, το παρακάτω είναι εξαιρετικά αφιερωμένο σε όσους ξυπνανε και κοιμουνται, για την ακρίβεια σε όσα θυλυκά ξυπνάνε και κοιμουνται με το "ΓΑΜΟΣ" αγκαλιά...
Κορίτσια, παρτε το αποφαση επιτέλους, οι άντρες είναι καλοι εραστές μονο οταν δεν συγκατοικούν μαζί μας ! Δηλώνω εκ των προτέρων οτι δεν συμφωνω απαραιτήτως με το πνεύμα του παρακάτω κειμένου. Για τον απλούστατο λόγο οτι είμαι μη παρεμβατικο ον, στο μέτρο που δεν νιώθω καταπίεση ή εισβολη στον προσωπικό μου χώρο απ΄τον άλλο. Μακριά και αγαπημενοι δηλαδή..
Οπότε, παιδακια, διαβαστε προσεκτικά και αναλογιστείτε τα του οίκου σας. Σεμνά και ταπεινά.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΥΖΥΓΩΝ
Σκοπός κατάρτισης: Να γίνει ο καταρτιζόµενος έξυπνος όσο και µια γυναίκα
Στόχος: Δραστηριοποίηση εκείνου του τµήµατος του ανδρικού εγκεφάλου, για την ύπαρξη του
οποίου οι άνδρες δεν έχουν πληροφορηθεί ακόµα.
Τα δίδακτρα του σεµιναρίου θα καθοριστούν µετά από την πιστοποίηση των
πραγµατικών αναγκών. Παρέχεται έκπτωση σε όσους συµµετέχουν σε όλα τα
µαθήµατα.
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
1. Απεξάρτηση από τη µητέρα µου (2000 ώρες)
2. Θα παραδίδω το µισθό µου στη γυναίκα µου (550 ώρες)
3. Η γυναίκα µου δεν είναι η µητέρα µου (350 ώρες)
4. Το ποδόσφαιρο είναι απλά ένα άθληµα, και ο Ρονάλντο είναι ßλάκας (500 ώρες)
ΠΟΛΥ ΧΡΗΣΙΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
• δεν ζηλεύω το παιδί µου (50 ώρες)
• δεν συµπεριφέροµαι στους φίλους της γυναίκας µου σαν γαϊδούρι (πάνω από 500 ώρες)
• Πώς να χαλαρώνουµε χωρίς να φανούµε τεµπέληδες (300 ώρες)
• Πώς θα καταπολεµήσουµε το σύνδροµο του τηλεχειριστηρίου (550 ώρες)
• Δεν κατουράω έξω από τη λεκάνη (100 ώρες εξάσκηση µε ßιντεογυρίσµατα)
• Πώς θα ικανοποιήσω τη γυναίκα µου πριν εκείνη αρχίσει να
προσποιείται (πάνω από 1500 ώρες)
o Τα παπούτσια δεν πάνε ποτέ µόνα τους στην ντουλάπα (800 ώρες)
o Πώς δεν θα χαθούµε στο δρόµο µέχρι το καλάθι των απλύτων (50 ώρες)
o Πώς να επιζήσουµε από το συνάχι χωρίς το φόßο του θανάτου (200 ώρες)
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ
Τεχνική χώνεψης κατά το πλύσιµο των πιάτων
Τεχνική αποµνηµόνευσης των ηµερών που περνάει ο σκουπιδιάρης
Κουζίνα για αρχάριους: οικιακές συσκευές: ΟΝ ανοίγουν, OFF κλείνουν.
Κουζίνα για προχωρηµένους: η πρώτη σούπα µου από σκόνη πριν
σωθεί όλο το νερό στην κατσαρόλα.
Οι κίνδυνοι που σε παραµονεύουν γεµίζοντας την παγoθήκη µε νερό
(επίδειξη µε σλάιντ).
Σελίδα 1 από 2
ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΥΖΥΓΩΝ
Η νεότερη επιστηµονική ανακάλυψη: το µαγείρεµα και το κατέßασµα των
σκουπιδιών στον κάδο δεν προκαλούν ανικανότητα (εργαστηριακή
άσκηση).
Το άνοιγµα του καλύµµατος της τουαλέτας χωρίς θόρυßο
(ßιντεοσυνεργασία µε το πανεπιστήµιο του Χάρßαρντ).
Γιατί δεν είναι απαραίτητο το σήκωµα του σκεπάσµατος στο κρεßάτι
αφού απαλλαγήκαµε από τα αέριά µας; (οµαδική άσκηση).
Βασικές διαφορές ανάµεσα στο καλάθι των άπλυτων και του πατώµατος
(µουσικοθεραπευτική εργαστηριακή άσκηση).
Το πέταγµα του φλιτζανιού του πρωινού καφέ στο νεροχύτη (άσκηση
υπό την επίßλεψη του Ντέιßιντ Κόπερφιλντ).
Υπερßατική επικοινωνία: εγκεφαλικές ασκήσεις για την περίπτωση που
µας πουν ότι κάτι ßρίσκεται στο συρτάρι της ντουλάπας, να µην χρειαστεί
να ρωτήσουµε σε ποιο συρτάρι ποιανής ντουλάπας.
ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ: λόγω της δυσκολίας και της
πολυπλοκότητας των θεµάτων µπορείτε να περιοριστείτε σε δύο µόνον
ασκήσεις.
Το σίδερο: η µυστηριώδης διαδροµή των ρούχων από το
πλυντήριο µέχρι την ντουλάπα.
Ο ηλεκτρισµός και εγώ: τα οικονοµικά προτερήµατα της κλήσης
του ηλεκτρολόγου σε περιπτώσεις ßλάßης (ακόµα και στις πιο
απλές!).
Για ποιο λόγο δεν αποτελεί κακούργηµα να προσφέρεις
λουλούδια στη γυναίκα σου µετά το γάµο;
Το χαρτί τουαλέτας: Το χαρτί τουαλέτας άραγε γεννήθηκε µέσα
στη θήκη δίπλα στην τουαλέτα;
Ακόµα κι ένας άντρας οδηγός που χάθηκε στο δρόµο µπορεί να
ζητήσει πληροφορίες από τους περαστικούς χωρίς να φανεί
ανίκανος.
Είδη καθαρισµού: συµßουλές για την χρήση και τη δοσολογία µε
στόχο την αποφυγή ανήκεστων ßλαßών.
Το πλυντήριο: αυτός ο µεγάλος άγνωστος.
Ποίες γενετικές καταßολές εµποδίζουν τους άντρες να ßλέπουν
µια γυναίκα να παρκάρει χωρίς να δώσουν εντολές και χωρίς να
κάνουν παρατηρήσεις

(το πράσινο χρωματάκι δεν επιλέχθηκε τυχαίως. Ως γνωστόν, ο βιότοπος των συζύγων είναι ο καναπές, όπου φυτρώνουν κανονικά. Οπότε δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσουν αιτήματα του τύπου: " ρε μωρό μου, φέρε κανα δυό κασόνια με μπύρες, να ποτιστουμε".. Πολύ θα ήθελα να είμαι αόρατη και να εισβαλλω στα σπίτια ζευγαριών ,αυτες τις Euroημέρες, για να ακούσω τις αντιδράσεις των αντρών όταν η ατυχής συμβία τα πάρει στο κράνος και απαντήσει στον εραστή της μπάλας: " κουλαμάρα εχεις μωρό μου; Δεν μπορεις να σηκωθεις να τα πάρεις μόνος σου; Ελα, στράτα-στρατούλα!")

auburn Kate

(όχι να το παινευτώ, αλλά εχω και γαμώ τα γενεαλογικά δέντρα ετσι;Ολόκληρο ποδάρι στραμπούληξα για να το ανέβω,WILLIAM HOGARTH-The Marriage Contract )

Τα ωραία γονίδια

2008-06-04T10:24:00.040+02:00

Επειδή κατι ακουσα τις προάλλες, προχθες συγκεκριμένα, σχετικά με μία έρευνα( ιδου σε τι μαλακίες απορροφώνται τα κονδύλια κυρίες και κύριοι) για τον "παραδοσιακό άντρα" (εδώ θα μου επιτρέψετε να εκδηλώσω την αλλεργία μου) ο οποιος εχει τα εξης χαρακτηριστικά: είναι πολλα βαρύς (μεγάλε ποσα κιλα ζυγίζεις;), δεν χρησιμοποιεί καλλυντικά παρά μόνο αφρο ξυρίσματος( ο άνθρωπος του Κρο Μανιόν στο κρεβάτι σας), δεν ανεχεται τις γυναικες που μιλανε για "αντρικά " σπορ( ίσα μωρη που εμαθες και το φάουλ να ούμε), δεν πατάει στη κουζίνα( προφανως πατάει μόνο για να πιει νερό αλλα είναι τοσο αχρηστος "τουρίστας" που μεχρι να βρει τα ποτήρiα εχει πεθάνει απ΄τη δίψα) και γενικά είναι retrosexual( ο κτηνάνθρωπας έχει και τίτλο κυρίες και κύριοι) και επειδη μου αναβουν τα λαμπάκια επικίνδυνα , λεω να σας προσφερω μία οπτική αντιπαράθεση μεταξυ του άντρα του πολλά βαρύ και του άντρα νέας κοπής. Κατά μαχητον τεκμηριον τουλάχιστον. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν επικαλούμαι τους συγκεκριμένους ως αντιπροσωπευτικα παραδείγματα επειδη ακριβως δεν τους γνωρίζω προσωπικά, αλλα ως παραδειγματα προσωπικής απαρέσκειας και άκρατης ευαρέσκειας .-:)))))
Εχουμε λοιπόν το ένα αγοράκι και το άλλο αγοράκι . Και στο Θεό σας, όποιος κι αν είναι αυτος, δεν μ' ενδιαφέρει, δεν θα προτιμούσατε τον δεύτερο;
Είναι βεβαιως οι κύριοι Αμπτουλάχ Οτσαλάν και Ορφέας(ααααααχχχχχ) Αυγουστίδης.
Εύχομαι να υγιαίνετε.

auburn kate

UPDATE: αν θέλετε μία καλη δόση γέλιου μπείτε εδώ . Κανονικό περιβόλι!

Η φαγούρα

2008-05-30T08:56:00.064+02:00

Σημείωση: Την "επιστολή" που θα διαβάσετε , ελπίζω δηλαδή γιατι είναι και κομματάκι εκτενής, μου την έστειλε μία φίλη με mail. Και όπως διεπίστωσα, την πήραν(την επιστολή) ουκ ολίγοι. Αυτό από μόνο του μ' έκανε να υποψιαστώ πως δεν πρόκειται για αληθινή επιστολή εξ ου και τα εισαγωγικά που εβαλα πιό πάνω. Ποιός είναι τόσο μαλάκας να βγάλει το...κλινικό του δράμα στο διαδίκτυο; Η να το εμπιστευθεί σε κάποιο αρκετά κουτσομπόλη ώστε να το κάνει ευρέως γνωστό;
Πάντως αυτή η υποψία δεν μειώνει το δυνητικό ή ήδη υπαρκτό "προφίλ" ερωμένης που σκιαγραφεί το κείμενο. Η' να πω καλύτερα συζύγου; 'Οταν το διαβάσετε θα καταλάβετε τι εννοώ. θα πω μόνο το εξής: κάτι τέτοιες/οι ξεκαύλωτες/οι , σπαστικές/οί σύντροφοι, δίνουν νομιζω επιχειρήματα στο παραπονεμένο έτερον ήμισυ για να τους φορέσει πολλά περιποιημένα κέρατα στην κεφάλα τους. Το αν αυτά τα επιχειρήματα είναι και ακλονητα είναι συζητήσιμο βέβαια...
Εύχομαι να το απολαύσετε και καλού-κακού να κάθεστε. Το στομάχι σας ίσως δεινοπαθήσει απ΄τα γέλια. Η ορθογραφία και σύνταξη δική του!

ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΡΑΠΟΝΗΜΕΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ (ΚΥΠΡΙΟΥ)
ΓΙΑ ΤΕΣ ΣΥΖΥΓΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
Προς γεναίκαν!
Τον χρόνον που επέρασεν, επάσκησα να κάμω μιτά (ΜΑΖΙ) σου την δουλειάν 365 φορές. Εκατάφερα 18! Δηλαδή πάνω-κάτω μιάν κάθε είκοσι μέρες!
Τες 347 εν τα εκατάφερα επειδή:
. 45 φορές ήσουν ποσταμένη (ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ) (παντές τζι είπα σου να τσαππίσεις) (ΛΕΣ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΝΑ ΣΚΑΛΙΣΕΙΣ)
. 39 φορές δεν είσιες διάθεση
. 37 φορές ήσουν «πιασμένη»
. 35 φορές είσιες στενοχώρια
. 24 φορές επόνες την τζιεφαλήν σου
. 23 φορές επύρωνες (ΖΕΣΤΑΙΝΟΣΟΥΝ) (εβάλαμεν σου τζιαι έαρκοντίσιον!)
. 19 φορές είπες ότι ενύσταζες
. 18 φορές έπρεπεν να σηκωστείς πρωϊν
. 10 φορές τα σεντόνια ήταν καθαρά τζι έν έθελες να ξιμαρίσουν (ΛΕΡΩΘΟΥΝ)
. 9 φορές εφοάσουν ότι εν να μας ακούσει η μάνα σου
(ζεί τρία φλάτ που κάτω μας)
. 8 φορές εφοάσουν αμπα τζι ακούση μας ο γείτονας
. 5 φορές εφοάσουν αμπα τζιαι ξυπνήσουμεν το μωρό
. 5 φορές ήσουν αναστατωμένη γιατί ο Γιάγκος απάτησεν την Βίρνα!
. 5 φορές έκαμες πως εν άκουσες
. 5 φορές εν έθελες να χαλάσεις το μαλλί σου που ήτουν του κομμωτηρίου
. 5 φορές έκρουσες που τον ήλιον τζι επόνες την ράσσιην (ΠΛΑΤΗ) σου
. 4 φορές εδκιάβαζες ''Αρλεκιν'' τζι έβαλες τα κλάματα
. 16 φορές είπες μου ''Μα σήμερα;''
. 14 φορές είπες μου ''Μα τωρά;''
. 12 φορές είπες μου ''Μα πάλαι;''

Τες 18 φορές που εδέχτηκες, η δουλειά εν ήτουν ''σόϊν'', γιατί:
. 1 φοράν εφοήθηκα πως εχτύπησα σε γιατί άκουσά σε τζιαι εκούγκας (ΕΣΚΟΥΖΕΣ)
. 2 φορές εδιάκοψες για να λιμάρεις το νύσιην του ποδκιού σου που
Εκοράκαν («ΚΟΛΛΟΥΣΕ-ΑΚΟΥΜΠΟΥΣΕ-ΤΡΙΒΟΤΑΝΕ») πάς το σεντόνιν.
. 3 φορές εσκέφτηκα να σε ξυπνήσω να σου πώ.. ετέλειωσα!!
. 3 φορές είδες ραϊσματα (ΡΑΓΙΣΜΑΤΑ) πάνω στο ταβάνιν τζι αθυμήθηκες πως θέλει βάψιμον
. 4 φορές εκόλλησες πας την καρκόλαν (ΚΡΕΒΒΑΤΙ) τζι εν ετάρασσες (ΚΟΥΝΙΟΣΟΥΝ)
. 5 φορές είπες μου ''Χάτε τέλειωνε'' τζιε είσες παράπονον που μετά εν
είχα όρεξην να συνεχίσω.

Τωρά ρωτώ σε..
ΕΝΝΑ ΦΤΑΙΩ ΕΓΙΩ ΑΝ ΠΑΩ ΜΕ ΡΟΥΜΑΝΕΣ;;;;;

auburn kate

( o πιό ντεκαβλέ θεσμός: γάμος, JAN van EYCK- The Arnolfini Portrait )

Morphine Child (2)

2008-05-19T09:00:00.015+02:00

Πρόλογος: Το πρώτο μερος της ιστορίας εκτίθεται εδώ. Μπορείτε αν θέλετε ν'ακολουθήσετε τη συμβατική σειρά αναγνωσης, ή να μπερδέψετε/εκπλήξετε τον εγκέφαλό σας, ξεκινώντας ανάποδα.

(...)Ένιωθε πως κάνει ανεπίτρεπτη παραχώρηση στο χάος.Γιαυτό έφευγε.

'Ηταν μία βιβλιοθήκη με τακτοποιημένα τα βιβλία της στα ράφια, τους υπαλλήλους να δείχνουν το δέοντα σεβασμό στο πνεύμα, και τους αναγνώστες σιωπηλά βυθισμένους στις θέσεις τους. Και ξαφνικά άνοιγε η μεγάλη είσοδος διάπλατα, κι ένα τσούρμο θορυβώδεις έσπαζαν το νήμα της ησυχίας. Αυτό ήταν εκείνη- το τσούρμο του θορύβου και της αναταραχής. 'Ομως τη λατρευε. 'Οταν συζητούσαν , ήταν σχεδόν ευτυχισμένος. Δεν αγγίζονταν ιδιαίτερα τότε, κάθονταν κοντά και ίσως κάποιες στιγμές τα χέρια τους ακουμπούσαν πανω στην εξαψη της ανταλλαγής επιχειρημάτων. Τότε, ενιωθε μαζί της ασφαλής. Ντυμένος, κι εκείνη το ίδιο, με τα ωραία τους ρούχα, καθαροί, με τα λεφτά τους, και τις ιδέες τους καλά οργανωμένες στα κεφάλια τους. Τα μικρά, ανόητα, υπερφίαλα κεφάλια τους.

Η' μήπως πρέπει οι χαρακτηρισμοί ν'αφορούν μόνο τον Ραλφ; Μισούσε τον εαυτό του που τη χρειαζόταν τόσο. 'Εκαναν έρωτα,πιό σωστά έκανε έρωτα σα να επιτελούσε ένα έργο με λυσσασμένη μεθοδικότητα. Η ιερή αποστολή με κωδικό όνομα Ηδονή, έπρεπε να έρθει σε πέρας. Ακόμη και το πάθος του μερικές φορές ειχε κάτι το υπερβολικά άγριο. Ήταν αντιγραφή λες, όσων συνευρέσεων είχε δει στο σινεμά. Στην πραγματικότητα, αν γινόταν, θ'απέφευγε τη συνουσία. 'Οχι από θρησκευτικό φανατισμό, αλλά από διανοητικό. Τόσο μπέρδεμα μέσα κι έξω απ΄το σώμα του ήταν αβάσταχτο. "Τότε γιατί γαμιέσαι μαζί της ρε μαλάκα;" ρώτησε ο αυθάδης εαυτός του.Ας πουμε, ήταν αμφίθυμος.Την αγαπούσε αλλα δεν ήθελε να ρουφήξει το μυαλό του η κινούμενη άμμος της αγάπης του. 'Ηθελε να χάνεται μέσα της αλλά παράλληλα να βλέπει αποστασιοποιημένος την πράξη. Σα να γράφεις, και ταυτόχρονα να παρατηρείς τον εαυτό σου που γράφει. Αλλά για πόσο μπορείς να είσαι ταυτόχρονα παρατηρητής και συμμετέχων;

Φοβόταν τη αταξία και την υπονόμευση των ιδεών του. Φοβόταν-αυτή ήταν η σωστή λέξη. Οδηγούσε και απ' την ένταση της σκέψης του έσφιγγε παραπάνω το τιμονι.Τι περίεργο- δεν ανησυχούσε μήπως η αφηρημάδα του προκαλέσει ατύχημα.

Μόλις έφτασε σπίτι, ξεκλέιδωσε βιαστικά και μπήκε μέσα ανακουφισμένος. 'Αφησε έξω μία υπέροχη λιακάδα. Βγήκε στη βεράντα του και χάζεψε τη θαλασσα πέρα στο βάθος. "Δεν είναι καιρός για μαγκούφηδες αυτός, θέλω να' ρθει εδώ τώρα, να την πάρω αγκαλιά και ν'αράξουμε στη βεράντα ". (Και να' χεις εσύ το πάνω χέρι ως συνήθως έτσι βρωμοεγωίσταρε;) αντιμίλησε πάλι ο αυθάδης.

Ξαφνικά μπήκε μέσα τρέχοντας και κατευθύνθηκε προς την έξοδο. Κάτι είχε πάρει το μάτι του πριν αλλά δεν ήταν και πολύ σίγουρος. 'Ανοιξε την πόρτα και είδε ένα μακρόστενο πακέτο να τον περιμένει. Δεν είχε αποστολέα, μόνο τη δική του διεύθυνση τυπωμένη με τ' όνομά του. Το στριφογύρισε για λίγο μήπως και βρει κάποια ένδειξη αλλα ακόμη κι η σφραγίδα του ταχυδρομείου ήταν δυσδιάκριτη. Κι αν ήταν δώρο κανενός παράφρονα; Θυμήθηκε το Seven του Φίντσερ, και το "δώρο" του Τζων Ντο, στον νεαρό, ευτυχή διώκτη του. Ανατρίχιασε. Αποφάσισε να τ'ανοίξει εκει στο κατώφλι του. Για παν ενδεχομενο.

Πίσω απ΄το περιτύλιγμα ανακάλυψε ένα κουτί που έκρυβε μέσα του ένα βιβλιο, μια κασσέτα και ένα χειρόγραφο σημείωμα.

Μπήκε στο σπίτι του ανακουφισμένα περίεργος. 'Εβαλε την κασσέτα στο κασετόφωνο και πάτησε play.Μόνο δύο τραγούδια περιείχε. Το inside των Stiltskin πλημμυρισε το χώρο. Πονηρό κομμάτι- ξεκινάει με ένα χορωδιακό και μετά εισβάλλουν ασυγκράτητες οι ηλεκτρικές κιθάρες. 'Ακουγε ταραγμένος και περιεργαζόταν το βιβλίο. Το γνώριζε. 'Ηταν το "Στην Ακτή" του 'Ιαν ΜακΓιούαν. Τελικά ήξερε και τον αποστολέα- βεβαιώθηκε απ΄τον γραφικό χαρακτήρα του σημειώματος: "το κερί επειδή καίγεται φωτίζει. Σκοπεύεις να ζήσεις εσαεί στο σκοτάδι προκειμένου να σώσεις το κερί;

J. "

Γλύστρισε συγκινημένος στο πάτωμα. Το street spirit των Radiohead έγδερνε τώρα το μέσα του.

Σηκώθηκε απότομα, και πήγε στη κουζίνα. Άρχισε να σπάζει τα ποτήρια του ένα- ένα. 'Ολα.Σε λιγα λεπτά το πάτωμα είχε γεμισει θρύψαλλα.

Επίλογος: Το τέλος της ιστορίας το δίνει η Weirdo .

Eυχαριστώ τον UnderControl για την εμπιστοσύνη...

auburn kate

(photo credit: Bent by Nicosalpha )

Το σπειροειδές αίσθημα

2008-05-07T10:25:00.056+02:00

Ας πούμε οτι σκεφτομαι δυνατά και ακούει ένας με πολύ ισχυρή ακοή τη σκέψη μου. Ας πούμε οτι υπαρχει η δυνατότητα, αυτο που θα γραφτει εδώ, τώρα, να φτάσει στον υπολογιστή του προσώπου που σκέφτομαι. Θ'ανοιξει το μηχανηματάκι, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα εχει κολλήσει, θα πληκτρολογήσει τη δ/νσή μου, την οποία κατά πάσα πιθανοτητα δεν θυμαται , επειδη "ξέρεις πως γίνεται το μυαλό μου με τη δουλειά; Μπουρδέλο", και θα διαβάσει αυτο το γελοίο κείμενο μέχρι να μιλήσουμε και να του πω προφορικά αυτό που γέννησα και σκότωσα 5 φορές χτες βραδυ, ακούγοντας την τραγουδαρα που θα δειτε παρακάτω. Νιώθοντας αμέσως και βαθιά τη δική μου επιθυμία. Σαν δική του.Χαρακτηριστικο της σπείρας ειναι οτι δεν κλείνει ο κύκλος που δημιουργεί, αλλα συνεχίζεται και ανελίσσεται αέναα. Σου δημιουργει μία προσδοκία αλλα ταυτόχρονα ανοιγει και μία πληγή μέσα σου.
Επειδή δεν ολοκληρώνεται ο κύκλος, επειδή αφήνει ανοιχτή τροπον τινά την πόρτα στο αόριστο. Τι θα κανει αυτο το σχήμα; θα βρει την άκρη του, ή θα διαλυθεί και θα παρασύρει στο χαμό ολα τ'αδερφακια του;
( 'οχι, δεν έχω πάρει τίποτα , μην ανησυχείτε. Απλώς σκεφτόμουν το τραγουδι και το τι ακριβως μου προκαλεί οταν το ακούω- μία αφορητη θλίψη και μια λαχτάρα. Δεν είναι κωμικοτραγικο να σου λείπει ένας άνθρωπος ακόμη και εν τη παρουσία του; Πως το ελεγε η Μάρω Βαμβουνάκη; "Σαν οργασμός που δεν ολοκληρώνεται ποτέ "...
Η ρίζα της επιθυμίας και της απόγνωσης είναι το σταγονιδόν δόσιμο.)
Δεν έχω να πω τίποτ' άλλο. Αν δεν χάσατε όλα τα μαλλιά σας ή την υπομονή σας μέχρι εδώ ακούστε το τραγούδι, και ορίστε και οι στίχοι του.Μαχαίρι αμφίστομο.

Και αν πραγματοποιηθούν οι πόθοι σας και νιώσετε βασιλιάδες ακούστε και αυτό. Είναι τελειο να σκαρφαλώνεις το βουνο και να καταφέρνεις να φτάσεις στην κορυφή. Πρόσεχε μόνο, όσο πιό ψηλά ανεβαινεις, τοσο πιό αναπόφευκτα ματαιώνεσαι( κατά Δημουλά).

auburn kate

[mercy, mercy me... JOHN WILLIAM WATERHOUSE-La Belle Dame sans Merci(study) ]

Στο ύψος μου;

2008-05-05T10:02:00.007+02:00

Την πρωτοείδα μία βδομάδα πριν. 'Εκοβε βόλτες στη βεράντα της, γινόταν ευέξαπτη με τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Ξελαιμιάστηκα προσπαθώντας να τη δω ολόκληρη. Τελικά τα κατάφερα- συναντηθηκαμε στα σκαλοπάτια της πολυκατοικίας, ταράχτηκα μόλις την αντίκρυσα. Μου φαίνεται κι αυτή κάτι έπαθε. 'Ηρθε κοντά μου προς στιγμήν αλλά ο δικος της την τράβηξε βιαστικός. Είμαι τρελός γιαυτήν. Κάθε πρωί ξυπνάω τη δικιά μου πηγαίνοντάς της το λουρί μου, ελπίζοντας πως θα συγκινηθεί και θα βγούμε κι εμείς για κατούρημα.
'Εχω παρατηρήσει πως μόλις αρχίσει το κελάιδισμα στο δέντρο απέναντι απ΄την πολυκατοικία μας, μία εξώπορτα βροντάει στον κάτω όροφο, κι ακούγεται πάντα η ίδια φωνή:
" ήρεμα, ήρεμα σου λέω! θα με σκοτώσεις ρε παιδί μου! "

Αχ! τρελαίνομαι για ορμητικά θηλυκά. Τρέμω σύγκορμος- δεν ξερω πως με βλέπει, αλλά εγώ νιώθω γίγαντας. Η δικιά μου πολλές φορές τα βράδια, με σηκώνει στα δύο πόδια και αρχιζουμε τους χορούς. " 'Αντράκλά μου εσύ" μου φωνάζει και λύνεται στα γέλια. Εγώ ντρέπομαι και λουφάζω κάτω απ΄το μεγάλο τραπέζι. Κλείνω τα μάτια κι ονειρεύομαι. 'Οπως τώρα. Σήμερα είχαμε την πρώτη μας στενότατη επαφή. Μόλις κοιταχτήκαμε , αρχίσαμε τις αναγνωριστικες κινήσεις και ένιωσα έναν όγκο ν'απλώνεται ανάμεσα στα σκέλια μου. Μου' χε στηθεί μπρούμυτα πάνω στα πλακάκια της βεράντας , έτοιμη για όλα. Η δικιά μου ήταν μέσα, συζητούσε με τ'αφεντικο της για κάτι λογιστικά. Οπότε βρηκα ευκαιρία και της χύμηξα. Αδύνατον να την καβαλήσω- πήδαγα, ξαναπήδαγα, εκείνη γρύλλιζε, ειχαμε γίνει κι οι δύο μούσκεμα αλλά τίποτα. Είμαι φουρκισμένος, τη θέλω σαν τρελός. 'Εχω διαλύσει όλα τα ρουχα της δικιάς μου- απηύδησε.
Με πήγε σ' έναν τύπο λευκοντυμένο με απαλά χέρια , που συνέχεια με χάιδευε στο κεφάλι και έλεγε : " ωραία, ολα μιά χαρά είναι αλλά έχει έρθει ο καιρός του κυρία μου, γιαυτο έχει λυσσάξει έτσι. Χρειάζεται εκτόνωση. Δεν του αγοράζετε καμιά κούκλα; "
" Κούκλα;!!! Εννοείτε λούτρινο; Μα αυτός έχει τρέλα με τη σκύλα του κάτω ορόφου γιατρέ μου, τί να τον κάνω;"
.............

Είμαι ευτυχισμενος, δεν είμαι πιά μόνος. Μιά χνουδωτή μπαλίτσα κοιμάται μαζί μου. Την έχω κάνει ντέφι. Ούτε μου γαυγίζει, ούτε προσπαθεί να με δαγκώσει. Την έχω πάντα μαζί μου. Την τραβολογάω ακόμη και στη βόλτα. 'Οποτε θέλω, βουρ στον πατσά.
Αλλά εδώ και μέρες, κάτι άλλαξε. Δεν την ξέρω αυτη την περίεργη που μου μοστράρισε η δικιά μου. Εμένα η σκυλίτσα μου μύριζε από μένα, την ήξερα όπως τ'αχαμνά μου και ξαφνικά την κατάπιε το τέρας που πίνει νερό και φτύνει μπουρμπουλήθρες. Τούτη δω είναι άλλη- μυρίζει κάτι άγνωστο και δηλητηριώδες, κι ας έχει φρουτένια ευωδια πάνω , πάνω... Δε μ' αρέσει. Σημασία δεν της δίνω. Αν μου τη βαρέσει που κάθεται και με κοιτάζει ασάλευτη με μάτια κάρβουνα, τη σέρνω απ΄το αυτί της χωρίς πολλά πολλά. Τη φοβάμαι λιγο. Τις νύχτες φεύγω απ΄το καλάθι μου και ψάχνω τα ρούχα της δικιάς μου. Η' προσπαθώ ν'ανέβω στο κρεβάτι της αλλά θυμάμαι τις αποτυχημένες προσπαθειες να καβαλήσω τη μελαψή μου σουλτάνα και γίνομαι ένα ξάγρυπνο ράκος. Αυτή θέλω , όχι λούτρινες αηδίες.
Τώρα κιόλας , θα πείσω τη δικιά μου να επισκεφτούμε το λογιστή. 'Ακουσα γάβγισμα πριν, άρα η αγάπη μου είναι κάτω. Λες να' χει κι αυτή ανησυχίες σαν εμένα; Λες να με σκέφτεται; Ααααχ, όλοι οι ερωτευμένοι στην ίδια κολαση είμαστε συγκάτοικοι.
Πρέπει να ξανατολμήσω σήμερα. Ενώ η δικιά μου θα μιλάει με τον ξερακιανό αριθμολάγνο, εγώ θα εισβάλλω στον Παράδεισο... ελπίζω δηλαδή.

Με λένε Εκτορα. Είμαι ένα τσιουάουα ερωτοχτυπημένο με το λυκόσκυλο του δεύτερου ορόφου. Μήπως σας βρίσκεται κανένας βατήρας;

auburn Kate

( άλλες εποχές, άλλες ορμές; JACOPO PONTORMO- Lady in a Red Dress )

Αντιοβελίας

2008-05-02T09:03:00.085+02:00

Δεν ξέρω ποσοι από σας βυθίσατε τους κυνόδοντες σε δύστυχα αμνοερίφια, πόσοι απείχατε επιδεικτικά (ενθυμούμενοι ίσως το ποίημα της Δημουλά "Πάσχα στο φούρνο" ) και πόσοι επιστρέψατε αγνώριστοι φυσιογνωμικά λόγω της κρεο-τσουρεκο-αυγο-κοκορετσοκατάνυξης! Η σχέση μου με τ'αγαθιάρικα τετράποδα είναι εντελώς περιστασιακή και ορισμένου χρόνου. Μονοήμερη, άντε το πολύ διήμερη. 'Ενα περίεργο πράγμα- το κρέας του κατσικιού ή του αρνιού, το αντέχω μόνο ανήμερα του Πάσχα. Εάν μου το προσφέρουν άλλη μέρα, απαντώ με μία σειρά από γκριμάτσες αηδίας και βογκητών. Τα τελευταία χρόνια, λόγω ας πούμε ειδικών προσωπικών συνθηκών, τρώω ψητό κατσίκι μαγειρεμένο ήδη απ΄την Μ.Τετάρτη(!!!) και ασφυκτιώ απ΄τη δυσωδία της μαγειρίτσας μία βδομάδα μετά το Πάσχα. Μη ρωτήσετε γιατί , θα με φέρετε σε πάρα πολύ δύσκολη θέση -:))))))
Δεν ξέρω γιατί αυτό το Πάσχα, μου είχε κολλήσει μία τραγουδάρα των ARCTIC MONKEYS το fluorescent adolescent . Μάλλον για τον ίδιο λόγο που όταν, τις σπάνιες φορές, επισκεφτώ εκκλησία, το μυαλό μου σαν από αντιδραστικό αυτοματισμό, σκέφτεται μονο το σεξ...
'Εχω την ατυχία να χωρίζουν μόλις 10 βήματα το σπίτι μου απ΄την εκκλησία της περιοχής μου. Τη Μεγάλη Βδομάδα είχα την ευκαιρία να καταλάβω πολύ καλά σε τι κατάσταση βρίσκεται η ακοή μου, καθώς και το τι σημαίνει μεθοδικο σπάσιμο νεύρων- αφου το τρισκατάρατο ηλεκτρικό σύστημα κωδωνοκρουσίας είναι διαρκές, οξύ και ισχυρό. Σιγά μη χτυπήσει ο παπάς την καμπάνα με τα γηραλέα χέρια του. Α! όλα κι όλα, η τεχνολογία είναι του διαβόλου, αλλα σε εξαιρετικές περιπτώσεις υποκύπτουμε σεμνά και ταπεινά.
Προτείνω ν' ακούσετε το προαναφερόμενο τραγούδιον. Φανταστείτε έναν άνθρωπο νέο, υγιή που ξεχειλίζει απο ενέργεια και σεξουαλικότητα. Και λάμπει. να είστε βέβαιοι πως τα νιάτα λάμπουν με τρόπο άκρως οδυνηρό για κάποιους.
Για μένα η παραδοσιακή Ανάσταση δε σημαίνει και πολλά. 'Ισως τίποτα. 'Αλλωστε Πάσχα ήταν όταν πέθανε ένα πολυαγαπημένο μου πρόσωπο, είμαι και ιδιοσυγκρασιακώς "μαύρη" , οπότε η Ανάσταση μόνο χαζοχαρούμενη διάθεση δεν μου δημιουργεί, πλέον. Α! έχω φάει κατακούτελα και ευμεγέθη χαλίκια από βαρελότο που έσκασε δίπλα μου.
Οπότε προτείνω μία εναλλακτική Ανάσταση. Αυτή του εκλογικευμένου θυμικού. Είμαι πεπεισμένη πως με τέτοιες κομματάρες, ισχύει αυτό που έγραψε ο Καρλ Μπύχνερ: " Μπορεί να ξεχάσουν αυτά που τους είπες, δεν θα ξεχάσουν αυτά που τους έκανες να αισθανθούν".
Touche.

auburn kate

[ τα μπριζολίδια, WILLIAM HOLMAN HUNT-Our English Coasts(strayed sheep)
και το απόβλητο που γλύτωσε, WILLIAM HOLMUN HUNT- The scapegoat ]

Μαρμελάδα...

2008-04-18T09:28:00.049+02:00

Τα βλεπουμε νυχθημερόν. Ενίοτε και στον ύπνο μας. Σ όλα τα μεγέθη και χρώματα. Την λεγόμενη Μεγάλη Βδομάδα, θα θυμηθούμε πόσα ακριβώς υπάρχουν στην Αττική. Ιδιότυποι προσκυνητές, θα "ψέλνουμε" όλοι μαζί ένα βλασφημο τροπάριο που κανένας θεός δεν θα ήθελε ν' ακούσει. Τα καταραμένα αγαπημένα αυτοκίνητα. Λίγα πράγματα με κάνουν έξαλλη- ένα απ'αυτά είναι η αναθεματισμένη κυκλοφοριακή συμφόρηση. Καλά και περίκαλα το λένε οι Αγγλοαμερικάνοι: traffic jam. Αυτό είμαστε- βύσσινα πατημένα μεσα στο αστικό σιρόπι άνευ ζάχαρης. Αναρωτιέμαι ποιό τεράστιο βουλιμικό και αθέατο ον, θα μας καταβροχθίσει.
Εν πάσει περιπτώσει, είμαι "λοξός" άνθρωπος κατά διαπιστώσεις τρίτων, και ως τέτοιος έχω βρει 2 κολπάκια που με σώζουν απ΄τη μετάβαση στο αστυνομικό τμήμα, συνοδεία κατηγοριών για κατά συρροή ανθρωποκτονίες... δυνατή μουσική στ'αυτιά μου, τώρα ροκ, παλιότερα μόνο κλασσική, και στροφή των οφθαλμών στην πινακοθήκη της μνήμης.
Εκεί βρίσκω αυτο που θ'απολαύσετε παρακάτω, και το οποίο με βοηθαέι νάντιμετωπίσω αυτό το χτικιο που λέγεται πήξιμο-στο-δρόμο-κανονική παρελαση.
Πέστε μου ,δεν σας θυμίζει κάτι από αυτό που βιώνουμε κάθε μέρα στη άσφαλτο; Με ασυναγώνιστη ομορφιά όμως. Και τι δε θα'δινα να το έβλεπα στις πραγματικές, γιγαντιαιες, διαστάσεις του. Το πιό αποτελεσματικό φάρμακο βρίσκεται μέσα στο κρανίο μας.
'Οταν διατίθεται στην αγορά, έχει και την παρακάτω μορφή.

auburn kate
( μποτιλιαρισμένοι των αιώνων, ενωθείτε! ΒΕΝΟΖΖΟ GOZZOLI- Procession of the Magi )

Σιγαστήρας

2008-04-14T10:23:00.053+02:00

Επειδή πολλή παρλαπίπα εχει πέσει στο " μικρό ελληνικο χωριό" , το οποίο απειλουν οι μοχθηροί σχιστομάτηδες(;), ή καποιος άλλος σκοτεινός εχθρός τον οποίο ακομη δεν γνωρίσουμε αλλα θα εφεύρουμε , αν χρειαστεί, εντός των επόμενων ημερών;
Γνωρίζετε υποθέτω, ποιο μπορει να είναι το επόμενο μεγάλο σκάνδαλο με απόχρωση αναβολική, έτσι; Οτι και το Εuro το πήραμε ντοπαρισμένοι !!!!!!!!!!!!
ΔΕΝ ΥΠΟΝΟΩ ΤΙΠΟΤΑ, ΕΙΚΑΖΩ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ Ο ΣΙΚΕ ΘΡΙΑΜΒΟΣ, απλώς.
Γιαυτό λοιπόν, προτείνω το μόνο φάρμακο στην μπουρδολογία και τον θόρυβο. Κλίνουμε το κεφάλι προς τα κάτω, ή προς τα πάνω, αν ετσι γουστάρετε, και έχουμε τα χέρια μπροστά μας( όχι, δεν πρόκειται να δώσω οδηγιες για την εξάσκηση του κάτω κεφαλιού, αλλά του πάνω! )
Διάβασμα εννοώ αγαπητά μου μπλογκάκια. Σιωπηλό και κατά μόνας διαβασμα. Το σώμα μπορεί να χαμηλώνει, αλλα το πνευμα γίνεται, ως γνωστόν, μέγα. Τι σου κάνει το έντυπο γαλατάκι!
Οπότε, ριξτε τις ματιές σας στον παρακάτω πίνακα. Απόλυτα και εφιαλτικά συμμετρικός κατα τη γνώμη μου. Απ΄την μάλλον θρησκευόμενη παιδίσκη κρατάω μόνο την προσήλωση.
Το τι ιδέες θα φυτέψετε στο κεφαλι σας είναι έκφανση της αυτοδιάθεσής σας.
Α! και να δείτε ποσο πιο αποενοχοποιημένα καταβροχθίζετε εκεινο το παγωτάκι που εχετε βαλει στο μάτι. Πως το έλεγε ο Σικελιανός; "Τρώω για να κάνω την ύλη πνέμα"

auburn Kate
( "study to be quiet"... , GUSTAV ADOLPH HENNIG- Reading Girl )

The Love debate

2008-04-09T09:33:00.026+02:00

Η εξομολόγηση: " Ανήκω σ' έναν άντρα και δεν φοβάμαι τίποτα τόσο όσο τη μέρα που θα μ'επιστρέψει σε μένα". Ε.Η.ΗΕΙΝΕ- Το κολιέ του περιστεριού

Η προειδοποίηση: " Πρόσεξε καλά μην χαθείς μέσα στην προσωπικότητα του άλλου- είτε άντρας είναι αυτός είτε γυναίκα ". ΣΚΟΤ ΦΙΤΖΕΡΑΛΝΤ

Η διακήρυξη: " Κανείς δεν είναι κανενός / κι εγώ είμαι η Ελένη ". Στίχος ελληνικού τραγουδιού

Η επόμενη, συμφιλιωτική ή διχαστική, ατάκα είναι δική σας. I rest my case..

auburn Kate

(σε μένα μιλάτε; JAN VERMEER- Girl with a pearl earring )

Πρώτος γύρος...

2008-04-04T09:28:00.041+02:00

Φαίνεται πως ανακτήσαμε την εθνική μας αυτοπεποίθηση ε; Η κυρία ελληνική κυβέρνηση, όρθωσε το ανάστημά της και ξεστόμισε ένα ξερό όχι, ασκησε το δικαίωμα της αρνησικυρίας(aka veto) και τσάντισε τόσο πολύ τους Σκοπιανούς που μάζεψαν τα κουβαδάκια τους και επέστρεψαν μουτρωμένοι στο σπιτάκι τους.
Δεν ξέρω αν αυτό ειναι τελικά για καλό, επειδή οπως ίσως γνωρίζετε το θεμα δεν έκλεισε, θα ξανασυζητηθεί κατά το φθινοπωρο( δηλαδή μετά τους καύσωνες, μετά τα "μπάνια του λαού", μετά την Αυγουστιάτικη ραστώνη). Εύχομαι ,πραγματικά, τότε να μην έχουμε τίποτα στιχομυθίες του τύπου: " εντάξει, κάνατε τό ανοιξιάτικο κομμάτι σας, δεχτείτε τώρα την ένταξη της FYROM χωρίς πολλά πολλά, για να μην έχουμε άλλα..." Εννοειται βεβαίως πως σε καμία περίπτωση δεν θα διατυπωθεί έτσι. Ο πολιτισμός μας έχει νομίζω ένα αξιοθαύμαστο και εξέχον χαρακτηριστικό: σε σφάζει με το γάντι, σε απομονώνει χωρίς να το αντιληφθείς, σε στιγματίζει με κομψά διατυπωμένες ύβρεις, και εκτοξεύει ρατσισμό, και άλλα ομοιοκατάληκτα, με σνομπ και clean ύφος... έτσι;
Κατι μου βρωμαει σ'αυτή την ιστορία ρε παιδιά, και μακάρι ν'αποδειχτώ καχύποπτη απλώς.
Εν πάσει περιπτώσει, η παρακάτω τραγουδάρα, αφιερωμένη εξαιρετικά στους πολιτικούς μας. Επειδή όταν ο κόσμος είναι η κολαση, το εγώ μας είναι ο μόνος προσιτός παράδεισος.
self-esteem των OFFSPRING

auburn Kate

(μία διαχρονική "αξία"-ο αυλικός, RAPHAEL- Portrait of Baltassare Castiglione )

Men break (ή πως μία φυλακή απεικονίζει τα ισχύοντα)

2008-04-01T10:28:00.056+02:00

Πλέον είμαι νοεφώτιστη του Prison Break, αδέρφια. Αναγκαστικά λούζομαι καθε βραδυ τις διαφημίσεις των χορηγών, μη χέσω, αφού έχει αρχίσει βεβαίως το επεισόδιο, και τις πανηλίθιες σειρές που προβάλλει το κανάλι...της κεραίας(τ' όνομά μου είναι antenna ) πριν κατορθώσω να καρφώσω τα μυωπικά μου μάτια στις περιπέτειες του αδικοκαταδικασμένου σε θάνατο, μπρατσαρά/γλόμπου/αδελφού/πατέρα και εσχάτως φυγά Λίνκολν Μπάροουζ μετά του ΤΕΚΝΟΥ αδελφουλη του Μαικλ Σκόφιλντ. Ξέρω, ξέρω, "μωρέ τώρα ξύπνησες εσύ; Εμεις ήδη τελειώσαμε και τον τρίτο κύκλο" κ.λ.π. κ.λ.π.
Ο οποίος τρίτος κύκλος βεβαίως προβάλλεται μόνο στας Αμερικάς και ουχί εδώ, εδώ προβαλλεται ο δεύτερος κύκλος και αν εχεις υπομονή μηδενική οπως εγώ και έχεις λυσσαξει να δεις τι γίνεται επιτέλους με τον σύγχρονο Ιαβέρη- Αλεξάντερ Μαχόνι( αυτοκτονεί ή τον αυτοκτονούν;) ή με την ωραία πρώην junkie, νυν ιατρό και συνεργό στην απόδραση των κρατουμένων, Σάρα Τανγκρέντι, ή με το σούπερ πανέμορφο αδελφούλη Μαικλ, θα πάθει εγκεφαλικό λόγω συγκίνησης που ξαναείδε τον daddy, ή όχι, πρέπει να κανεις μετάνοιες στα video-clubs της γειτονιάς σου και της ευρύτερης περιοχής, για να σου εξασφαλίσουν τις κόπιες των υπόλοιπων επεισοδίων του δεύτερου κύκλου. Διότι αγαπητοί μου η εύρεση ξενοίκιαστου του εν λόγω κύκλου την σήμερον ημέρα είναι πιό απίθανη απ΄το να σου κοπει το τηλέφωνο για μιά βδομάδα ή να πάθεις έγκαυμα πρώτου βαθμού( άντε δεύτερου) ενω τηγανίζεις πιπεριες- κέρατα.
Απ' όσα λοιπόν επεισόδια έχω αξιωθεί να παρακολουθήσω μεχρι στιγμής εχω βγαλει 3 συμπεράσματα:
- ότι αυτό που έχει σημασία τελικά είναι η αγαπη και οι συναισθηματικοί δεσμοί μας με συγκεκριμένους ανθρώπους ( τώρα βέβαια, όταν αυτοι οι άνθρωποι τυχαίνει να είναι και τσογλάνια, εχουμε ένα προβληματάκι, γιατί ακόμη δεν εχουμε καταλήξει αν η αγάπη είναι η υπέρτατη αρετή...)

- ότι τα Αμερικανάκια εχουν ψύχωση βαρύτατης μορφής με τις θεωρίες συνομωσίας( ακόμη και οταν τις ρετουσάρουν προς το πιό πολιτικώς ορθόν,βλέπε γυναίκα Πρόεδρος των Η.Π.Α στην εν λογω σειρά, η οποία όμως εχει πισω της άντρες "προισταμένους";) Ανησυχώ πολυ μήπως όλα αυτά τα καλογραμμένα αν μη τι άλλο σενάρια, δεν κάνουν τίποτ' άλλο απ΄το να μας εξοικειώνουν με τον λυκο του παραμυθιού, σε τέτοιο βαθμό ώστε όταν πραγματικά συμβάινουν αυτά τα εξωφρενικά σενάρια, να τα κοιτάζουμε απαθείς ως άλλες αγελάδες. Για θυμηθείτε πως αντέδρασαν οι χωρικοί όταν πλάκωσε ο αληθινός λύκος και είχαν στο μεταξύ πήξει στις ψεύτικες κραυγές του Πέτρου...

- και τρίτον, ότι κι εδώ όπως και στην αληθινή ζωή οι γυναικες ξελασπώνουν τ'αρσενικά, τους βγάζουν απ΄τη φυλακή, τους προμηθεύουν τα οχήματα για να την κάνουν κατσίκα, και πάει λέγοντας. Α! και αποτελούν και πρόθυμες καβάτζες για τις "ξεπέτες". Οπότε ως φόρος τιμής στα αφανή ως επί το πλείστον, θηλυκά του Prison Break, δωράκι ο παρακάτω πίνακας. 'Ετσι , για να μην ξεχνιόμαστε.

auburn Kate

(ξυπόλητο "ιππικό", sir JOHN EVERETT MILLAIS- The Order of Release )

Lady in the water

2008-03-28T09:12:00.026+01:00

Στις 28 Μαρτίου 1941 η Virginia Woolf αποφάσισε ν'αυτοκτονήσει, βυθίζοντας τον εαυτό της σ'ένα ποτάμι κοντά στο σπίτι της. 'Ηταν 59 ετών. 'Εχω ιδιαίτερη σχέση με την κυρία, λόγω μιας σύμπτωσης. Γεννήθηκα τον μήνα που πέθανε. Που αποφάσισε να πεθάνει. 'Ενας πατερναλιστής γιατρός, σαν αυτους που απεχθανόταν ίσως αμφισβητούσε τη γνησιότητα της επιλογής της, λόγω του ότι οι κρίσεις τρέλας που την βασάνιζαν δεν είχαν εξαφανιστεί. Αντιθέτως είχαν αρχίσει να την επισκέπτονται τακτικότερα.
Νομίζω πως οι άλλοι τα εχουν πει και γραψει καλύτερα. Για του λογου το αληθές, μπείτε εδώ για τις άχαρες και σημαντικές αλήθειες πίσω απ΄τη συγγραφέα και εδώ για την οπτικοποίηση αυτου που διαβάσατε. Για μένα, η αγαπημένη μου ταινία, και μία απ΄τις καλύτερες που έχω δει.
Προσέξτε πολύ την sequence της προετοιμασίας και της υλοποίησης της αυτοκτονίας της, οι λέξεις δεν φτάνουν .
Η Βιρτζίνια ήξερε φαντάζομαι ότι είναι προτιμότερο ένα φρικτό τέλος παρά μία φρίκη χωρίς τέλος. 'Ισως το συμμερίζεται αυτο και η άλλη κυρία , η Πάτι Σμιθ, η οποία έχει στη συλλογή της μια πέτρα απ΄τον ποταμό όπου η Woolf συνάντησε τον χαμό της.
Αυτο που μετράει είναι η αγάπη. 'Ολα τ' άλλα είναι "μεγαλεία της σαρκός" που κρύβουν την πείνα μας. Να προσέχετε τους αγαπημένους σας και να θεωρειτε τους εαυτους σας μακάριους αν σας αγαπούν.

auburn Kate

Το μαγικό ραβδί

2008-03-24T08:59:00.132+01:00

Την Παρασκευή ήταν η παγκόσμια ημέρα της ποίησης αν δεν απατώμαι. Άλλη μία δικλείδα ασφαλείας για όσα έχουμε χεσμένα... Πριν από καμιά εβδομάδα, διαβαζα σ'ενθετο κυριακάτικης εφημερίδας τις απόψεις διαφόρων ποιητών, για την αναγκαιοτητα ύπαρξης της ποίησης , αν έχει κάποιο ρόλο να παίξει και ποιό, μπλα,μπλα, μπλα, μπλουμ.
Μα είναι δυνατόν να μην έχει; Επειδή δεν φωνάζουν οι τυπωμένες λέξεις, καταφεύγω στο μέγεθος- ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ;
Είστε ευχαριστημένοι κυρίες και κύριοι ερωτώντες τους ποιητές; Είστε, ας πούμε, μαζί στη ζωή με τον άνθρωπο που ποθείτε; Ακριβώς μ'αυτόν όμως. 'Οχι με το πιό πιστό του αντίγραφο. Ζείτε ακριβώς τη ζωή σας όπως την ονειρεύεστε στα διαλείμματα.... της ζωής σας;
Πως είναι δυνατόν αυτό, για μία κοινωνία που ζει για να δουλεύει και μόνο, και μην ακούσω μαλακίες τύπου: "περνάω ποιοτικό χρόνο με τους αγαπημένους μου" , γιατί θα τα σπάσω όλα. Ποιόν ποιοτικο χρόνο μωρέ λυσσασμένοι που συνεχώς βαδίζουμε μ' ένα τηλέφωνο κολλημένο στο αυτί μας και ΟΧΙ επειδή μιλάμε με ανθρώπους του γούστου μας;
Πόσο αφελής μπορεί να είναι κάποιος, ώστε αν ισχυρίζεται ότι συντηρεί τη σχέση του, την όποια ουσιαστική σχέση του, με ενασχόληση τα Σαββατοκύριακα; Επαφή δια της αλληλοδιδακτικής μεθόδου λέγεται αυτό;
Ξαναθέτω το ερώτημα: είστε ευχαριστημένοι με την ιλαροτραγωδία που μας έλαχε; Ναι, αυτή την κυρία "σκύλα" λεω, που ονομάζεται ζωή. Γιατί αν είστε, τότε προφανέστατα δεν υπάρχει μέσα σας ζωτική ανάγκη και δίψα για κάτι άλλο, καλύτερο. Ε, αυτό το γαμημένο κάτι άλλο, προσπαθεί να δημιουργήσει ή έστω να αρθρώσει η ποίηση. Χρησιμοποιώ τον όρο καταχρηστικά περιλαμβάνοντας τη Λογοτεχνία γενικά έτσι; Η ζωή, αν δεν απατώμαι, είναι ένα εν πολλοίς κακοφτιαγμένο έργο που συνήθως παρακολουθούμε και εισβάλλουμε σ'αυτό, κάπου στη μεση, έτσι δεν είναι; Δνε έχουμε την πολυτέλεια του θεατή ενος κινηματογραφικού έργου ας πούμε, να επιλέξουμε την ώρα προβολής και να κινηθούμε εγκαίρως. Μπαίνουμε, ενώ ήδη έχουν τεθει οι κανόνες από κάποιους αλλους, η δράση έχει ξεκινήσει και βγαίνουμε, χωρίς να μάθουμε ποτέ, κατά τεκμήριο, τί απέγιναν οι άλλοι. (Οι υπόλοιποι και οι κανόνες τους ).
Ο Ζάρκο Πετάν έγραψε πως οι ποιητές είναι οι πλάστες ενός εναλλακτικού κόσμου. Φλέγεσαι, λογου χάριν , από επιθυμία να μιλήσεις με την αγάπη σου άνετα, χωρίς πίεση χρόνου και μπαστακωμένους μαλάκες που "εποπτεύουν"; Σκαρώνεις λοιπόν ένα αφήγημα όπου ο κόσμος είναι ένα τεράστιο παιχνίδι με κουμπάκια. Μόλις πιέσεις συγκεκριμένο κουμπάκι, ο μισητός συνάδελφος/ εργοδότης/ αντίζηλος κ.λ.π. που σου κλέβουν τον έρωτα, εξαφανίζεται κάτω απ΄το δάχτυλό σου. Νιώθεις έναν αμίλητο φόνο να διαβρώνει το νευρικο σου σύστημα και ν'απειλεί την έννομη τάξη; Γράφείς ένα μεγαλειώδες μυθιστόρημα και εμβαπτίζεις τους εχθρούς σου στο αίμα. Μάρτυς μου ο Ουμπέρτο 'Εκο- ο οποίος όταν ερωτήθηκε γιατί έγραψε το 'Ονομα του Ρόδου , απάντησε: "επειδή ένιωσα την επιτακτική ανάγκη να δηλητηριάσω έναν μοναχό"...
Πόσες φορές δεν διαπιστώσατε πως η πραγματικοτητα ειρωνεύεται χοντρά τις προθέσεις μας; Πόσες φορές δεν ευχηθήκατε να ήσασταν υπεράνθρωποι ή απλώς άνθρωποι κοινοί, αλλα με κάποιο μαγικό twist, ώστε να μπορούσατε να ξαναγράψετε το πανηλίθιο σενάριο που σας δόθηκε; Ν΄ αλλάξετε τους ρόλους; Δεν έχετε ευχηθεί ποτέ να ζούσατε σ' έναν κοσμο που θα νικούσατε εσείς;
'Εχετε ακόμη αμφιβολίες για την αναγκαιότητα της ποίησης; Μόνο ένας ασύγγνωστα ανυποψίαστος και αναίσθητος , κατά τη γνώμη μου, θ'αμφέβαλλε. 'Οσο γεννιόμαστε με νου και αισθήσεις, κυρίως όμως με νου, όσο είμαστε εξ ορισμού σημαδεμένοι από την έλλειψη, γενικώς και ειδικώς, και όσο είμαστε θνητοί ρε παιδιά, η ποίηση, η δημιουργία, τα νοητικά κατασκευάσματα, θ'αποτελούν το ισχυρότερο παραισθησιογόνο για την παραπονεμένη μας ψυχή. Ο Τσέστερτον έλεγε το εξής: " τα παραμύθια δεν είναι ωραια μόνο επειδή μιλάνε για δράκους. Είναι ωραία επειδή λένε πως μπορούμε να τους νικήσουμε".
Την επομενη φορά που θα νιώσετε ένα παράπονο και μιά οργή να σας καίει τα σπλάχνα, επειδή η επιθυμία σας ματαιώθηκε, σκεφτειτε τη λύτρωση που μπορεί να σας προσφέρει ένα καλοφτιαγμένο ψέμα. Πως μπορεί η λογοτεχνία ν' αποδώσει δικαιοσύνη που η ζωή δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε ν'αποδώσει...
Μπορείτε ν' αφηγηθείτε τουλάχιστον ένα παραμύθι όπου τα νήματα τα κινείτε εσείς. Εσεις βλέπετε ασφαλείς την αμέριμνη κολυμβήτρια μεσα στη βαθιά θάλασσα. Αυτή δεν βλέπει τον καρχαρία που πλησιάζει. Εσείς τον βλέπετε όμως. 'Οταν η θάλασσα βαφτεί κόκκινη, εσείς θα είστε ακομη ζωντανοί( εκτός αν πάθετε έμφραγμα απ΄την τρομάρα σας, πράγμα κακό βεβαίως, αλλά καλό για το ψέμα , επειδή αυτό σημαινει πως ο δημιουργός του ήταν εκλεκτός μάστορας! ). Οι συμπάσχοντες ονειροπόλοι είμαι σίγουρη πως κατανοούν. Οι δαπεδοειδείς, "ψημένοι" , κοντόφθαλμοι και κατ'ουσίαν ανέραστοι, ας λάβουν δραστικά μέτρα. 'Εχουν αρχίσει και μοιάζουν επικίνδυνα μ'αυτά τα ροζ, παχουλά τετράποδα των οποίων η κοιλίτσα θεωρείται εκλεκτόν έδεσμα( βλ. χοιρινό μπαίηκον).
Κι αν δεν σας έπεισα με τα παραπάνω, σας λέω μόνο αυτό- επειδή η πραγματικότητα θα μπορούσε να είναι και διαφορετική, υπάρχει η ποίηση ειδικώς και η λογοτεχνία γενικώς. Για να μας θυμίζει αυτήν ακριβώς τη δυνητική πραγματικοτητα.
'Αλλωστε με τα λόγια, χτίζω ανώγεια και κατώγεια...

auburn Kate

( "οποιος επιθυμεί και δεν πράττει, τρέφει πανούκλα μέσα του", JOHN W. WATERHOUSE-Circe- The Sorceress )